Kumandamı atari çubuğuyla değiştirdim ve dövüş oyunları asla eskisi gibi olmayacak

90’ların başında bir markette Street Fighter II’yi keşfettiğimden beri dövüş oyunlarının büyük bir hayranıyım. Bu oyun ve Mortal Kombat ve Virtua Fighter gibi diğer ufuk açıcı oyunlar ev konsollarına geldiğinde, oyun salonlarını ziyaret etmeyi fiilen bıraktım ve en sevdiğim dövüşçüleri kontrol cihazlarında oynamaya alıştım. O zamanlar atari çubukları bu kadar kolay bulunmuyordu ve birkaç seçenek ailemin karşılayamayacağı kadar pahalıydı. Bana meydan okuyan arkadaşlarımı ve mahallemin çocuklarını yenmek için ihtiyacım olan tek şey güçlü Sega Saturn denetleyicisiydi.

Street Fighter V’in felaketle piyasaya sürülmesinden bu yana dövüş oyunlarına olan aşkım bitti, ancak Marvel vs. Capcom Dövüş Koleksiyonu bu türe olan tutkumu yeniden alevlendirdi. Geçtiğimiz dört ay boyunca boş zamanlarımın çoğunu diğerlerinin yanı sıra Street Fighter 6, Tekken 8 ve King of Fighters XV oynayarak geçirdim. Dövüş oyunları dünyasına tamamen dalmış durumdayım, öyle ki bu yıl Vegas’taki EVO dövüş oyunu turnuvasına katılmayı düşünüyorum.

Dövüş oyunları oynarken çok eğleniyorum ama kullandığım Hori Fighting Commander Octa ve PDP Victrix Pro BFG kontrol cihazlarının sınırlamalarını hissetmeye başladım. Diğer dövüş pedlerini aradım (bunlara deniyor), ancak seçenekler çok azdı ve çok uzaktı. Ancak, aralarından seçim yapabileceğiniz arcade veya dövüş çubukları sıkıntısı yok. Bu faktörler göz önüne alındığında, ilk arcade stick’im olan Mayflash F700 Elite’i satın almaya karar verdim.

Artık bir arcade stick’te dövüş oyunlarının nasıl oynanacağını öğrenmek için tam bir hafta harcadığıma göre, deneyimimi geçiş yapmayı düşünen herkesle paylaşmak istiyorum. Her ne kadar göz korkutucu görünse de, size söz veriyorum, en iyi dövüş çubuklarından biri için bir kontrol cihazından veya dövüş pedinden vazgeçmek düşündüğünüz kadar zor değil. Aslında yapabileceğiniz en iyi seçim bu olabilir. Nedenini açıklayacağım.

Mayflash F700 Elit

Arcade stick ile oynama deneyimime geçmeden önce size Mayflash F700 Elite’in kısa bir özetini vermek istiyorum.

Yeni başlayanlar için en iyi arcade stick’ler hakkında sayısız video izledikten sonra, çeşitli nedenlerden dolayı Mayflash’ın çevre biriminde karar kıldım. Yeni başlayanlar için, arcade stick tutkunları arasında en yüksek kaliteli, hızlı tepki veren ve dayanıklı olarak kabul edilen Sanwa parçalarıyla birlikte geliyor. F700 Elite ayrıca özelleştirilebilir; bu bileşenlerden herhangi birinin arızalanması durumunda veya farklı parçalara yükseltme yapmak istersem joystick’i ve düğmeleri değiştirmeme olanak tanıyor. Akrilik şeffaf panelin altına özel sanat eserlerini bile yerleştirebiliyorum.

Üstelik bu arcade stick aynı zamanda PS5/PS4, PC, Android, macOS/iOS/ıpados ve daha fazlası dahil hemen hemen tüm cihazlarla uyumludur. Xbox Series X/S ile çalışmıyor ancak o sisteme sahip olmadığım için bu bir sorun değil.

Bluetooth, 2,4 GHz donanım kilidi veya kablolu olarak bağlanabilirsiniz. Bluetooth bağlantısı PS5/PS4 için bir seçenek değil, ancak donanım kilidini kullanmakta bir sakınca görmüyorum. Kablolu bağlantıyı tercih ediyorsanız eski bağlantı noktalarına sahip olmayan cihazlar için birlikte verilen USB-C – USB-A adaptörünü kullanabilirsiniz. Bu adaptör, aksi takdirde F700 Elite’i konsolun arka USB-A bağlantı noktalarından birine bağlamak zorunda kalacak ve bu da kablonun kısaltılmasına neden olacak PS5 Pro sahipleri için çok kullanışlıdır.

Diğer özellikler arasında arcade stick’in kablosunu saklamak için kullanışlı bir bölme ve hatta USB donanım kilidi için daha küçük bir bölme yer alır. Ayrıca oyun kumandası için, kontrol cihazının içindeki 4 yollu kapıyla değiştirebileceğiniz 8 yollu bir kapı da bulunmaktadır. Ön taraftaki kulaklık girişi ve sessize alma düğmesi de kullanışlıdır. Gösterişsiz tasarım, saklaması kolay kablo ve (nispeten) hafif 7,6 kiloluk ağırlık takdir ettiğim diğer faktörlerdir.

Şimdi kontrol cihazından atari çubuğuna geçişin nasıl bir şey olduğuna bakalım.

Deneyim

En iyi atari çubuklarını detaylandıran videoların yanı sıra, bu çevre birimlerinin nasıl doğru şekilde kullanılacağına dair videolar da izledim. Sopayı top gibi tutmamak, hareketlerinizi yalnızca bilek ve parmaklarınızla sınırlamak, omzunuzu ve dirseğinizi kullanmamak gibi bazı yaygın ipuçları olsa da, atari sopasını nasıl tutacağınız konusunda gerçek bir fikir birliği yok. Şu anda karmaşık hareketler yaparken hangisinin en rahat hissettirdiğini ve bana en iyi sonuçları verdiğini görmek için çeşitli yöntemler deniyorum.

Street Fighter 6’yı çalıştırmayı, tamamen berbat etmeyi, beat ’em up ve platform oyunları gibi daha az zorlu oyunlarda pratik yapmayı ve ardından bir ay sonra ne kadar geliştiğimi görmek için Street Fighter 6’ya dönmeyi planladım. İlk denememde Ryu’nun Hadouken’ini infaz ettiğim anda bu plan boşa çıktı. Atari günlerimden kalan bazı kas hafızası izleri kaldı, bu da tamamen sıfırdan başlamak zorunda kalmayacağım anlamına geliyor. Daha sonra Street Fighter ve benzeri 2D dövüş oyunlarındaki temel kontrolleri gerçekten belirlemek için laboratuvara (eğitim modu) sert bir şekilde girdim.

Bir kontrol cihazına kıyasla arcade stick kullanma konusunda %80 civarında usta olmama muhtemelen şaşırmamalıyım. Yeni kas hafızası geliştirmeme ve tutuşumu optimize etmeye devam etmeme rağmen, onlarca yıllık dövüş oyunu deneyimim işe yaradı çünkü belirli hareketlerin zamanlamasını öğrenmek zorunda değilim – sadece uygulamayı bulmam gerekiyor. Ve King of Fighters XV gibi bazı durumlarda, oyun bir arcade stick üzerinde D-pad’den daha kolay olan hareketlere odaklandığı için daha kolay vakit geçiriyorum.

Arcade çubuklarının denetleyicilere göre ana avantajı, düğme düzenleridir. Atari çubuklarında (genellikle) dört yüz düğmesi ve dört omuz düğmesi yerine sekiz büyük yüz düğmesi bulunur. Altı adet ön düğmeli kumandalar bile (on yıllardır satın aldıklarım gibi) bunun üstesinden gelemez. Bu düğme düzeni sayesinde artık iki düğmeli hareketleri kolayca gerçekleştirebiliyorum ve artık iki düğmeyi bir düğmeyle eşleştirmem gerekmiyor. Belirli tuşlara basmak için garip el hareketleri yapmak zorunda kalmamak da bir artı.

Bu kulağa aptalca gelebilir ama dövüş sopası satın almakta tereddüt etmemin nedenlerinden biri onu nasıl tutacağımı bilmememdi. Kucağımda mı yoksa masamda mı tutmalıyım? İkinci seçeneğin en iyisi olacağını düşündüm ama şaşırtıcı bir şekilde çevre birimini kucağımda tutmanın oldukça rahat olduğunu kanıtladım. Evet, bu atari sopası yedi kilo ağırlığında, ancak eşit ağırlık dağılımı onu kucağımda hafif hissettiriyor. Üstelik atari çubuğunun tüm alt kısmını kaplayan kaymaz kauçuk paspas, cihazı sağlam bir şekilde yerinde tutar.

Evde pil ömrünü test edecek ekipmanım yok, ancak Mayflash’ın 1000mAh şarj edilebilir pil ile vaat ettiği 20 saatlik pil ömrü neredeyse doğru görünüyor. Pil göstergesi maviden kırmızıya dönüp yeniden şarj olma zamanının geldiğini haber verene kadar dört gece boyunca her gece yaklaşık üç ila dört saat oynadım. Normal PS5 denetleyicim genellikle yaklaşık sekiz saat sürüyor, bu nedenle F700 Elite’in dayanıklılığı kesinlikle daha iyi.

Hala içgüdüsel olarak hamle yapabilecek noktada değilim. Atari çubuğu hareketlerinden tuşlara basmaya kadar her şey kasıtlı bir eylemdir. Bu aslında eylemleri daha iyi yürütmeme yardımcı olurken aynı zamanda beni yavaşlatıyor. Bununla birlikte, çevrimiçi maçlarda hâlâ kendimi tutabiliyorum. Kaybettiğimde bu, kontrolcü yüzünden değil, rakibimin beni geride bırakmasından kaynaklanıyor. Her maçta hamle yapmak yavaş yavaş ikinci doğamız haline geliyor. Umarım, arcade stick konusunda da kontrol cihazı kadar becerikli (ya da daha iyi) olmam çok uzun sürmez.

Yeni bir takıntı

Mayflash F700 Elite’i öneren YouTuber’lar beni yanlış yönlendirmediler. Atari çubuğunu nasıl kullanacağımı öğrenmekten ve gece antrenmanları sırasında kademeli gelişimimi hissetmekten keyif aldım. Bu, bir süredir video oyunları oynarken yaşadığım en eğlenceli şey.

Ve bu denetleyiciyi yalnızca bir haftadır kullanmama rağmen, şimdiden farklı Sanwa parçalarına geçmeyi veya bir sanatçı arkadaşımın şeffaf panelin altına yerleştirebileceğim sanat eserleri yapmasını sağlamayı düşünüyorum. Bu arcade stick’i tamamen kendime ait kılmak istiyorum! Ayrıca Hori Fighting Stick Alpha veya Nacon Daija gibi diğer çevre birimlerine de göz atmak istiyorum. Belki Hit Box gibi kaldıraçsız kontrol cihazlarını bile deneyeceğim – ama bu başka bir günün hikayesi.

Dövüş pedleri veya standart kontrol cihazlarıyla dövüş oyunları oynamaktan bıktım. Şu andan itibaren bir arcade stick oyuncusuyum.

Tom’s Guide’dan daha fazlası