Bir kesit görünümü gösteren, uçuş halindeki bir Gemini uzay aracının bir çizimi. Kredi bilgileri: NASA
Gemini III görevi iki dikkate değer ilki gerçekleştirdi: bir astronotun kaçak sandviçi ve NASAyörüngedeki ilk temel uzay biyolojisi deneyi.
Dünya yörüngesine çıkan ilk konserve etli sandviç 23 Mart 1965’te Gemini III’e kaçırıldı. Kaçak mallar NASA tarafından uçuş için onaylanmadığından, pilot John Young, fırlatmadan kısa bir süre önce sandviçi uzay giysisinin cebine saklamıştı. Yaklaşık beş saatlik uçuşa yaklaşık iki saat kala, çavdar ekmeği ve konserve et hediyesini kabul eden misyon komutanı Gus Grissom’a biraz ikram etti. Sandviç alışverişi bir dakikadan az sürdü ve Grissom’un bitmemiş sandviçi kendi uzay giysisi cebine koymasıyla sona erdi, böylece kırılan ekmek kırıntıları bir gösterge panelinin arkasında veya astronotun gözlerinden birinin içine daha az süzülecekti.
Bu arada uçuş için onaylanan yiyecekler Grissom’un yanındaki bir kutuda tutuldu. Bu kutu, bir jel tabakasıyla kaplanmış küp şeklinde yiyecekler gibi şeyler içeriyordu ve bu, sandviçte çabucak ortaya çıkan kırıntı türlerini önlüyordu. Ayrıca kısa uçuşun menüsünde, astronotların keyif aldıkları, yanında domuz pirzolası olmadığını belirterek, rehidre elma püresi gibi daha sıradan yemekler vardı.
Gemini III görevinin pilotu Astronot John W. Young, fırlatma hazırlığında miğferini inceliyor. Bu fotoğrafın çekildiği sırada kaçak konserve etli sandviçin uzay giysisi ceplerinden birinde olup olmadığı bilinmiyor. Kredi bilgileri: NASA
Yemeğin yanında ayrı bir kutuda deniz kestanesi yumurtaları içeren bir teneke kutu vardı, Arbacia punctulata. Bu yumurtalar, suşi restoranlarının menülerinde yer alan ve tüketime yönelik olmayan yumurtalar değildi. Bunun yerine, yumurtaları içeren kutu, NASA tarihinde daha az bilinen bir dönüm noktasını temsil ediyordu: ajansın yörüngedeki ilk temel uzay biyolojisi deneyi.
Bugün uzay biyolojisi olarak adlandırdığımız – metabolizma ve büyüme gibi yaşamın temel mekanizmalarının ve bunların uzay ve uzay uçuşlarından nasıl etkilendiklerinin incelenmesi – NASA’nın köklerini ajansın varlığının ilk yıllarına kadar takip ediyor. Yüksek irtifa balonları ve roketler, bazı türleri daha önce uzayın kenarına ve hemen ötesine taşımıştı. Merkür Projesi. Daha sonra, Merkür uçuşları astronot fizyolojisine yönelik biyomedikal araştırmaları içerirken, Project Gemini temel biyoloji deneylerini ajansın insan uzay uçuşu misyonlarına dahil etti.
Gemini III deniz kestanesi hücre bölünmesi deneyinin bir örneği. Teneke kutu, alt panelde gösterilene benzer sekiz özdeş oda içeriyordu. Teneke kutu, tutamak çevrildiğinde, belirli bölmelerin döllenmeyi başlatacağı ve ardından bir sabitleyici, uçuş boyunca farklı aşamalarda hücre bölünmesini durduracak şekilde tasarlanmıştır. Kredi bilgileri: NASA
Gemini III, Apollo’nun başarısı için uzaydaki buluşma ve Dünya çevresindeki yörüngeye yanaşma, yeniden giriş ve iniş yöntemlerini mükemmelleştirme ve etkilerine ilişkin anlayışımızı şekillendirme gibi uzayda birçok yeni yeteneği test eden programın ilk mürettebatlı göreviydi. daha uzun süreli uzay uçuşu. Gemini misyonları boyunca, astronotlar, bazıları farklı uçuşlarda üç defaya kadar değiştirilen veya tekrarlanan 25 biyomedikal deney gerçekleştirdi. Uçan 13 benzersiz deneyden, astronotların kendileri, insan olmayan yüklerin kullanıldığı üç vaka dışında tüm test denekleriydi. Deniz kestanesi yumurtalarının yanı sıra kurbağa yumurtaları ve ekmek küfü de incelenmiştir. Astronotlar üzerindeki testler, insan fizyolojisinin uzay uçuşuna nasıl tepki vereceğini değerlendirmek için görevden önce ve görev sırasında genellikle sıkı bir şekilde kontrol edilen bir diyet gerektiriyordu. Bu tür diyet kısıtlamaları Gemini III için geçerli değildi, bu nedenle sandviçin birkaç ısırığı, planlanan deneylerin hiçbirini bozmayacaktı.
Deniz kestanesi deneyini bozan şey, Grissom’un gübrelemeyi başlatmak için kutunun üzerindeki kolu çevirirken ve ardından uçuş sırasında planlanmış aralıklarla bir fiksatif solüsyonu kullanırken gösterdiği coşkuyu içeriyordu. Sap kırıldı, bu nedenle deneyin hedeflerine ulaşılamadı. Kutu yeniden tasarlandı, kurbağa yumurtaları değiştirildi ve yeni deney Gemini VIII ve ardından Gemini XII’de uçtu. Programın sonunda, hücre bölünmesinin, düşük yerçekimi ortamına atfedilebilecek zararlı etkiler olmaksızın mikro yerçekiminde meydana gelebileceği gösterilmişti.
İkizler deniz kestanesi ve kurbağa yumurtası deneylerinden bu yana NASA, uzay biyolojisi alanındaki araştırmalarına devam ediyor. Son Apollo görevinde fareler, derin uzay radyasyonunun etkilerini incelemek için astronotlara katıldı. Şimdi, Apollo 17’den neredeyse 50 yıl sonra, Artemis I görevi için Uzay Fırlatma Sistemi roketinin ilk lansmanı, ikincil yükleri arasında şunları taşıyacak: biyosentinel misyon. Görev, uzay mekiği, Uluslararası Uzay İstasyonu, balonlar ve küçük uydularda onlarca yıllık temel uzay biyolojisi araştırmalarına dayanıyor – hepsi düşük Dünya yörüngesinde. BioSentinel, uzay radyasyonunun canlı organizmalar üzerindeki etkisini uzun süreler boyunca – bu sefer derin uzayda düşük Dünya yörüngesinin ötesinde – tespit etmek ve ölçmek için bir biyosensör aleti geliştirdi. Görev, deniz kestanesi yumurtaları veya kurbağa yumurtaları yerine, uzay radyasyonunun biyolojik etkileriyle ilgili stratejik bilgi boşluklarını gidermek için mayayı kullanacak. Ve görev mürettebatsız olduğu için, hiçbir astronot, yolculuk için izinsiz bir sandviç getirme fırsatına sahip olmayacak.
