Belirli bir gen varyantı varsa sosyal, eğlenceli ve kilo alma olasılığı daha yüksektir? Görünüşe göre hem insanlar hem de labradors.
İngiltere’deki araştırmacılar, İngiliz Labrador Retrievers’taki obezite ile ilişkili genlerin varyantlarını veya “versiyonlarını” belirlediler. Kötü haber şu ki, insanlarda aşırı kilo alımı ile bağlantılı aynı genin varyantlarını buldular. İyi haber şu ki, hem Labradors hem de rahatsız edici varyantlara sahip kişiler, katı bir diyet ve egzersiz rutini takip ederek kilo alımını önleyebilir. çalışmak 6 Mart’ta Science dergisinde yayınlandı.
“Köpekleri inceleyerek, köpeklerinin diyet ve egzersizine uyguladıkları kontrol sahiplerine ayrı ayrı yiyecek arzularını ölçebiliriz. İnsan çalışmalarında, her ikisi de bir kişiyi etkilediği için genetik olarak tahrik edilen iştahın nasıl daha fazla irade gerektirdiğini incelemek daha zordur. ”Dedi. ifade.
Ekip vücut yağını ölçtü, “açgözlülük” seviyelerini belirledi ve 241 Labradors’tan tükürük örnekleri topladı. Daha sonra, her köpeğin vücut yağını tükürük örnekleri tarafından ortaya çıkan genetik bilgilerle karşılaştırdılar, hangi genetik bileşenlerin büyük olasılıkla köpek obezitesine bağlı olduğunu belirledi.
Tüm köpeklerin Dennd1b adı verilen bir geni olsa da, araştırmacılar, belirli bir Dennd1b varyantı olanların – RS24430444 olarak adlandırdığını keşfettiler – onsuz olanlardan yaklaşık% 8 daha fazla vücut yağı olduğunu keşfettiler. Araştırmacılar da köpek obezitesine benzer şekilde diğer genleri tanımlarken, Dennd1b varyantı en güçlü ilişkiye sahipti.
“Köpeklerin ne kadar yiyecekleri yiyecek için rahatsız ettiklerini ve telaşlı yiyiciler olup olmadığını ölçtük. Yüksek genetik obezite riski olan köpekler [carrying the gene variants linked to obesity] Yüksek genetik obezite riski taşıyan insanlar için gösterildiği gibi daha yüksek iştah belirtileri gösterdi ”diye açıkladı çalışmanın ortak yazarı Natalie Wallis. Wallis, Cambridge Üniversitesi Fizyoloji, Gelişim ve Sinirbilim Bölümü’nde araştırmacıdır.
Aslında, Wallis ve meslektaşları Dennd1b’nin, köpek obezitesine bağlı oldukları diğer dört genle birlikte insan obezitesinde de rol oynadığını açıkladılar. Dennd1b, vücudun enerji dengesini düzenleyen bir nöron ağı olan beynin leptin melanokortin yolunda yer alır.
Ne yazık ki, “Bu genler, kilo kaybı ilaçları için hemen belirgin hedefler değildir, çünkü vücuttaki müdahale etmemesi gereken diğer temel biyolojik süreçleri kontrol ederler. Ancak sonuçlar, iştah ve vücut ağırlığını kontrol etmede temel beyin yollarının önemini vurgulamaktadır ”diyor Cambridge Üniversitesi’nden bir biyolog Alyce McClellan.
Bununla birlikte, ekip ayrıca Dennd1b varyantını taşıyan köpeklere sıkı bir yemek ve egzersiz rejimi uygulayan sahiplerinin, önemli ölçüde daha fazla çaba gerektirmesine rağmen, evcil hayvanlarında obeziteyi önleyebildiklerini belirtti.
“Köpekleri incelemek bize gerçekten güçlü bir şey gösterdi: İnce köpek sahipleri ahlaki olarak üstün değil. Aynı şey ince insanlar için de geçerlidir. Yüksek genetik obezite riskiniz varsa, o zaman çok fazla yiyecek olduğunda, bunu yapmamak için büyük bir çaba sarf etmedikçe aşırı yemeye ve kilo almaya eğilimli olursunuz ”dedi. Başka bir deyişle, obezite ile bağlantılı Dennd1b varyantı olan insanlar kilo almak için önceden belirlenmez, ancak varsayılmış genetik yatkınlığı nedeniyle diğerlerine kıyasla onu uzak tutmaları çok daha zor olacaktır.
“Bu çalışma, köpeklerin insanlara genetik olarak ne kadar benzer olduğunu gösteriyor” diye ekledi. “Köpekleri incelemek, kendi beynimizin yeme davranışımızı ve enerji kullanımımızı nasıl kontrol ettiğini anlamada büyük bir ilerlemeye yol açan bu özel gene odaklanmak için bir nedenimiz olduğu anlamına geliyordu.”
Bu yüzden bir dahaki sefere laboratuvarınızı yalvarmak için uyardığınızda, düşündüğünüzden daha fazla ortak noktaya sahip olabileceğinizi unutmayın!
