NASA Uzay Teleskopu James Webb (JWST) ilk olarak Neptün’teki kutup ışıltısının ayrıntılı görüntülerini aldı. Bu keşif, 1989’da Voyager-2 probundan sonra başlatılan ve buz devinin atmosferinin dinamikleri hakkında yeni ayrıntılar ortaya koyan uzun vadeli aramalar tarafından tamamlandı.
Polar ışıltısı, çoğunlukla güneşten gelen yüklü parçacıklar, gezegenin manyetik alanı tarafından yakalandığında ve atmosferin üst katmanlarındaki atomlarla karşılaştığında ve onları parlamaya zorladığında meydana gelir. Neptün’de, bu tür fenomenler, Jüpiter, Satürn ve Uranüs’ün başarılı gözlemlerine rağmen uzun süre gizem olarak kaldı. Yakın kızılötesi aralığındaki benzersiz JWST hassasiyeti nedeniyle bulundular.
Çalışmanın önde gelen yazarı Henrik Melin, “Yaratıcılık ve detay bizi vurdu” dedi.
Gezegenin görüntülerine ek olarak, bilim adamları spektrumu, polar ışıltılı bölgelerde oluşan trihidrit iyonunun (H3+) yoğun radyasyon çizgisini tanımlayarak analiz ettiler. Resimlerde, parıltı turkuaz noktalarla işaretlendi.
H3+, tüm gaz devlerinde auroral aktivitenin bir belirteci olarak hizmet eder. Sadece James Webb nihayet Neptün’deki varlığını doğrulayabildi
Heidi Hammel, Astronomik Araştırma Üniversiteleri Derneği
Neptün Seherbazları dünyevi ve hatta Jüpiterian’dan farklıdır. Kutuplardaki konsantrasyon yerine, orta coğrafi enlemlerde bulunurlar. Bunun nedeni, Voyagger-2 tarafından açılan gezegenin manyetik alanının olağandışı konfigürasyonundan kaynaklanmaktadır: ekseni, dönüş ekseninden 47 ° reddedilir. Radian, manyetik çizgiler bağlamında ortaya çıktığından, kutuplara göre yerlerinden edilmişlerdir.
Analiz ayrıca 1989’dan bu yana ilk kez atmosferin üst katmanlarının sıcaklığını ölçmeyi mümkün kıldı. Voyage-2 aralığı anından itibaren, 1989 göstergelerinin yarısına kadar yüzlerce dereceye düştüğü ortaya çıktı. “Bu, neden fark edilmeden kaldığını açıklıyor: daha soğuk bir atmosfer zayıf bir parıltı yaratıyor” dedi Melin. Keskin soğutma, Neptün’ün güneşten (Dünya’dan 30 kat daha fazla) çıkarılması göz önüne alındığında bilim adamlarını şaşırttı ve atmosferinin yüksek değişkenliğini gösterir.
Keşif, Neptün’ün manyetik alanının güneş rüzgarı ile etkileşimi hakkında yeni bir anlayış sunar ve “pencereyi” buz devlerinin atmosferleri bilimine açar. Şimdi ekip, manyetik alanın ve doğasının eğiminin nedenlerini bulmak için 11 yıllık güneş döngüsü sırasında gezegeni gözlemlemeyi planlıyor.
