Zelda Efsanesi: Ocarina of Time gerçekten sevdiğim ilk oyunlar arasındayken ve Final Fantasy VII beni derinden etkileyen ilk kişi oldu, Sims beni tamamen tüketen ilk kişiydi. “Yaşam yok” ifadesinden önce on yıl kadar iyi olmasına rağmen, internete çarptı, oyunla olan ilişkimi tanımlamanın daha iyi bir yolu yok. Her gece-ödevlerimi, akşam yemeğimi ve ailevi yükümlülüklerimi bitirdikten sonra-aile bilgisayarına doğru ilerlerdim ve Sims’te sayısız sanal hayatımı yaşardım. Hafta sonları, beni yeni binyıllara giren her ailenin sahip olduğu rahatsız edici ahşap sandalyeden uzaklaşmak için ailemden sert bir konferans alacaktı. Ben bir kadın-tamam, yedi yaşında kız-takıntılı.
25 yıl sonra, EA nihayet yıldönümü kutlamasının bir parçası olarak ikonik unvanın doğrudan bir limanını yeniden yayınladı. Oyuna yıllar önce yaptığımla aynı gayret ve zevkle yaklaştım, devam edip etmediğini görmek için istekli. Her ne kadar bu duymak şaşırtıcı olsa da ve bu makale sonuçlandığında biraz çürütülmüş gibi görünse de, bazı açılardan gerçekten inanıyorum. O zamandan beri birden fazla iterasyondan geçmesine rağmen, temel oyun esasen aynı kalır: bir kariyerde uzaklaşıyorsunuz, iş-yaşam dengesi ile mücadele ediyorsunuz, söz konusu dengeyi daha iyi elde etmenize yardımcı olan şeyler satın almak için yeterli para tasarrufu sağlayın, sonra tekrarlayın. Kulağa sefil geldiğini biliyorum, ama büyük bir zaman.
Daha sonraki Sims başlıklarına kıyasla bayat hissetmesine rağmen, Sims’in zeki, iyi tasarlanmış ve eğlenceli kalması nedeniyle şok oldum. Bununla birlikte, oyunla eğlendiğimin neden büyük bir kısmı, kıçımı tamamen tekmelediği için büyük bir kısmı.
Daha basit bir oyunun neden daha kolay bir deneyim yaratacağını düşündüğümü bilmiyorum; Bunun doğru olmadığını bilmek için yeterince retro platform oynadım. Yine de, bana musallat olmak için geri dönecek sevimli bir naiflikle gittim. Oyunla bir saat sonra kendimi her zaman bu kadar zor olup olmadığını merak ederek buldum. Her zaman bu muhtaç küçük bilgisayar gremlinlerini mutlu etmekle mücadele ettim mi? Yıllarca gerçek problemler ve stres faktörleri olması, mutlak çöplere çoklu görev yapma yeteneğimi azalttınız mı?
Basit karakterlerimi yaparken kıkırdamış olsam da, oyunun sayısız bob saç kesimini ve ’90’lı yılların astroloji işaretlerine odaklanmaya odaklansam da, her şeyden önce herkesin sonuna odaklanarak, ilk önce inşa etmeye başladığımda sürtünme ile karşılaştım Küçük ailemin evi. Yapım modunda el aracını seçerek mobilyaları nasıl ayarlayabileceğinizi hatırlıyor musunuz? Kesinlikle yapmadım. Çapraz duvarlar oluşturmanın, aynı odada iki farklı halı veya duvar kağıdı tipine sahip olmanın ve bloklu çöp gibi görünmeyen bir ev yaratmanın nasıl mutlak bir acı olduğunu hatırlıyor musunuz? Aynı! Ancak, bu mücadeleler gelecek olanlarla karşılaştırıldığında soluklaştı.
Sims’imi yeni evlerine taşıdığımda, Sims’in Create-a-Sim’in ilişkiler kurmanıza izin vermediğini fark ettim. Bu nedenle, “baba”, “anne” ve yarattığım “oğul” birbirlerine tamamen kayıtsız kaldı. Gün geceye yol açtıkça ve Sims’in enerji çubukları kırmızı yanmaya başladığında, karı koca aynı yatağı paylaşamayacağımı fark ettim, çünkü onlar arkadaş bile değil. İlk birkaç gece için, bu çiftin yarısı, geçici bir ikinci yatak alamadığım için kanepede şekerleme yapmak zorunda kaldı.
Kısa bir süre sonra, bilgisayarımda yaşayan bu büyüleyici küçük insanların mutlak olduğunu keşfettim Slobs. Oğul duştan her ayrıldığında, şirin küçük banyomun tamamını kapsayan açıkçası endişe verici bir miktar su döküldü. Bir lavabo ve çöp bulunabilmesine rağmen, çöp ve plakalar genellikle yere bitti, yumurtlama sinekleri ve roaches daha sonra püskürtmem gerekecekti. Eski gazeteler bile böcekleri çekiyor, Sims’imi anlaşılır bir şekilde, çevreleri tarafından sürekli olarak hasılat yapıyor.
Aslında gazeteler hakkında biraz sohbet edelim. Her birinin günde sadece bir iş listesi içerdiğini hatırladınız mı? Sims 4 beni şımarık bırakmıştı. Ücretsiz, Maxis tarafından verilen cep telefonumu kırbaçlayabildim ve oyunun birkaç düzine kariyerinden herhangi birini kabul ettim. Elbette, bu bir bilgisayar tarafından biraz düzeltilebilir, bu da üç pozisyonda geçiş yapmanızı sağlayan, ancak bir yatak. Cehennemde sadece iki işlevi olan pahalı bir makine satın almamın bir yolu yoktu: “Oynat” ve “İş Bul”.
Geriye dönüp bakıldığında, belki de en iyi çabalarım ve bir kitaplık, oyuncak sandığı ve ağır CRTV satın almasına rağmen bir bilgisayar satın almalıydım. Bununla birlikte, bu son derece adildi, çünkü sadece kapitalist bir cehennem olarak tanımlanabilecek şeylerde yaşıyorlardı.
Sims’te bir takvim sistemi yoktur, bu da bunun tam anlamıyla iş ve okuldan bir geri dönüş olmadığı anlamına geldiğini anlayana kadar büyük bir şey gibi görünmez. Daha sonraki Sims oyunlarında, hafta sonları Sim’lerinizin ilişkiler kurması, eğlenmesi ve evin etrafındaki şeyleri yakalaması için hayati bir zaman olduğunu kanıtlar. Serinin ilk girişinde, her lanet gün size sıfır tatil zamanı sunan ve bir günü kaçırırsanız ince örtülmüş bir tehdit sunan bir iş yapmayı taahhüt etmeniz gerekir.
Asla aktif olarak bir gün çalışmayı kaçırmaya çalışmadım; Sim’lerimin o öğütülme setinde olduğundan emin oldum. Yine de, içerik yapmak için verdiğim bir dizi komutla görevlendirilen Sims’imin, carpool’larını veya otobüslerini kaçırdığı birkaç örnek vardı. Daha sonra oyunlar işe veya okula biraz geç gelmenize izin verirken, erteliyorsunuz, Sims’te kaybediyorsunuz. Sim oğlum kanepede otururken okula gitmek yerine karikatürleri izlerken izlemekten başka seçeneğim yoktu. Neyse ki onun için, ailesi onu resmi olarak çocukları olarak tanımadı, yani bir B’ye düştüğü hakkında ders vermekten özgürdü.
Teşvik edilebilmek için becerilerimi yükseltmek zor olmasa da, arkadaş edinme konusunda bir kayıptaydım. Sims’imin eve gelmek, akşam yemeği yapmak, sahte aile üyeleriyle konuşmak ve tuvaleti kullanmak için zar zor zamanı vardı. Yine de bir şekilde, insanlarla tanışmam ve onlarla arkadaş olmam ya da durgun bir kariyere maruz kalmam bekleniyordu. Bu ve fırınımın her üç veya dördüncü kez kullandığımda ateş yaktığı görülmesi arasında, orijinal Sims ekibinin bir Buncha ‘sadistleri olduğu sonucuna vardım. Suç yok, Bay Will Wright. En iyi oyun tasarımcıları.
Sims’imi yatıştırmaya, kariyerlerini ilerletmeye ve sadece bahçemde dolaşan şaşkınlıklı hayvanların engellenmesi için yoldan çıkmaya çalışırken, acımasız arabaların honalandırılması arasında saçlarımı sökmeye hazırdım. Neyse ki, “gerçek hayatı” duraklayan bir tatile çıkmanın zamanının geldiğine karar verdim, böylece simlerin sahip olmadıkları bir tatil gününü kullanmak zorunda kalmıyor.
Tatil paketi için 500 simoleon ödedim, ardından ziyaret etmeyi seçtiğim dağlarda kalitesiz motel kontrol etmek için fazladan bir 120 ödedim. Bu fiyatlarla, yemeklerin dahil edileceğini düşünürdünüz. Yanlış olursun. 25 Simoleon yemek tabağı sonra ailem plaka yırttı olarak bunu keşfetti.
Çoğunlukla, benim sim ailem Penguin Acres Campground’da kaldılar. Sim oğlum, ailesi konumun spa küvetlerine batırılırken, kartopu ve snowboard atma şansı buldu. Annem Sim, onu öpmek için çekingen bir girişimde bulunurken Baba Sim’i tekrar tekrar şaplak atmasına rağmen, kucaklaşmayı kabul ettiğinde mutlu görünüyordu.
Eve döndükten sonra, her iki Sims’in istihdam yerlerinden bir çağrı aldım. Görünüşe göre oyun yapmış onları işten atlamak olarak sayın; Bunun, arabaları geldikçe tam tatil için ayrıldıklarından şüpheleniyorum. Neyse ki, ikisi de işlerini kaybetmedi, ancak iş performansları küçük bir dayak aldı.
Her ikisi de gün boyunca ev olduklarını düşünürsek, karısı daha sonra kocadan, belki de kamp alanındaki ilerlemelerini reddetmenin bir yolu olarak onunla birlikte şehir merkezine gitmesini istedi. O zaman Sims’te ne kadar keyifli ziyaret yerleri olduğunu hatırladım. Bazı açılardan, gezilerin Sims 4’te olduğundan daha sorunsuz çalıştığını düşünüyorum. Karım Sim bir kez daha kocasının restoran kabininde yaptıkları önerisini azarladı (belki de PDA’yı sevmiyor mu?), Çift Footsie oynadı ve ailenin geri kalanında yer alan 300 Simoleon yemeğinin tadını çıkardı.
Basitçe söylemek gerekirse, Orijinal The Sims, garip bir şekilde zorlayıcı olan kesinlikle saçma bir oyundur-ve hala kesinlikle seviyorum. Birçok yönden, sadece Milenyumun başında sadece video oyunlarının nasıl göründüğünü değil, aynı zamanda toplumun hem tam anlamıyla hem de mecazi olarak neye benzediğini yansıtan bir tür sevimli zaman kapsülü. Oyunun janky, eşleşmeyen mobilyalarıyla büyülenmiştim ve daha da fazlası Bella Goth’a verdikten sonra Aramametin değil, bana en sevdiği sabunu bitirdikten hemen sonra geleceğini söyledi. Sim’lerin hava ve siyasetten uzaylılara ve 60’lara kadar bazı konularda doğal ilgi alanlarına sahip olduğunu ve konuşmalarını başkalarına hitap etmek için ayarlayabilmelerini hala seviyorum. Bu oyunun Life Sims’i nasıl devrim yarattığını ve çeyrek yüzyıl boyunca gelişen efsanevi bir dizi ortaya çıkardığını görmek inanılmaz derecede kolay. Bu şekilde, bu yeniden yapılanma Sims’i kutlamanın mükemmel bir yoludur.
