Kuzey Alaska’da bulunan tiny fossil fragments (küçük fosil parçaları), Antik kuşların Arktik’te, en az 73 milyon yıl önce yuva yaptığını ortaya çıkardı. Bu keşif, daha önce düşündüğümüzden 30 milyon yıl daha erken bir dönemi işaret ediyor. Araştırmacılar tarafından yayınlanan bu bulgular, Prens Creek Formasyonu’nu inceleyen bilim insanları tarafından elde edildi. Bu veriler, kuş evrimi ve aşırı iklimlerde hayatta kalma stratejileri hakkındaki anlayışımızı önemli ölçüde yeniden şekillendiriyor.
Fosil Kanıtları Tarihöncesi Üreme Alanlarını Gösteriyor
Princeton Üniversitesi’nden Lauren Wilson’un liderliğindeki çalışma , dünyanın en uzak ve soğuk bölgelerinden birinde bulunan ince taş tabakaları içerisinden elde edilen 50’den fazla fosilleşmiş kemik parçasına dayanmaktadır. Bu tabakalar, geçmişte kıyı floodplânı olan Prens Creek Formasyonu’na aittir. Günümüzde bu alan, Kuzey Kutbu’na 1000-1600 kilometre daha yakın bir konumda bulunuyor.
Kazı çalışmaları, kış aylarında -30 °C gibi zorlu koşullarda gerçekleştirilmiştir ve ekip, çadırlar içerisinden operasyon yapmıştır. Laboratuvara döndüklerinde, iki milimetreden daha küçük sediment tanelerinin sıralanması için uzun saatler geçirmiş ve sonunda kuş yavrularına veya embriyolara ait kemik parçalarını tanımlamayı başarmıştır.
Bunlar, hızlı büyüme sürecinde olan kemiklerin tipik özelliği olan süngerimsi doku ile tanımlanmıştır. Wilson, bu durumu “Bu gerçekten delilik, çünkü Arktik’te yaşamak ve orada yeni doğmuş bebekler bulundurmak pek kolay değil,” diyerek açıkladı.
Antik Kuş Yaşamı Dinazorlarla Birlikte Gelişti
Bugün Arktik’te yuva yapan kuşlar genellikle göç eder veya farklı soğuk adaptasyonları sergilerken, bu genç fosillerin varlığı, bazı kuşların Geç Kretase Dönemi sırasında bu yüksek enlemlerde yavrularını büyüttüğünü gösteriyor. Bu dönem aynı zamanda kuş olmayan dinozorlar olan tyrannosaurus ve ceratopsians gibi türlerin de bölgeyi istila ettiği bir dönemdir. Hatta bazı dinozorların da Arktik’te yuva yaptıklarına dair fosil kanıtları bulunmaktadır.
Bu keşfi özellikle ilginç kılan özellik ise, bu dönemde diğer küresel fosil kayıtlarında baskın olan “karşıt kuşlar” ya da enantiornithines türlerinin bulunmamasıdır. Senckenberg Araştırma Enstitüsü’nden Gerald Mayr, bu durumun modern türlere daha yakın olan bazı kuşların, ortak atalarına göre Arktik koşullarına uyum sağlamakta avantajlı olabileceğini öne sürdü.
Kuş Evriminin Sınırlarını Zorlama
Wilson’un ekibi, fosiller arasında üç ana grup tanımlamayı başardı: soyu tükenmiş dişli kuşlar , modern kuşlardan farklı olarak soyu tükenmiş, Martı benzeri dişli kuşlar ve modern kuş soyu için erken temsilciler. Bu kuşların tam yuva davranışları hala belirsiz; yıl boyunca orada mı yaşadıkları yoksa yaz mevsiminde mi üredikleri kesin değil, ancak elde edilen bulgular, daha önce kaydedilmiş olanlardan çok önce yüksek enlem üreme faaliyetlerinin olduğunu açıkça göstermektedir.
Günümüzde kuşlar , göç etseler de sert kış süresince bölgede kalan hayati bir Arktik ekosistem parçasıdır. Edinburgh Üniversitesi’nden Steve Brusatte, araştırmaya katılmayan bir bilim insanı olarak, “Bu fosiller, kuşların, tens of millions of years ago, these high-latitude communities’ integral parts olduklarını gösteriyor.” şeklinde bir yorumda bulundu.
