Oscar’lara terminal olarak uzun süredir, çeşitli öncü ödül şovlarında bir dizi film övgü ve ödüller aldı. Bununla birlikte, Sean Baker’ın “Anora”, 2 Mart Pazar günü yayınlanan Hollywood’un en büyük gecesine giren en büyük Steam Başına sahip gibi görünüyor.
“Anora”, Cannes’daki Palme D’Or, iki BAFTA ve yapımcılar, yönetmenler ve yazarlar lonca ödülleri de dahil olmak üzere çok sayıda övgü kazandı. Film en iyi resim de dahil olmak üzere altı Akademi Ödülü adaylığı aldı. Genellikle, tüm bu hype hangi filmin en iyi resmi kazanacağını ve “Anora” nın bu şekilde trend olduğunu gösterir.
Ama işte şu: “Anora” en iyi resmi kazanmamalı.
Eğer tamamen dürüst olursam … aday gösterilmemeliydi.
Film, genç bir seks işçisi olan Anora aka ani (Mikey Madison) ve Rus oligarkının çocukça oğlu Vanya ile kasırga evliliğini ve daha sonra ailesi ve goons tarafından evliliği kırma girişimini takip ediyor.
Basitçe, Goons geldiğinde film parçalanıyor. “Anora” olarak pazarlanır ve karanlık bir komedi olarak konuşulur. Hatta etrafta atılan vida topu kelimesini gördüm, ki … elbette, oturma odası sahnesinin bir “looney melodileri” anı olduğunu düşünüyorsanız ve bir adam bakışları bir adam bakışları değil, o zaman evet, vida topu.
Burada biraz övgü koyacağım. Baker, onu ana akım haline getiren “Mandalina” ve “Florida Project” e geri dönmeye bakmak için görsel olarak ilginç filmler yapıyor. Filmlerindeki sinematografi her zaman harika.
Ancak “Anora” da, Ruslar ortaya çıktıktan sonra, bu tekrarlayan bir çekiliş. Cinsiyet, ilaçların açılış eylemi en azından hıza sahipti.
Bu çok uzun süren filmin orta saati, arsayı ileriye taşımayan insanlarla birlikte bağıran insanların bir dizi sahnesidir. Ani olarak herhangi bir tempo tamamen yok edilir ve goons Vanya’yı izlemeye çalışır. Her nasılsa daha az gülüşle “Hangover” a indik.
“Kesiksiz Gems” in başarısıyla belirtildiği gibi, karakterlerin iletişim kurmanın tek yolu, özellikle bu karakterlerin madde bulunmadığı zaman, birbirine uzun süreli çığlık atmaktır. “Anora” daki konuşma hacmi 11’e ayarlanmış ve asla geri dönmez.
Bunu sıkıcı buluyorum.
Belki Baker, Ani’nin arkın olması gereken her şeyi kazanırsa, bağırmanın bir anlamı olabilirdi. Dikkat dağıtıcı bir şekilde yerinde kalmayı reddeden bir aksanla Ani, sokak zeki olarak tasvir edilir, ancak hala beyin hasar görmüş gibi oynanan Vanya tarafından emilir.
Bir Külkedisi Kalesi hayali dışında, onu Vanya’ya bağlı tutacak hiçbir şey yok, Madison’un onu nasıl oynadığının tersi hissediyor.
Benim için, film fazla kayboldu ve aslında size parıltı altında neyin saklandığını göstermiyor. Son sahne daha derin bir şeye işaret ediyor, ancak çoğunlukla Baker, filmlerini ağlayan biriyle bitirmeyi seviyor gibi görünüyor.
Bunların hiçbiri bir Oscar’ı hak etmiyor, ancak “Crash” en iyi resim kazanan, peki ne biliyorum?
