Kingdom Come Deliance 2 İnceleme-Mutlaka Oynat Mustive RPG

Birincisi Krallık Gel: Kurtuluş Kendini tarihsel olarak topraklanmış bir ortaçağ RPG olarak sattı ve geniş, sim benzeri mekaniği ve metodik pacing için övgü ve eleştiri kazandı. Özellikle lansmandaki kötü teknik durumu göz önüne alındığında, birçok atlanan taşlı bir mücevher oldu. Bununla birlikte, ünlüsü sadece harika karakter kadrosu, arkadaşlıkları ve bar kavgalarından özenli cadılarla psychedelic gezilerine kadar kendilerini buldukları sık sık saçma senaryolar sayesinde büyümüştür. savaş ve intikam.

Gerçek cadılar yoktu ve devam filmi için geçerli, Kingdom Comes: Deliverance 2, yaklaşık 100 saat geçirdim. Ejderhalar ve sihirli büyülerden ziyade, doğrudan selefinin yanı sıra, genişleyen bir açık dünya RPG’sinde 15. yüzyıl Bohemya’nın katı siyasetine, tahriş ordularına, acımasız sosyal yapılara ve katı politikasına karşı çıkıyorsunuz.

İlk oynamadıysan endişelenmeyin. Skalitz’den köylü-dönen gövde Henry ve asilzade Lord Sir Hans Capon’a aşina olanlar şüphesiz takip maceralarından daha fazlasını alacaklarken, yeni gelenler oyunun yoğun ama bükülme masalının tadını çıkaracaklar. Devam filmi hızla orijinalin kilit olaylarından geçiyor ve Henry’yi sırtında püskü kıyafetlerden başka bir şey olmadan yeni bir bölgede mahsur bırakarak Henry’yi bir kareye geri koyuyor. Neyse ki, hala nasıl okunacağını biliyor.

İlk üçüncüsü, Kingdom’un Sim benzeri mekaniğini öğrenmek veya yeniden öğrenmek için harcanmaktadır. Kılıcınızı periyodik olarak keskinleştirmeli, yemelisiniz – ama çok fazla değil – ve stat cezalarına maruz kalmanız için uyku. Giysilerinizi kirli yıkamak için hamam ziyaret etmeyi unutmayın, aksi takdirde soylular ve köylüler size sokakta hakaret edecektir. Ayrıca, cephanelik ve küratörlerinizi geliştirmenize yardımcı olacak demircilik ve simya yollarını öğrenmeye çalışmalısınız ve sizi daha ikna edici bir konuşmacı haline getirmelisiniz. Sonuç, düşünceli karar almayı destekleyen daha yavaş ve daha metodik bir RPG deneyimidir.

Kuşkusuz bu SIM öğelerini yeniden öğrenen bazı büyüyen ağrıları hissettim, ancak onlara ve kendi mini oyunlarına ve mekaniklerine alıştıktan sonra, şimdi bilinenlerin yemyeşil ormanlarında ve yuvarlanan tarlalarında maceraya başladığımda 30 saat geçti. Çek Cumhuriyeti olarak.

İlk oyunu harika kılan şey, burada hikaye anlatımı ve karakter yazımı unutulmaz ve kendinizi kaybetmek kolaydır. A-planı korkunç bir savaş ve mahkeme entrika hikayesi olsa da, zaman zaman sonsuz bir şey gibi hissedebilecekleri ile güzelce dengelenmiş Eğlenceli yan senaryoların sayısı.

İlk başta sık sık sıradan görünecekler. Castle Cooks, şeytanları önlemek için şöminenin etrafına kutsal su serpmenizi isteyebilir. Her nasılsa, bu kale demircisi ile bir kavgada sona erer. Bir paket kurt avlamak için basit bir arayış, Ignatius adlı havuç seven bir koyunu tutmak için savaşırken büyüleyici bir dönüş yapar. Bir noktada bir köy rahip, bu keşiften korktuğu için ‘ejderha kemikleri’ (maruz kalan bir dinozor fosili) bulmaya ve yok etmenizi ister.

Tamamlanan her görev için, üçü daha her zaman ortaya çıkıyor gibi görünüyor, ancak bolluğuna rağmen, hepsi daha geniş oyunla bir parça hisseden unutulmaz masallar.

Uzun ana hikaye, düşmanlar müttefiklere döndüğünde, sürpriz saldırılar yükseltti ve çete güçlendirilmiş kaleleri fırlattı, soygunlar çıkardı ve kuşatmalara katlandı, anlatıyı ilerletmeden önce her tarafı tamamlamadım. .

Bununla birlikte, bazı tutarsız ses hareketleri zaman zaman Thrall’u kırıyor. Ana oyuncu, beklenen gravitaları ve duyguları sunar ve yan karakterleri karşılaştırma ile düz ses çıkarır. Sonuç olarak belirli diyalogları atlamakta zorlandım. Mülayim yüz animasyonları ve sert hareketler, muhteşem işlenmiş ortamlarla keskin bir şekilde yardımcı olmaz ve kontrast oluşturmaz.

Periyodik görsel böcekler ve birkaç kırık yan görev beni asla ekran dışı bir sefalet için Tavern kavgalarına veya ziyaret etmemi engellemedi, ancak yine de bana çamaşırları yapmam ve bacaklarımı germem için yeterince daldırıyorlardı.

Jank, son altı kadar ana hikaye görevlerinde belirgindir, burada eksik cutscenes, ses çizgileri ve Quest Journal’daki yanlış metin bazı karışıklıklara yol açar. Ayrıca zaman zaman, özellikle meşaleler gibi ışık kaynakları etrafında tutarlı bir çerçeve sürdürmekte zorlandım. Sonuçta, orijinalinden çok daha parlak.

30 saatlik işarette, Henry’nin ilk görevi tatmin edici bir sonuca varıyor. Oradan yeni müttefikler kazanıyor ve yeni yan maceralar, cesur kurtarmalar ve siyasi bükülmeler bolca ile daha da büyük bir bölgeye seyahat ediyor. Bu noktadan önceki her şey sadece bir prolog gibi hissediyor-ya da belki de orijinal oyuna bir epilog-ve bu oyuncu ve yeni, meraklı olmayan arkadaşlarımla 60 saat daha geçirmekten daha mutlu olamazdım.

Tüm bu macera sayesinde Henry, en iyisini yapan bir ortak olmaya devam ediyor – soylu ve kralların planlarına karışan bir demircinin oğlu. Miller’in eli olarak çalışmaktan telif hakkı için şarap servis etmeye kadar, Bohem toplumunun tüm seviyelerine göz atarken sık sık yabancılaşmıştır. İlk başta, itibar sistemi bu evi çeker.

Açılış saatlerinde köylüler beni işten çıkardı. Onlar gibi giyinmeye ve ilgi göstermeye başladığımda, daha fazla görev açıldı ve tüccarlar daha ucuz fiyatlarla daha iyi zırh ve silah sattı ve itibar tabanlı bir ilerleme sistemine beslendi. Çok geçmeden Henry’m bir dilenciden güvenilir bir silahla ve sonunda saygın bir erkek liderine gitti.

Savaş aynı zamanda bu büyümeyi de yansıtıyor. Kısa kılıçlardan maclara kadar bir avuç farklı silah kullanarak, rakibimin silah kollarının pozisyonuna dayanarak saldırı yönünü tahmin etmek için büyüdüm. Onları teslim olur, riposte eder ve onları boyun eğdiririm. İlk başta, yoksul haydutların merhametindeydim ve böylece her maç, iki kat daha fazla düşmanla karşılaşırken dağınık bir yaşam veya ölüm mücadelesiydi. Bilmeden önce, ağır zırhlı askerlerden oluşan küçük gruplara kare yapıyordum.

Bununla birlikte, oyunun ilerlemesi kenarlarda frays becerileriniz daha da büyür, yani yan görevlerin çoğunu yapmak için zaman ayırırsanız, Henry tek kişilik bir ordu, usta cerrah ve tam plaka zırhında görünmez bir hırsız olur Gümüş Dil Kimse direnemez. Yanlışlıkla aşırı seviyeye çıkmak biraz kolay.

Bu, en çok iklim bire bir düelloda belirgindi, ilk oyundan taşınan birçok hikaye ipliğinin doruk noktası ve ikinciye düzinelerce saat yatırıldı. Rakibime üç kez karşı çıktım ve savaş 30 saniyeden daha kısa bir sürede bitti. Başka yerlerde, tüm silahlı garnizonlar benden önce düştü. Waffenrock’umu taze kan lekelemesine rağmen beni yalnız bırakmaya devam ettiğim ve hatta gardiyanlar bile hiçbir diyalog beceri kontrolünden korkmadım.

Yine de Krallık Geliyor: Kurtuluş 2, 15. yüzyıl Bohemya’ya topraklanmış, sürükleyici mekaniği ile sizi etkilemeyi başarıyor. Benim tavsiyem, yardımcı olabilirseniz, ana hattı fethetmeden önce kendinize ayak uydurmak ve her bir yan görevi oynamaktan kaçınmak olacaktır.

Sonunda, Skalitz Henry’nin iyi seyahat etmiş botlarında geçirdiğim yaklaşık 100 saat, unutulmaz bir çekirdek oyuncu, düzinelerce mizahi ve ilgi çekici yan görevler ve beni iklimsel ve iklimsel olana kadar yatırılan sürükleyici bir anlatı tarafından bir arada tutuldu. tatmin edici sonuç.