Rahatlatıcı, zorlu ama aynı zamanda zaman zaman epik. Kirby and the Lost Land, iyi anlamda bir yoga seansı. Senin için iyi, zorlu ve sonunda daha hafif çıkıyorsun. Tombul pembe kahraman ilk kez üç boyutlu bir dünyaya giriyor. Biz Super Mario Odyssey veya Mario 3D World bölümlerinden geliyoruz. Ama Kirby, Süper Mario değil. Oyunları daha da renkli ve eğlenceli. Ve keşif anlamına gelen bir çocuk ruhları var. Arkadaşımızın nesneleri solumasına ve özelliklerini almasına izin veren “ağız biçimi”, en ilham verici ve sembolik süper güçtür. Tavsiye? Kendinizi bir soda makinesine, matkaba veya ampule dönüştürmeyi deneyin. Ve sonra bakalım dünya artık pembe değil mi?
Neyi sevdik
Nintendo büyülü çünkü her zaman biz fark etmeden aynı oyunu oynamamızı sağlıyor. Ve umursamıyoruz. Her atlama diğerinden biraz farklı olduğu için, her dönüşüm her zaman öncekinden daha şaşırtıcıdır. Super Mario, Kirby, Yoshi sizi istedikleri yere götürür. Hepsi biraz birbirine benzese bile. Rasyonel olarak asla yeni bir şey olmadığını bilseniz bile. Birkaç saat oynadıktan sonra eleştirilerinizi bir kenara bırakın ve eğlenmeye başlayın. Sanki ilk defaymış gibi.
neyi beğenmedik
Kirby, hepsinin en tatlısı ve en komikidir. Kendini istediği şeye dönüştürür ve bunu yaparken her zaman oynanışı çeşitlendirir. Teknik olarak Super Mario’dan daha sevimli. Ama bıyıklı tesisatçıdan daha az oyunu var. Bu bir adaletsizlik.
