Şempanzelerde tehlikeli yeni bir virüsün tespit edildiği bir gelecek senaryosu hayal edin. Bu virüsün insanlara yayılmasını önlemek için, biyologlar kasıtlı olarak çok sayıda vahşi şempanzeyi bulaşıcı bir aşı ile enfekte etmeye karar verirler – bulaşıcı, laboratuvarda yetiştirilen ve ev sahibine zarar vermek yerine bağışıklık kazandıran bir virüs. Aşıları yapılan şempanzeler artık insanlar için tehdit oluşturmuyor.
Bu çözüm kulağa gerçek olamayacak kadar iyi geliyor, bilim adamlarının yeni bir çalışmada uyardığı gibi, sorun tam da bu. Politika Forumu Science’da bugün yayınlandı. Yazarlar, King’s College London’dan Filippa Lentzos ve Max Planck Enstitüsü’nden Guy Reeves tarafından yönetilen yazarlar, kendi kendine yayılan aşıların potansiyel olarak tehlikeli ve yönetilmesi zor olduğunu ve “genetik olarak kapalı tesislerin dışında güvenli ve öngörülebilir bir şekilde kullanılamayacak kadar kararsız” olduklarını yazıyor. Evrimsel Biyoloji.
Yazarlar, bu sadece onların görüşü değil. Daha ziyade, onlarca yıldır var olan “kanıta dayalı bir norm”, ancak bu “norma artık meydan okunuyor gibi görünüyor” diye yazıyorlar. Sonuç, rapora göre “laboratuvarda modifiye edilmiş kendi kendine yayılan virüsler üzerinde riskli araştırmalar” için artan bir potansiyeldir. Bilim adamları, bu durumun, kavramın normalleşmesine ve nihai gerçek dünya kullanımına uygun güvenceler olmadan yol açabileceğini iddia ediyor.
“Kendi kendine yayılan aşı araştırmaları, viroloji, evrimsel biyoloji, aşı geliştirme, uluslararası hukuk, halk sağlığı, risk değerlendirmesi ve diğer disiplinlerde uzun süredir devam eden kanıta dayalı normları zorlayıcı bir şekilde çürütecek yeni bilgi eksikliğine rağmen ilerlemeye devam ediyor.” biyologlar yazıyor.
Bir hastalık gibi yayılan aşılar, tartışmasız güçlü bir kavramdır. Hayvanları hastalıklardan korumak ve/veya insanlar için tehlikeli virüsleri barındırmalarını önlemek için kullanılabilirler. 2020’de, her ikisi de Idaho Üniversitesi’nden biyolog Scott Nuismer ve James Bull, tartıştı “Zoonozları bastırmak için kendi kendine yayılan aşılar” başlıklı bir makalede bu yaklaşım için. (Kendi kendine yayılan virüsle, bilim adamları, konaklar arasında yayılma yeteneğini korurken istenen bir işlevi yerine getirmek için yapay olarak değiştirilmiş bir virüs anlamına gelir.)
G/O Media komisyon alabilir
120 $ tasarruf edin
Hücresel Apple Watch Series 7
Hareket halindeyken müzik, podcast ve sesli kitap akışı yapın.
Telefonunuz yanınızda olmasa bile aramalar, kısa mesajlar ve e-posta ile aileniz ve arkadaşlarınızla bağlantıda kalın.
Bilim adamları, virüslerin yayılma gücünden yararlanarak, virüslerin aşı dağıtma veya istilacı türleri sterilize etme gibi belirli görevleri yerine getirmesiyle, hedef popülasyonda hızla çoğalan biyolojik ajanlar yaratabilirler. Makaleye göre, 1980’lerin sonlarında Avustralyalı araştırmacılar, tilkileri, fareleri ve tavşanları yok etmek için birden fazla yaklaşım kullanarak laboratuvarda değiştirilmiş, bulaşıcı virüslerle uğraştılar.
Daha kavramsal olarak – ve kesinlikle daha tartışmalı olarak – bu strateji, aşıları insanlar arasında yaymak için de kullanılabilir.
Makalenin belirttiği gibi, Avrupa Birliği (Ufuk 2020 programı aracılığıyla), ABD Ulusal Sağlık Enstitüleri ve ABD Savunma İleri Araştırma Projeleri Ajansı’nın şu anda yürüttüğü programlarla birlikte, bu biyoteknolojiye olan ilgi son birkaç yılda önemli ölçüde arttı. çok çeşitli olası uygulamaları keşfetmek için.
Lentzos, Reeves ve meslektaşları, frenleri pompalamanın ve bu araştırmanın sonuçlarını ve böyle bir şeyin çalışması için gereken tüm hareketli parçaları düşünmenin zamanının geldiğini söylüyor. Kendi kendine yayılan virüslerin, serbest bırakıldıktan sonra bir ortamda kontrol altına alınabileceği veya ortamdan kaldırılabileceği veya virüsün beklenmedik bir şekilde davranması veya ulusal sınırları aşması durumunda biyokontrol ajanından kimin sorumlu olacağı hemen net değil.
Fikrin savunucuları, bu virüslerin kısa ömürlü olacak şekilde modifiye edilebileceğini veya mutasyona uğramayacak hale getirilebileceğini söylüyor, ancak “eğer varsa, deneysel olarak test edilmesi gerekiyor. [manipulations] Rapora göre, viral replikasyon bulaşabilirliğini, sürekli dinamik ortamlarda aşılar olarak yararlı olarak kabul edilmek için yeterli bulaşabilirliği korurken, kontrol edilebilir olarak algılanabilecekleri ölçüde sınırlayabilir” dedi.
Bilim adamları, hastalıkların hayvanlardan insanlara yayılmasını sınırlamak için bulaşıcı aşıların kullanılmasıyla ilgili olarak, “şu anda var olan virüs türlerinin büyük çoğunluğunun bilim tarafından tanımlanmadığını” söylüyorlar, bu da “geliştirmek için gereken hatırı sayılır çabanın nasıl olduğunu hayal etmeyi çok zorlaştırıyor”. ve kendi kendine yayılan aşıları test etmek, vahşi yaşamda dolaşan tek viral türleri tanımlayabilir ve ardından bunlara öncelik verebilir.” Virüslerin sürekli mutasyona uğraması, bu görevi daha da zahmetli hale getiriyor, diye ekliyorlar.
Neye ihtiyaç duyulduğuna ilişkin olarak, yazarlar çeşitli koruma önlemleri, maliyet-fayda analizleri ve düzenleyici gözetim gibi önlemler talep ediyor. Bu, “uyumlu bölgesel, ulusal ve yerel uygulamalarla uyumlu, küresel bir yönetişim çabasını” içerecektir. Makale, ulusal hükümetlerin konuyla ilgili mevzuatlarını ve yönergelerini güncellemelerini önerirken, bu araştırmanın geliştiricileri ve fon sağlayıcıları, “kendi kendine yayılan yaklaşımların güvenlik ve etkinliğinin oluşturulabileceğine inandıkları kapsamlı ve güvenilir düzenleyici yolları dile getiriyorlar.”
Bu biyoteknoloji üzerine araştırma yapılmasını savunan 2020 makalesinin ortak yazarı Bull, bir e-postada, yeni raporun yazarlarının “birkaç geçerli noktayı dile getirdiğini” söyledi ve “bilgilendirilmiş düzenleyici gözetimin gerekli olduğunu” kabul ettiğini, “kamuoyunun kabul etmek de önemlidir.”
Bull, Gizmodo’ya verdiği demeçte, “Bulaşıcı aşıların ön çalışmalarını yapana kadar (kapalı ortamlarda), tahmini riskleri ve faydaları temel alacak çok az kanıtımız olacak” dedi. “Bulaşıcı aşılarla ilgili ilk makalelerin teorik olasılıkları keşfetmesi bekleniyor, bunların çoğu asla pratik olmayacak veya daha fazla çalışmanın gösterebileceği gibi, asla güvenli olmayacak.”
Bull, temkinli bir şekilde ilerlemek amacıyla, aksi takdirde zararlı bir virüsü değiştirmek yerine, hedef popülasyonda zaten var olan iyi huylu bir virüsten bir aşı oluşturmak gibi muhafazakar yaklaşımlar önerdi. çalışmak gen sürücülerimodifiye organizmaların bütün bir türün mühendisliğini yaptığı ilgili bir teknoloji de yardımcı olabilir. Bull, “Gen sürücü geliştiricilerinin düzenleyici kaygılara yanıt vermesi ve sınırlı yayılma potansiyeli olan yeni tasarımlar icat etmesi gibi, bulaşıcı aşıların laboratuvar çalışmalarına yapılan yatırımın da riskleri azaltan yöntemlere yol açması bekleniyor” dedi.
Teknik sorunlar, güvenlik endişeleri veya halkın kabul görmemesi nedeniyle bulaşıcı aşı fikri asma üzerinde ölebilir. Ancak, potansiyel faydalar ve riskler çok büyük olduğundan, açık bir şekilde, özel araştırmalara ihtiyaç vardır.
Daha: Genetik Mühendislik Doğası Düşündüğümüzden Çok Daha Karmaşık Olacak
.
genel-7
