Kara delik rüzgarlarının etkisi, yeni çalışmada incelenen radyasyon

Kara delikler, yerçekiminin çok güçlü olduğu ve hiçbir şeyin kaçamadığı uzay bölgeleridir. Yeni araştırma, kara delik aktivitesinden yayılan radyasyon ve rüzgarları inceliyor ve yakındaki gezegenler üzerinde nasıl etki gösterebileceklerini gösteriyor.

“AGN çıkışlarının Samanyolu’ndaki karasal gezegenlerin yüzey yaşanabilirliği üzerindeki etkisi”, Florida Tech’in Havacılık, Fizik ve Uzay Bilimleri Bölümü’nden astrobiyolog Manasvi Lingam ve astrofizikçi Eric Perlman’dan oluşan bir araştırma makalesidir. Roma Üniversitesi, Maryland Üniversitesi ve Goddard Uzay Uçuş Merkezi. kategorisinde yayınlandı Kraliyet Astronomi Derneği’nin Aylık Bildirimleri, makale galaksimizin merkezindeki süper kütleli kara deliğin Samanyolu’ndaki gezegenlerin atmosferi üzerindeki etkilerini inceliyor. Makale iki temel mekanizmaya odaklanıyor: kara delik rüzgarlarının atmosferleri nasıl ısıtıp atmosferik kaçışı nasıl sağladığı ve ayrıca nitrojen oksit oluşumunu nasıl teşvik edip böylece ozonun delinmesine yol açabilecekleri.

Kara deliklerin bir gezegenin atmosferini nasıl etkileyebileceğini incelemek için ekip, Samanyolu’ndaki Dünya benzeri gezegenler için bu etkilerin önemli hale getirildiği maksimum mesafeyi tahmin etmek için matematiksel modeller geliştirdi. Bu, bu değerin yaklaşık olarak 3.000 ışıkyılını aşabileceğini gösterdi. Daha büyük süper kütleli kara deliklere ev sahipliği yapan kuasarlar söz konusu olduğunda, araştırma, bu tür etkilerin aslında kara deliğin ev sahibi galaksisini bir bütün olarak etkileyebileceğini buldu.

Lingam, “Aktif olan süper kütleli bir kara deliğiniz olduğunda, yalnızca radyasyon üretmekle kalmıyor, aynı zamanda kara delikten güç alan çok sayıda yüksek enerjili parçacıklar da üretiyor” dedi. “Bunu, aşırı derecede güçlendirilmiş bir kasırga gibi hızlı hareket eden bir rüzgar olarak görselleştirmek kolaydır. Kara deliğin çevresinden ışık hızının %10’u, karadelikten bin kat daha hızlı yayılan bu yüksek enerjili parçacık rüzgarına sahipsiniz. şu anki uzay aracımız.”

Kara deliklerden yayılan radyasyon, esasen fotonlar olarak bilinen ışık parçacıklarıdır. Ancak kara delikler esas olarak onlardan kaçmadığı biliniyorsa, neden bu ışık rüzgardaki yüksek enerjili parçacıklar kadar yayılıyor? Olan şu ki, aktif fazı sırasında kara deliği çevreleyen çok fazla gaz var. Kara delik bu gazın bir kısmını yemeye başlar. Ancak onu tamamen verimli bir şekilde yemiyor: kara delik giderek daha fazla gaz tükettiğinden, gaz kara deliğe doğru düşüyor.

Kara deliğe doğru içeri doğru düşerken ısınıyor. Ellerinizi birbirine sürttüğünüzde ve sürtünme ısı üretirken olduğu gibi, kara deliğe doğru içe doğru dönen gazın yaşadığı sürtünme, ısınmasına ve sonunda fotonlar şeklinde enerji salmasına neden olur.

Lingam, bunu bir tür yıldızlararası hazımsızlık olarak düşünün, dedi.

“Bu radyasyon atmosferleri bombalayabilir” dedi. “Atmosferlerin aşınmasına yol açabilir. Çok fazla UV radyasyonu sağlayabilir, biyolojiye zararlı olabilir vb. Aynı sonuçlar karadelikten gelen yüksek hızlı rüzgarlar için de geçerlidir. Bunlar baktığımız birçok etkiden bazıları.”

Hala yapılması gereken çok sayıda kara delik rüzgar araştırması var. Lingam, modelin rüzgarın uzay boyunca tek biçimli genişlemesini dikkate aldığını, oysa gelecekteki çalışmaların, Perlman ve İtalyan meslektaşlarıyla birlikte araştırmayı umduğu, radyasyon ve rüzgarların emisyonunu jetler şeklinde incelemesi gerekeceğini kaydetti.

Samanyolu’nun Dünya’yı etkileyen süper kütleli kara deliğinden gelen radyasyon ve rüzgarlardan endişe duyanlar için endişelenmek için bir neden yok.

Lingam, “Bu çalışma sırasında öğrendiğimiz iyi şey, bu etkilerin çoğunun 3.000 ışıkyılı, belki de 5.000 ışıkyılı, bazı aşırı durumlarda, uzanmasıdır.” Dedi. “Ancak, neyse ki dünya, Samanyolu’nun merkezinden 26.000 ışıkyılı uzaklıkta bulunuyor, bu yüzden kara delik faaliyetinin bu etki alanının dışında, rahatlıkla diyebiliriz. Bu nedenle, kendimizi bu bölgede yaşadığımız için şanslı sayabiliriz. galaksimizin nispeten huzurlu bölgesi.”