Bu, teknoloji dünyasından önemli bir hikayeyi anlatan haftalık bir bülten olan The Stepback’tir. E-bisiklet hareketi hakkında daha fazla bilgi için Andrew J. Hawkins’ı takip edin. The Stepback, abone olanların kutularına 08:00 ET’de gelir. Buradan The Stepback’ e abone olun.
Geçen hafta, alışık olmadığım bir şey yaptım ve seçilmiş bir yetkilimle telefonda konuştum. Yeni bir yasa teklifi hakkında ona bağırdım.
New Jersey’nin yasa yapıcıları, eyalette e-bisiklet sahipliği ile ilgili ağır kısıtlamalar getiren bir yasayı kabul etmişti ve bu durum beni çok öfkelendirdi. Sonuçta, gençlerin e-bisiklet kazalarında yaralanması ve ölümü ile ilgili endişeler açıkça çoktur. Birçok e-bisiklet, motosiklet gibi yüksek hızda çalışan güçlü bisikletlerdir. Yasama organları, giderek daha fazla kontrolsüz hale gelen bu pazara bir düzen getirmeye çalıştıklarını iddia ediyor.
Fakat bu yasa, güçlü e-motosikletleri düşük hızlı pedal destekli bisikletlerle bir arada toplayarak gereksiz yere sorun yaratıyor. Bu tür düşük hızlı bisikletler, genellikle yemek teslimatçıları ya da çocuklarını okula götürmek isteyen ebeveynler tarafından kullanılıyor. Throttlesiz ve saatte 20 mph’den daha hızlı gitmeyen bir e-bisikletin, DMV’de kaydı yapılması, lisans alınması ve sigorta yaptırılması gerekliliği mantıksız görünüyor ve sürdürülebilir ulaşım biçimlerini teşvik etme çabalarına zarar verecek. Bu nedenle, valimi arayıp yasayı veto etmesini istedim.
Eh, dinlemedi.
Şimdi New Jersey sakinleri, ülkenin en kısıtlayıcı e-bisiklet yasalarından biriyle başa çıkmak zorunda kalacaklar. Bisiklet destekçileri, bu yasanın meclisten sorunsuz bir şekilde geçişini ve çıkacak olan valinin son saatlerde imzalamasını görebiliyor ve diğer eyaletlerin New Jersey’nin yolundan gidebileceğinden endişe ediyorlar.
New York City, e-bisiklet hızlarını saate 15 mph ile sınırlandırdı ki bu oldukça yavaş ve e-bisikletin çok tonlu SUV’ler ve kamyonlar arasında manevra yapabilme yeteneğini kısıtlıyor. Şimdi bazı Manhattan sakinleri, yayalar ile e-bisikletler arasında meydana gelen birkaç çarpışmayı gerekçe göstererek Central Park’ta e-bisikletlerin yasaklanmasını istiyor. Bu arada Kaliforniya’daki yasama organları, güçlü e-bisikletlerin satışını yasaklayan bir yasa önerisi sundular.
Kesinlikle, yasama organları, kendi bölgelerinde yüksek güçlü e-bisikletlerin çoğalmasıyla ilgili vatandaşlardan şikayet alıyorlar. İlgili herhangi bir kasabanın Facebook grubuna bakarsanız, gençlerin e-bisikletleri kullanmasıyla ilgili pek çok kaygı göreceksiniz. Çoğu zaman bu endişeler de haklıdır, e-bisikletlerle ilgili yaralanma ve ölümlerde artış göz önüne alındığında. Sorun, daha iyi altyapı ve güvenlik eğitimleri ile çözülebilir. Hem ebeveynler hem de çocuklar için.
Ancak bu şikayetlerin felaket yasalarına, New Jersey’deki gibi, dönüşmesi, araba yolculuklarını düşürmek için düşük maliyetli, çevre dostu bir ulaşım yöntemi kullanmak isteyen daha geniş topluluğu olumsuz etkiliyor — gençler de dahil. Çok sayıda araştırma, e-bisikletlerin geleneksel bisikletlerden daha fazla kullanıldığını ve genellikle araba yolculuklarının yerine kullanıldığını göstermektedir, bu da daha düşük karbon emisyonlarına ve daha temiz, sağlıklı topluluklara yol açmaktadır. Ancak yasalara, bisiklet sürücülerinin korunması için bisiklet yolları inşa etmek yerine, tepkiçi hale geliyorlar ve artan yaralanma ve ölüm oranlarını artıran gerçek güvenlik sorunlarını ele almakta başarısız oluyorlar: arabalar.
Bisiklet savunucuları, New Jersey’deki e-bisiklet yasasında büyük sorunları düzeltmek için çabalıyorlar, enerjilerini çocuklar ve e-motosikletler üzerindeki daha sıkı kurallara yönlendirmeye umuyorlar. Başarıları kesin değil.
Bu süreçte, e-bisikletler hakkında yanlış bilgi internette yayılmaya devam ediyor. Montclair Bike Bus’taki meslektaşlarım, ölüm ve tehlike ile ilişkilendirilen olumsuz yorumlardan bunalmış durumdalar ve 40 mph’lik elektrikli kir bisiklet ile saatte 20 mph’ye ulaşan throttle’sız pedal destekli bir bisiklet arasındaki büyük farkı anlamayı başaramıyorlar.
Tüm bunlar, ABD gibi bir otomobile bağımlı bir ülkede şaşırtıcı değil. Bazen daha iyi, sürdürülebilir ulaşım biçimlerini teşvik etmenin gerekliliğini kavramakta zorluk çekiyoruz, sadece aynı, bozuk otomobil merkezli sistem içinde çalışmalar yapıyoruz. Bu olguyu tanımlamak için birçok terim var: ön cam önyargısı, araba beyni, motonormativite — tüm kararların otomobilin hizmetinde olması gerektiğine dair görüş. Yasama organları bu önyargılara özellikle duyarlı.
Bazı e-bisikletlerin rahatsız edici olduğu doğrudur, tıpkı bazı araçların da öyle olması gibi. Ancak tüm e-bisikletleri aynı şekilde değerlendirmek, güç kapasiteleri ve hızları ne olursa olsun, e-bisikletlerin muazzam potansiyelini göz ardı ediyor. E-bisikletlerin kendi başarılarının kurbanı olduğunu düşünmeden edemiyorum. Göçmen bir teslimatçının veya çocuklarıyla bir cargo bike kullanan bir annenin, kasabalarındaki yeni bir bisiklet yolu nedeniyle hızlarını düşürmek zorunda kalan sürücülerden pek çok kötü yorum duydum. E-bisikletler, günlük yaşamda daha popüler hale gelirken, bu kadar aykırı bir tartışma da kaçınılmazdı. Sizce e-bisikletlerin geleceği hakkında ne düşünüyorsunuz?
