Yalnız Olmayacaksın prömiyerini bu yılın başlarında Sundance Film Festivali’nde yaptı (biz büyük hayranlardık) ve 1 Nisan’da vizyona girecek. Bu, günlerce kafanızda dolaşan, bir şekilde şekil değiştiren bir şey hakkında cesur bir hikaye yaratan görüntüler ve fikirlerle dolu bir film. cadı insanları insan yapan şeyin şaşırtıcı derecede güzel bir araştırmasına insan.
Bu aynı zamanda ilk özellik yazar-yönetmen Goran Stolevski için ve öncesinde görüntülü sohbet aracılığıyla onunla konuşma şansı yakaladığımız için heyecanlandık. Yalnız Olmayacaksıntiyatro yayını. Aşağıdakiler, konuşmamızın biraz düzenlenmiş ve yoğunlaştırılmış bir versiyonudur.
Cheryl Eddy, io9: Bunu okudum Yalnız Olmayacaksın herhangi bir spesifik temele dayanmıyordu folklor, daha çok sizin yarattığınız bir şeydi. Bu sürecin nasıl olduğunu ve ayrıca hikayenin “cadı tükürüğü” kullanılarak yapılan dönüşüm ritüeli gibi belirli ayrıntılarını merak ediyorum.
Goran Stolevski: Bak, sorun bu—bazen ertesi gün yazdıklarıma kelimenin tam anlamıyla bakıyorum ve onu yazdığımı bile hatırlamıyorum çünkü bu çok içgüdüsel bir süreç. Bazen o noktaya gelenlerin sonunu bile takip edemiyorum. Çok spesifik olmasını ve her şeyi mümkün olduğunca dünyevi hale getirmesini istediğimi biliyordum. Bir şeyleri maddelerde ve dokularda ilk kez gören bir karakter hakkında bir film yapıyorum ve her şey ona çok açık ve doğrudan geliyor. Bu yüzden dönüşümün çok açık, doğrudan ve dünyevi ve çok pratik olması gerektiğini hissettim.
io9: “Old Maid Maria” karakteri film boyunca bazı korkunç şeyler yapıyor, ancak başlangıç hikayesi sayesinde, onun neden böyle olduğunu gerçekten anlıyoruz. Onu sempatik bir canavara dönüştürmek senin için neden önemliydi?
G/O Media komisyon alabilir
1500$’a kadar indirim
Samsung Neo QLED TV 4K (2021)
Kuantum Matris Teknolojisi
Tüm doğru alanlarda hiper odaklı parlaklık ve karartma için özel Mini LED tasarım teknolojisini kullanan çok sayıda küçük ışık hücresiyle desteklenen bu parlak yoğun görüntüyü deneyimleyin.
Stolevski: Yazarken belirli bir duyguya dokunduğumu hissediyorum ve sonra hikaye bir şekilde ortaya çıkıyor ve neredeyse beni yönetiyor gibi. Bilinçsiz bir parçamdan. Hikayenin merkezindeki iki ana kişi, Maria ve Nevena, ikisi de aslında ikiye bölünmüş beynim gibiler. Bu yüzden tüm yol boyunca onları çok derinden anladım. Maria’nın karakterinin arka planını yazmaya başlamadan önce biliyordum – başlangıçta açılış sekansı olacaktı ve sonra onu biraz değiştirdim. Onu hiçbir zaman klasik anlamda bir canavar olarak görmedim. Her zaman nereden geldiğini anladım. İkisi de çok izole, bastırılmış bir ortamda yaşıyor ve ikisi de daha fazlasını istiyor. Daha fazlası için açlar. Mümkün olan en dolu şekilde yaşamak istiyorlar, ama bunu her yapmaya çalıştıklarında yüzlerinde patlıyor ve [they endure] korkunç istismar ve acı. Tüm bu istismar, acı ve ıstırap döngüleri boyunca, biri insanlarda bu umudu ve bağlantı arzusunu korur – diğeri ise tamamen bastırılır. Ve birinin diğerinden daha mantıklı olduğunu düşünmüyorum. Bence sonunda, film bununla ilgiliydi: Bir insanı neyin elinde tuttuğunu ve bir insanı neyin serbest bıraktığını ve her ikisini de onurlandıran şeyin bir duygusu.
io9: Mekan olarak neden 19. yüzyıl Makedonya’sını seçtiniz?
Stolevski: Makedonya, bilirsiniz, Avrupa’nın yüzde 90’ını temsil ediyor. Orada büyüdüğüm için en kolay giriş noktasıydı ve o kadar da soyut değil. Büyükannem ve büyükbabam hala bu zihniyetin çoğunu taşıyordu, konuşma tarzı ve hatta tasvir edilen faaliyetlerden bazıları – kendim beş ya da altı yaşındayken tanık olduğum tarımsal şeyler. Yani sadece beyinsel bir şeymiş gibi hissettirmedi; Buna, bana normal ve gerçek hissettirecek şekilde bağlandım. Ve binlerce yıldır var olan bir yaşam biçimi, bu tür tarımsal, döngüsel, tarımsal yaşam biçimi. Bu hemen hemen ortadan kayboldu ya da tamamen ortadan kayboldu. Vurduğumuz köyün 65 yaş altı sakini yoktu ve yüzlerceyken sadece 30-40 kişi vardı. Bu, tüm bölgede yaygın olan bir şey. Ve sanırım bu hissin nasıl bir şey olduğunu hala koruyabilsek de, bunu filmde yakalamak istedim. [both] olumlu ve olumsuz anlamda. Açıkçası, onu büyülemek ya da pastoral hale getirmek istemedim, ama yine de onu daha iyi anlayabilmemiz için onu korumaya gerçekten inanıyorum.
io9: İçinde Yalnız Olmayacaksın, ana karakter Nevena, çeşitli oyuncular tarafından oynanır. Karakterin nasıl tasvir edileceği konusunda süreklilik konusunda aralarında çok fazla iletişim var mıydı? Performanslarını şekillendirmede sizin rolünüz neydi?
Stolevski: Sırf film yapımcılığının ve lojistiğinin doğası gereği çoğu zaman bir araya gelme şansları olmadı. Mevcut olan Nevena’yı oynayan tek oyuncu [throughout] Sara’ydı [Klimoska]-karakteri filmin başlarında belirliyor ve baştan sona onun seslendirmesini duyuyoruz… Seslendirmesini birkaç hafta önceden kaydettik ve kayıt sırasında hem ben hem de onun karakterle bağlantı kurmasını sağladık. sadece teoride tartışmak yerine çok gerçek hissettirecek şekilde.
Pek çok tavır senaryoya ve bazı ortak noktalara ve bunların nasıl yavaş yavaş evrimleştiğine yazıldı, bu yüzden insanlar bunun nasıl işleyeceğine dair kaba bir haritaya sahipti. 45 saniyelik bir videomuz da vardı. [Genie Wiley], bulunan bu kız – gerçekten trajik bir hikaye. 1970 yılında bulundu [after undergoing] herkesten soyutlanmış korkunç bir çocukluk geçirdi ve 13 yaşındayken keşfedildi ve serbest bırakıldı. Bir sürü video var, ama onun bahçesinde yürümesi ve görünüşü, davranışları ve hareketleriyle ilgili basit bir tane var. Ben ve Sara inanılmaz derecede hareketli bulduk ve onun için karakteri çok canlı yaptı çünkü bir anlamda benzer bir arka plan.
Bunu gemiye gelen diğer tüm oyuncularla paylaştık ve onlar [all] bunun üzerine inşa edildi çünkü bilirsiniz, Noomi Rapace veya Carloto Cotta’nın aramıza katılıp onlara “bu kişi gibi ol” demelerini istemiyorum. Kendilerinden bir şeyler getirmeleri gerekiyor. Yol boyunca onların ruhunu da yakalamak istiyorum. Ve sonra karakter bir şekilde hikaye boyunca geliştiği için, bu aktörlerin her biri kendilerinden bir evrim aşaması gibi hissettiren bir parça getirdiler … Rolümün sadece orada olmak ve etrafındaki dünyayı doldurmak olduğunu hissediyorum. onları ve bir nevi engelleri kaldırın ve bu süreç boyunca onları besleyin. Ve sonra karakter onlar aracılığıyla büyür.
io9: Seslendirmeden bahsetmişken, bunu yazmak, senaryonun geri kalanını yazmak gibi bir şey miydi, bilinçaltınızdan nereden geldi? Film yapımcılığınız üzerinde herhangi bir etkiniz oldu mu? Aklıma Terrence Malick geliyor…
Stolevski: İlk akla gelen Terrence Malick – tetikleyici bir cümle olmaya başladı! Size söz veriyorum, “Onun çocuklarını ben mi çaldım? anlamadım!” ona bayılıyorum ama o sözler [in the voiceover] bana kendiliğinden geldiler ve sonra karakter, filmin içine serpiştirilmiş dört ya da beş kişi etrafında şekillendi. Geldikleri yer aslen favori sanatçım olan Virginia Woolf’tu; Kelimelerle aram pek iyi olmadığı için onun kelimelerle yaptığı şeyi resimlerle denemek istedim. Ve bunun için sinemasal olarak doğal referans noktası Terrence Malick. Ama ondan önce de Alain Resnais ve Marguerite Duras—Hiroşima Mon Amour hayatımın en iyi deneyimlerinden biridir. Yani bunun üzerine kuruluydu.
Ama bunlar, diğer insanlarla konuşmak için kullandığım daha fazla referans. Materyal üretirken, “Ah, bunu nasıl yapıyor?” diye düşünmekten hoşlanmıyorum. görmemiştim Cennet Günleri 10 yıl içinde o noktada. Ama sonra insanlar bana filmi yapamayacağımı çünkü çok garip olduğunu söylemeye çalıştığında onları savunma argümanları olarak kullanıyorum, “Şuna, yani, şuna bak ve şuna bak! O kadar da tuhaf değil, kesinlikle!” Ama dediğim gibi, bir hikaye oluştururken gerçekten başka insanları düşünmüyorum – eminim bilinçsiz yanım da öyle ve nereden geldiğini bilmediğimde, o olabilir.
io9: düşünür müsünüz Yalnız Olmayacaksın korku filmi olmak?
Stolevski: Bir tür korku filmi yapmak için yola çıkmış gibi hissediyorum, bir nevi korku öncülü olan bir şey istiyorum, ama sonra ona herhangi bir filme yaptığım gibi davranmak istiyorum. [story]—Ben esas olarak ilişki draması yapıyorum—ve [see] karakterlerin ve hislerinin beni götüreceği yere. Ve eğer bazı korku gelenekleri faydalı olacaksa, onları kullanırdım ve bazıları olmasaydı onları görmezden gelirdim ve sonra kendi kendine gelişti. Ve sonra sete geldiğimizde … bunu açıklama şeklim şöyleydi: “Bunun cadılarla ilgili olduğunu biliyorum ama bunu bir korku filmi olarak düşünme. Daha çok, bir peri masalı gerçek bir hikayeye dayanıyormuş gibi düşünün. Gerçek hikayeyi bir nevi belgesel tarzında yapıyoruz.” Korkuyu hiçbir şekilde reddeden ben değildim; Bunun insanlar için daha faydalı bir yol olduğunu hissettim. Ama bence korku filmi olup olmadığına karar vermek insanlara kalmış. Sonuçta, biliyorsun, kafamda ne olduğu önemsiz. Bu filmde olanlarla ilgili ve bence diğer insanlar benden çok daha iyi yargılıyorlar.
io9: Filmin adı sizin için ne ifade ediyor?
Stolevski: Pekala, “yalnız olmayacaksın” diye endişelendiğinde kendine söylediğin şey. niyet yalnız ol. Ana karakter, gerçeklik tarafından zorunlu olarak tutulmasa bile, bu umuda tutunmaya devam ediyor. Ve sonra açıkçası, bu korku filmleri anlamında, bir korku duygusu inşa edebilir. Ama benim için, filmin kendisi gibi, bağlantı ve ona duyulan özlemle ilgili olabilecek bir şey.
io9: Bu karakterleri farklı bir ortamda tekrar ziyaret eder miydin?
Stolevski: Bilmiyorum. Yani, sanırım asla asla deme. Çok farklı bir ortam olmalı ve muhtemelen doğrudan bir devam filmi yapmayacağım. Belki? Bu oranda pek olası değil ama benimle 20 yıl sonra konuş ve ne olacağını gör.
Yalnız Olmayacaksın 1 Nisan’da sinemalarda.
RSS beslememizin nereye gittiğini merak ediyor musunuz? Yapabilirsin yenisini buradan al.
