Albert Einstein’a atfedilen bir söz, bilimsel keşfin %1 zeka veya deha, %99 emek ve ter olduğunu söyler. Tabii ki bu doğru, ama şans da bazen ve çok yardımcı olur. John Hopkins Baltimore Üniversitesi’ndeki astrofizikçiler ekibine, Genel Görelilik teorisinin öngördüğü belirli bir etki sayesinde, şimdiye kadar görülen en uzak ve en eski yıldızın görüntüsüne, 12.9 milyarda sahip olmayı başardılar. bizden ışık yılı uzakta. Bu da demek oluyor ki, 30 yılı aşkın süredir bize büyük keşifler ve harika görüntüler sağlayan Hubble Uzay Teleskobu’nun kaydettiği ışık, neredeyse 13 milyar yıl önce, evrenin sadece 700 milyon yaşında olduğu bir zamanda başladı. hikayemizin başında.
soluk bir leke
Dikkat edin, görüntü Hubble tarafından çekilmiş, renkli, büyük, büyüleyici ve rahatsız edici şekillerle, bazen diğer yıldızların oluşmaya devam ettiği kozmik toz bulutlarıyla görmeye alışık olduğumuz şey değil, sadece soluk üçlü bir noktanın görüntüsüdür. yeni oluşan evrenin enginliği.
Eski İngilizcede “parlayan” anlamına gelen ve Yüzüklerin Efendisi evreninde de yer alan Earendel adlı yıldız, görüntüde göründüğü halde Güneşimizden en az 50 kat daha büyük kütleli. soluk bir ışık gibi, ancak mesafe canavarca olduğunu söyleyebiliriz ve parlaklığı Güneş’inkinin yüzbinlerce katı olabilir.Bunlar ayrıca çok muhafazakar değerler olabilir ve gerçek değerler daha fazla bilinecektir. araştırma grubunun lideri Brian Welch’in umut ettiği gibi, görkemli Hubble Uzay Teleskobu’ndan çok daha büyük ve daha güçlü olan yeni James Webb uzay teleskobu ile yürütülen çalışmalar, belki de.
Onun adı Earendel
Earendel, 2018’de Hubble Uzay Teleskobu sayesinde her zaman keşfedilen mitolojik kahraman olarak bilinen en uzak tek yıldızın Icarus adlı yıldızdan kaydını kaldırıyor, deyim yerindeyse bizden 4 milyar ışıkyılı uzaklıkta, o kadar iyi ki daha sonra keşfedilen yeni yıldızla ilgili olarak evrenin tarihi ve evriminde (çağdaş değiliz, ama yakın, evet)
İnsan, zaman ve uzayda ne kadar uzakta olursa olsun, neredeyse Büyük Patlama’ya, büyük başlangıca dokunma noktasına kadar tek bir yıldızı gözlemlemenin bu kadar garip tarafını merak edebilir. Ortaya çıkarmamız gereken etki yerçekimi merceğidir: Daha basit bir şekilde ifade etmek istersek, aramızda bulunan olağanüstü kütle konsantrasyonu nedeniyle ışık sinyalinin ve bir yıldızın görüntüsünün amplifikasyonunun ve büyütülmesinin etkisidir. genel görelilik sayesinde bir büyüteç gibi davranan yıldızın kendisi.
