Patent koruması yalnızca bir bilgisayar programının bir bölümünü kapsar. Bu işlemde sadece yazılımdan kaynaklanan teknik buluş dikkate alınır. Öte yandan telif hakkı, yazarın fikri katkısını ve programın geliştirilmesine yaptığı kişisel yatırımları entegre ederek yazılımı bir bütün olarak korur. Ancak ister patent ister telif hakkı kapsamında olsun, yazılımın fikri mülkiyetini korumak gerçek bir engel ve önemli bir finansal yatırım olmaya devam ediyor. Böyle bir bağlamda, yeni başlayanların bu tür bir operasyon için zaman ve paraya sahip olmadıkları için yazılımlarını koruma konusunda endişelenmeleri zordur. Ancak, yazılımınızın çalınması riski çok gerçektir. Ve bu zeminde iki süreç mevcuttur: korsanlık ve fikri mülkiyet hırsızlığı.
En büyük şirketler bile kodlarını kopyalamış veya çalmıştır.
Bir örnek, video oyunu yayıncısı Accolade tarafından, Genesis video oyun konsolu için yazılımı demonte ettikten sonra, oyunları Sega tarafından lisanslanmadan yayınlamış olan birkaç Sega Genesis oyununun yayınlanması durumudur. Kaliforniya’daki ABD Bölge Mahkemesi Sega lehine karar vererek Accolade’i tüm Genesis oyunlarını hatırlamaya zorladı. Ancak bu karardan memnun olmayan Accolade, tersine mühendisliklerinin adil olduğuna inanarak temyize gitti. Bölge mahkemesi kararı onunla aynı fikirdeydi ve Accolade’in Genesis başlıklarını yayınlamak için tersine mühendislik kullanmasının adil kullanım tarafından korunduğuna ve Sega ticari markalarının iddia edilen ihlalinin Sega’nın hatası olduğuna karar verdi.
Mahkemede görülen başka bir dava: Sony Computer Entertainment’ın, Connectix Corp’u sistemlerinin BIOS adı verilen önemli bir bileşenini çalmakla suçlayarak dava açtığı dava. Yine mahkeme kararı, öykünme yazılımı geliştirirken telif hakkı olan BIOS yazılımının kopyalanmasının telif hakkı ihlali oluşturmadığına, telif hakkı yasası kapsamında olduğuna hükmetti. adil kullanım. Mahkeme, Sony’nin PlayStation markasının Connectix Corp tarafından yapılan satıştan etkilenmediğine karar verdi. öykünme yazılımı Virtual Game Station.
Tersine mühendislik ve kod hırsızlığı
Bu iki vaka, tüm yazılım endüstrisini kapsayacak şekilde basit video oyunları çerçevesinin ötesine geçen bir etkiye sahipti: Atlantik’in diğer tarafında tersine mühendisliğin yasallaştırılmasına etkin bir şekilde izin verdiler. Fransa’da belirli koşullar altında tersine mühendislik de yetkilendirilmiştir.
Bu iki örnek yazılımdaki büyük isimlerle ilgili olsa da, fikri mülkiyet hırsızlığı riski, boyutları ne olursa olsun tüm yayıncılara düşebilir. Ancak bunlardan çok azı, özellikle genç girişimciler, bu iki dava bağlamında atılan prosedürel adımlarla orantılı yasal becerilere ve finansal yatırımlara sahiptir. Bu nedenle, yayıncıların yazılımlarını korumak için teknik araçları kullanma konusunda her türlü çıkarı vardır.
Günümüzde bu hırsızlık türü iki ihtimale göre uygulanmaktadır. Birincisi, tersine mühendislik, bir uygulamanın programlama mantığını aynı şekilde yeniden oluşturmak için yeniden yapılandırmak için hata ayıklayıcılar veya ayrıştırıcılar adı verilen yazılımı kullanırken, ikincisi, bir editör programını pazarlamak için bir endüstriye güvendiğinde gerçekleşir. Kaynak kodunu ortağa sağlamaya zorlanan yayıncı, daha sonra fikri mülkiyetinin çalınmasına maruz kalır.
Ancak günümüzde çok az girişimci bu risklerin farkındadır. Hannover Leibniz Üniversitesi’nden araştırmacılar tarafından yapılan bir ankete göre, ankete katılan geliştiricilerin %58’i tersine mühendisliğin gerçek bir tehdit olduğuna inanıyor. başvurularının tehdit edilebileceğini düşünenlerin sadece %26’sı.
Bu riskin bilinmemesinden kaynaklanan bir tutum. Gerçekten de, fidye yazılımı hackleme teknikleri şirketler tarafından fidye talebi nedeniyle biliniyorsa, program hırsızlığı daha azdır çünkü kaynak kod hırsızlarının eylemlerini bildirmekle hiçbir ilgisi yoktur, amaçları yazılımı sahiplerinin bilgisi olmadan kullanmaktır. Bu nedenle, gölgede gerçekleştirilen bu dolandırıcılıklar genç yayıncılar tarafından genellikle görmezden geliniyor.
Ayrıca, yasal korumaya ek olarak, kendinizi korumak için bilgisayar teknikleri mevcuttur. Bunlar arasında, bir bilgisayar korsanının analizini bozan unsurların tanıtılmasından oluşan bir operasyon olan şaşırtmaca vardır. Bu eklemeler, kullanışlılığı sıfır olan kod satırlarının veya yazılımın yürütme yolunun değiştirilmesinin sonucu olabilir. Benzer şekilde, analiz araçları kullanıldığında yazılımın düzgün çalışmasını engelleyen dinamik korumalar uygulanabilir.
Bu nedenle fikri mülkiyetin korunması, teknolojik ve yasal surların kurulmasını gerektirir. Birincisi kolayca konuşlandırılabilirse, ikincisi büyük mali kaynaklar gerektirir. Bu nedenle, yatırım fonlarının bir start-up’ın teknolojik ve ticari gelişimini milyonlarca avro ile desteklemekten çekinmediği bir zamanda, bu beklenmedik finansın bir kısmının fikri korumaya ayrılması iyi olur. Bu iki kaldıraç (teknik ve yasal) etrafında yapılandırılmış bir sistem olmadan, girişimler kendilerini işlerini tehlikeye atmaya maruz bırakır. Ve Fransa, yeniliklerinin kaybına!
