Dünyaya çarpmayacak asteroidi hatırlıyor musunuz? Onu keşfetmek için bir görev gönderebiliriz

Geçen yıl, gökbilimciler dört yılda bir güneşin yörüngesinde ve Dünya’nın yörüngesini periyodik olarak geçen yeryüzüne yakın asteroit (NEA) 2024 yıl tespit etti. Yörüngesinin doğası onu potansiyel olarak tehlikeli bir nesne (PHO) yapar, yani bir gün Dünya için bir çarpışma riski oluşturabilir. Son zamanlarda, yörüngesinin rafine tahminleri, 2032’de Dünya’ya çarpma olasılığını göz ardı etti. Bununla birlikte, Dünya ile uzak bir geleceğe daha yakın karşılaşmalar olacak.

Bu aynı zamanda YR4’ü yakından incelemek için yakın bir sinek görevi için fırsatlar sunar ve böylece erken güneş sistemi hakkında bilgi verir. Yakın tarihli bir makalede, araştırmacılar Adam Hibberd ve Marshall Eubanks çeşitli görev mimarilerinin fizibilitesini araştırdı. Görev, asteroitle 2028 gibi erken bir tarihle karşılaşabilir, ancak birden fazla fırlatma penceresi tanımlanmıştır. Bu görev aynı zamanda Hayabusa 1 ve 2’yi, Osiris-Rex misyonlarını ve Neas’ı keşfetme girişimlerini tamamlayan örnek bir geri dönüş yapabilir.

Adam Hibberd, Astronotics Insiative (I4IS) ve Hibberd Astronotics Ltd. T. Marshall Eubanks’ın sahibi/direktörü ile Astronotik’te bir yazılım ve araştırma mühendisidir. Uzay Initiatives Inc. ve Asteroid Initiatives LLC’nin CEO’sudur. Makalelerinin taslak versiyonu, “Asteroid 2024 yılına görevlerin fizibilitesine ilişkin ön analiz” son zamanlarda yayınlanmış ki Arxiv Preprint Server ve yayın için inceleniyor Acta Astronautica.

Asteroit YR4, 27 Aralık 2024’te Hawaii Üniversitesi tarafından geliştirilen erken bir uyarı sistemi olan Asteroid Karasal Etkili Son Uyarı Sistemi (ATLAS) tarafından keşfedildi. O sırada, gökbilimciler 22 Aralık 2032’de Dünya’yı etkileme şansının% 1 olduğunu tahmin ettiler. Şubat ayına kadar, bu tahminler dünya çapında büyük teleskopların rafine ölçümlerinden önce geçici olarak% 2.3’e yükseldi.

Asteroitler, güneş sistemi ca. oluşumundan esasen artık malzemedir. 4.5 milyar yıl önce. Bu nedenle, bu bedenlerin incelenmesi, sistemimizin nasıl geliştiğine dair cezalandırıcı ipuçlarını ortaya çıkarabilir ve hayatın nasıl ortaya çıktığına dair önemli soruları ele alabilir. Bu, Neas’ı bilim adamları için özellikle ilginç hale getirir, çünkü ana kemerdeki veya ötesindeki asteroitlerden daha kolay ulaşılırlar. Eubanks’ın Universe bugün e -posta yoluyla söylediği gibi:

“Şey, kişisel olarak ilkel olduğundan şüpheliyim. Sanırım bir asteroit parçası, muhtemelen ~ 4.18 Au’da (Aphelion) bir yörüngeden çıkarıldı. Buna iyi bir şekilde bakmak, 2.77 Au (şafaktan uzun vadeli bir ziyarete sahip olan) ve nereye gittiği için uzun vadeli bir ziyarete sahip olan 2.77 Au (Ceres, Ceres, Luciter (nerede) arasında nesneleri karakterize etmeye yardımcı olabilir.

Son yıllarda Neas ile çoklu örnek getiri yapılmış ve bazı çok ilginç vahiylere yol açmıştır. Bu, Jaxa’nın 2005 yılında asteroit 25143 Itokawa ile buluşan Hayabusa misyonunu ve 2018’de en son 162173 Ryugu ile buluşan Hayabusa2’yi içerir. Bennu.

S-tipi asteroitlerin en yaygın meteorların kaynağı olduğunu doğrulamanın yanı sıra, Itokawa örnekleri ayrıca su ve dünya dışı mineral tanelerinin varlığını ortaya çıkardı. Bu arada, Bennu örnekleri kuyruklu yıldız parçacıkları ve 20 farklı tipte amino asit ortaya çıkardı. Şimdiye kadar Dünya’ya (Eylül 2023’te) geri dönen Osiris-Rex örneği, organik bileşikler ve hidratlı mineraller içeriyordu. Bu örnekler, asteroitlerin ve kuyruklu yıldızların su ve yaşam taşlarının milyarlarca yıl önce dünyaya verilmesinden sorumlu olduğu teorisini desteklemektedir.

Ancak, YR4’ü gelecekteki görevler için iyi bir aday yapan şey bilimin ötesine geçer. Eubanks’ın belirttiği gibi, bir PHO statüsü aynı zamanda gezegensel savunma stratejilerini bilgilendirmeye yardımcı olabileceği anlamına gelir.

“2032’de hala aya çarpabilen potansiyel olarak tehlikeli bir asteroit ve olmasa bile, gelecekte kesinlikle gerçek bir tehlike haline gelebilir” dedi. Diyerek şöyle devam etti: “Hem gelecekteki bir tehlike haline gelmesi durumunda (NASA gezegensel dekadal araştırmasının belirttiği gibi) bu bedenleri nasıl inceleyeceğimizi daha iyi öğretmek için yararlı bir egzersiz yapması durumunda önemlidir.”

Çalışmalarının bir parçası olarak, Eubanks ve Hibberd, 2032’de yakın karşılaşması da dahil olmak üzere YR4 ile buluşabilen çeşitli görev mimarilerini araştırdı. Bu görev, Hibberd ve I4I’ler tarafından geliştirilen optimum gezegenler arası yörünge yazılımı (OIT’ler) olarak bilinen yazılımdan yararlanacaktır. Ayrıca yeni ufukları örnek olarak referans görevi olarak kabul ettiler. Ancak, misyon mimarileri bu veya 2032 fırlatma penceresiyle sınırlı değildi.

Özellikle, Eubanks, küçük uydular ve gram ölçekli gofretlerdeki gelişmelerin daha büyük bir görevin parçası olarak uçabilecek düşük maliyetli bir göreve nasıl mümkün olduğunu açıkladı:

“2024 YR4 bize fırsat açısından zengin bir ortam sunuyor ve beni burada heyecanlandıran şeylerden biri, onu keşfetmek için küçük uzay aracı-cübesatlar veya diskler-kullanabileceğimiz. PHA’nın birçoğunu rutin olarak keşfedecek (ve hatta asteroit madenciliği için onları umuyor), bunun küçük uzay aracı ile yapılması gerekecek ve YR4 bu sürece başlamak için bir fırsat sağlıyor. “

Asteroitlerin incelenmesi, ana kemer ve dış güneş sistemindeki popülasyonların incelenmesi ile paralel olan Neas’a yönelik görevler ile büyüyen bir alandır. Önümüzdeki yıllarda, I4IS ile Eubanks ve araştırmacılardan başka bir teklif olan Project Lyra gibi Yıldızlararası Nesneler (ISO’lar) görevleri de gerçekleştirilebilir. Araştırmalarının sonuçları sadece güneş sistemi ve ekstrasolar yıldız sistemlerinin zamanla nasıl geliştiği konusundaki bilgimizi genişletmekle kalmadı.