Avrupa Birliği ile ABD yönetimi arasında geçen ayın sonlarında, bloktan veri ihraç eden işletmeler için yıllarca süren yasal belirsizliği sona erdirmeyi amaçlayan yeni bir transatlantik veri aktarım anlaşması üzerinde varılan siyasi anlaşma henüz yapılmış bir anlaşma değil. Anlaşma prensipte karşı karşıya Tam metin yayınlandıktan sonra önümüzdeki aylarda incelemeye alınacak – ve kabul edilirse büyük olasılıkla yeni (ve hızlı) yasal zorluklarla karşılaşacak, böylece her şey ayrıntıya bağlı olacak.
AB veri koruma yasasına uyum konusunda tavsiyelerde bulunan Avrupa Veri Koruma Kurulu (EDPB), dün bir açıklama yayınladı. ifade Bu ayrıntıyı incelerken dikkatini nereye çekeceğinin sinyallerini vererek, “bu siyasi anlaşmanın somut yasal tekliflere nasıl çevrildiğine özel önem vereceğini” söyledi.
Kurul, “EDPB, Avrupa Komisyonu’ndan tüm destekleyici belgeleri aldıktan sonra, yeni çerçevenin AB hukuku, ABAD içtihat hukuku ve Kurulun önceki tavsiyeleri ışığında getirebileceği iyileştirmeleri dikkatle değerlendirmeyi dört gözle bekliyor.”
“Özellikle, EDPB, ulusal güvenlik amacıyla kişisel verilerin toplanmasının kesinlikle gerekli ve orantılı olanlarla sınırlı olup olmadığını analiz edecektir. Ayrıca EDPB, ilan edilen bağımsız tazminat mekanizmasının AÇA bireylerinin etkili bir hukuk yolu ve adil yargılanma haklarına nasıl saygı gösterdiğini inceleyecektir. Daha spesifik olarak, EDPB, bu mekanizmanın herhangi bir yeni yetkili bölümünün görevini yerine getirirken kişisel veriler de dahil olmak üzere ilgili bilgilere erişimi olup olmadığını ve istihbarat servislerini bağlayıcı kararlar alıp alamayacağını araştıracaktır. EDPB, bu makamın kararlarına veya eylemsizliğine karşı bir yargı yolu bulunup bulunmadığını da değerlendirecektir.”
EDPB, siyasi anlaşmanın henüz yasal bir anlaşma olmadığı konusunda da uyardı – bu arada veri ihracatçılarının bloğun üst mahkemesinin içtihatlarına uymaya devam etmeleri gerektiğini vurguladı; ve özellikle son AB-ABD veri aktarım anlaşmasını (diğer adıyla AB-ABD Gizlilik Kalkanı) geçersiz kılan ABAD’ın, diğer adıyla Schrems II’nin Temmuz 2020 kararıyla.
Biden yönetimi, feshedilmiş Gizlilik Kalkanı’nın yerini almak için geçen ay varılan siyasi anlaşmadan bahsediyor. dedim ABD, devlet gözetim kurumlarının veri toplama faaliyetlerinin “gerekli ve orantılı” olmasını ve “tanımlanmış ulusal güvenlik hedefleriyle” bağlantılı olmasını sağlayacağını söylediği “yeni güvenceler” koymayı taahhüt etti.
ABD gözetim yasalarının önceliği ile sağlam AB gizlilik hakları arasındaki çatışma, temel ayrılık olmaya devam ediyor – bu nedenle, herhangi bir yeni anlaşmanın, ABD kitlesel gözetim programlarına katı sınırlar koymayı taahhüt etmedikçe, yeni yasal zorluklara nasıl karşı koyabileceğini görmek zor.
Yenileme anlaşmasının ayrıca, AB bireylerinin ABD istihbarat teşkilatlarının kendilerini yasadışı bir şekilde hedef aldığına inanmaları halinde tazminat aramaları ve elde etmeleri için uygun bir yol yaratması gerekecek. Ve bu da zor görünüyor.
Geçen ay, siyasi anlaşmanın duyurulmasından önce, Tepe ABD Yüksek Mahkemesi’nin FBI gözetimi ile ilgili bir davada, anlaşma şansını zorlaştırdığını öne sürdüğü kararıyla ilgili olarak rapor verdi – mahkeme, Kongre’nin gözetim reformlarını yürürlüğe koyduğunda bu ayrıcalığı ortadan kaldırmadığını tespit ederek casusluk davaları için devlet sırları ayrıcalığını güçlendirdi. Dış İstihbarat Gözetleme Yasası (FISA).
“Görüş, Fazaga davacıları gibi kişilerin yine de hükümetin gözetimi hakkında kamuya açık bilgilere dayalı iddialarda bulunabilme olasılığını açık bıraksa da, çoğu insan, gözetimin yasadışı olduğunu kanıtlamak için hükümetten gelen hassas bilgilere ihtiyaç duyuyor. Karar, hükümetin bu tür bilgileri yargıçlardan korumasını kolaylaştırabilir ve bu nedenle gözetime meydan okuyan çoğu insan için iddialarını kanıtlamak ve mahkemede adalet elde etmek için daha zor olabilir” dedi.
FISA’da daha derin reformlara duyulan ihtiyaç, önceki AB-ABD veri aktarım anlaşmalarını eleştirenlerin temel çağrılarından biri olmuştur (Gizlilik Kalkanı’ndan önce, 2015 yılında ABAD tarafından iptal edilen Güvenli Liman vardı).
Geçen ay Beyaz Saray, prensipte üzerinde anlaşmaya varılan anlaşmanın AB bireylerinin “ABD Hükümeti dışından seçilen ve tam yetkiye sahip olacak kişilerden oluşan bağımsız bir Veri Koruma İnceleme Mahkemesini içeren yeni çok katmanlı bir tazminat mekanizmasından tazminat talep etmelerini” sağlayacağını söyledi. talepleri karara bağlama ve gerektiğinde düzeltici önlemleri yönlendirme yetkisi”.
Ancak, EDPB’nin açıklamasının da altını çizdiği gibi, bu “İnceleme Mahkemesinin” yasal statüsü kilit olacaktır.
Ayrıca, ABD Yüksek Mahkemesi, Biden yönetiminin AB bireylerinin ihtiyaç duydukları bilgileri elde etmelerini imkansız hale getirerek vaat ettiği herhangi bir anlaşmayı esasen geçersiz kılan farklı bir görüş alırsa, ABD hükümetine karşı bu yeteneği baltalayacak bir dava açabilmeleri gerekir. AB halkının aslında Tazminat alın… Ve, ABAD, üçüncü bir ülkede yasa dışı gözetime tabi olan AB bireylerinin hesap verebilirliği sürdürmek için gerçek ve anlamlı bir yola sahip olması gerektiğini çok net bir şekilde ortaya koydu.
EDPB’nin açıklaması tam olarak bu endişeleri aydınlatıyor – Kurul, tazminat talebi kapsamında kurulan herhangi bir “yeni makamın” bu misyonu yerine getirebilmek için “kişisel veriler de dahil olmak üzere ilgili bilgilere erişime” ihtiyacı olacağını işaret ediyor; ve ayrıca istihbarat servislerini bağlayıcı kararlar alabilmeleri gerekecektir.
Gizlilik Kalkanı’nda test edilen Gizlilik Kalkanı ‘ombudsman’ rejiminin ABAD ile bir araya gelmediğini hatırlamakta fayda var – her ikisi de bağımsızlık temelinde ve ombudsmanın istihbarat servislerini bağlayıcı kararlar alamamasından kaynaklanmaktadır.
Bir “Veri Koruma İnceleme Mahkemesi”nin bu açılardan ne kadar farklı olacağı görülecektir.
Son iki AB-ABD veri aktarımı anlaşmasını başarıyla çökerten AB gizlilik kampanyacısı Max Schrems, son ‘düzeltmenin’ önemli ölçüde farklı bir şey sunduğuna şüpheyle bakıyor – son zamanlarda erken değerlendirmesini göstermek için başka bir göz alıcı görsel metaforu tweetliyor…
ABD’de gerçek bir gözetim reformunun başarısız olması, veri aktarım çemberinin karesini almanın, blok çevresinde son iki kez kanıtladığı kadar zorlu bir zorluk olabilir. Ancak AB içindeki siyasi zorunluluk, son Komisyon endişeleri görmezden geldiğinde ve Gizlilik Kalkanı’nı kabul ettiğinde olduğu gibi, bariz yasal boşlukları geçersiz kılsa bile, bu sadece iki tarafın bir sonraki ABAD grevine kadar zaman kazandığı anlamına gelecektir.
Muhtemelen çok zaman da değil.
Güvenli Liman 15 yıl sürerken, Gizlilik Kalkanı sadece dört yıl sürdü – ve Schrems, başka bir kusurlu değiştirmeye yönelik yeni bir mücadelenin, onu benimsemeye yönelik nihai bir kararın ardından “aylar içinde” ABAD’a hızlı bir şekilde gönderileceğini öne sürdü. Bu nedenle AB milletvekilleri uyarıldı.
