Uzayda dönen bir asteroidin animasyonu.
Asteroitler, Güneş’in etrafında dönen, ancak gezegen olarak sınıflandırılma gereksinimlerini karşılamayan kayalık gök cisimleridir.
Asteroit terimi, başarılı bir şekilde gezegenlere dönüşmeyen nesnelerin geride bıraktığı enkaz da dahil olmak üzere çok geniş bir Güneş Sistemi nesneleri yelpazesini kapsar. Düzensiz şekillidirler, bu da onları gezegen veya cüce gezegen olarak sınıflandırılmaktan diskalifiye eder. Asteroit kuşağı, yörüngeleri arasındaki bir boşluk bölgesidir.[{” attribute=””>Mars and Jupiter that is densely populated with asteroids. The majority of known asteroids are found within the asteroid belt. Asteroids and comets are partially distinguished from one another by their composition: asteroids are rocky, whereas comets comprise dust and ice. When comets pass close to the Sun, some of their icy composition heats up sufficiently to be released as gas. This gas forms a loosely bound atmosphere known as a ‘coma’, and this gives comets their distinctive appearance of having a tail streaming behind them. In contrast, asteroids tend to remain solid. In practice, however, the distinction between asteroids and comets can be rather arbitrary.
The asteroid 6478 Gault is seen with the NASA/ESA Hubble Space Telescope, showing two narrow, comet-like tails of debris that tell us that the asteroid is slowly undergoing self-destruction. The bright streaks surrounding the asteroid are background stars. The Gault asteroid is located between the orbits of Mars and Jupiter. Credit: NASA, ESA, K. Meech and J. Kleyna, O. Hainaut
Hubble has observed various asteroids over the course of more than three decades of observations. For example, in 2017 Hubble studied the asteroid Vesta — which is only 500 km in diameter — from a distance of 250 million kilometers. The observations created a map of its surface and were even able to capture the asteroid’s changing appearance as it rotated.
Hubble also observed the spectacular asteroid collision P2010/A2 in 2010. Using Hubble to study the aftermath of the collision over five months, astronomers watched a strange, comet-like debris trail slowly evolve as the collision site orbited the Sun. This research gave clues about how asteroids behave when they collide, and how the fall-out from these impacts contributes to the dust that pervades the Solar System.
Asteroitler, Güneş’in etrafında dönen, ancak gezegen olarak sınıflandırılma gereksinimlerini karşılamayan kayalık gök cisimleridir. Kredi: NASA & ESA
2017’de Alman liderliğindeki bir gökbilimciler grubu, Hubble’ı kullanarak, Mars ve Jüpiter arasındaki asteroit kuşağında birbirlerinin yörüngesinde dönen ve parlak bir koma ve uzun bir kuyruk da dahil olmak üzere kuyruklu yıldız benzeri özellikler sergileyen iki asteroit gözlemlediler. Bu, kuyruklu yıldız olarak da sınıflandırılan bilinen ilk ikili asteroitti. Hubble’ın görüntüleri, bunun aslında tek bir nesne olmadığını, neredeyse aynı kütle ve büyüklükte, yaklaşık 100 kilometre uzaklıkta birbirlerinin yörüngesinde dönen iki asteroit olduğunu ortaya çıkardı. Bu keşif başlı başına önemli bir keşifti; birbirlerinin yörüngesinde oldukları için bu tür sistemlerde cisimlerin kütleleri ölçülebilir. Mars ve Jüpiter arasında dönen ve kuyruklu yıldız benzeri aktivite gösteren asteroitler olan ana kuşak kuyruklu yıldızlarının kökenini ve evrimini anlamak, tüm Güneş Sisteminin oluşumunu ve evrimini anlamamızda çok önemli bir unsurdur.
Kredi: ESA/Hubble, NASA, ESA, K. Meech ve J. Kleyna (Hawaii Üniversitesi), O. Hainaut (Avrupa Güney Gözlemevi)
2019’da Hubble, 6478 Gault adlı nadir görülen kendi kendini yok eden bir asteroit gözlemledi. Görüntüler asteroidin geçmişine dair yeni bilgiler sağladı: nesne 4-9 kilometre genişliğindeydi ve asteroidin yavaş yavaş kendi kendini yok ettiğini gösteren iki dar, kuyruklu yıldıza benzer enkaz kuyruğuna sahipti. Her kuyruk, malzemeyi uzaya bırakan aktif bir olayın kanıtıdır. Bu aktivitenin doğrudan gözlemlenmesi Hubble uzay teleskobu gökbilimcilere asteroitlerin bileşimini incelemek için özel bir fırsat sağladı. Gökbilimciler, bu kararsız asteroitin uzaya saldığı malzemeyi araştırarak, Güneş Sistemi’nin ilk zamanlarındaki gezegen oluşumunun tarihine bir göz atabilirler.
