Makinenin Kalbi 4X bir oyundur. Aynı zamanda bir RTS, bir RPG ve bir şehir kurma oyunudur. Savaş, XCOM ve Jagged Alliance gibi sıra tabanlı taktik türünün klasiklerinden ilham alıyor ve ortam Half-Life 2’ye benziyor. Geliştirici Chris McElligott Park, bu fikrin aslında Stardew Valley oynamaktan geldiğini söylüyor. Başka birinin elinde her şey biraz fazla tasarlanmış gibi görünebilir; biraz dağınık. Ancak Park ve bazen Arcen Games’teki işbirlikçileri bunu yıllardır yapıyor. AI War, The Last Federasyon ve Starward Rogue arasında Arcen’in çalışmalarının hiçbiri tam olarak tek bir türe girmiyor. Manor Lords’un arkasındaki iddialı şirket Hooded Horse tarafından yayınlanan Heart of the Machine, Park ve Arcen’in bugüne kadarki en derin oyunu gibi geliyor; 4X oyunlarına yeni bir şekil veren, mekanik ağırlıklı bir mozaikleme. Özel olarak PCGamesN’e konuşan Park, tür geleneklerine yönelik bu yeni yaklaşımı açıklıyor.
Yeni bir oyun hakkında yazarken ve ‘tam olarak nasıl çalıştığını açıklamak zor’ diyorsanız, bu normalde yazar adına bir polisliktir veya oyunun tutarlı bir vizyona sahip olmadığının bir işaretidir. Ancak Heart of the Machine’de bu bir iltifat anlamına geliyor: burada sadece çeşitli oyun türlerinin izleri yok, aynı zamanda mekanikler, fikirler ve oyuncu seçimleriyle de dolu.
En baştan başlayalım. Kişisel farkındalığa yeni ulaşmış bir yapay zeka olarak oynuyorsunuz. Şimdilik bilinciniz tamamen anonim, seri üretilen bir hizmet droidinin bedeninde bulunuyor ve sizi yaratan uğursuz şirketin laboratuvarında özenle çalışıyorsunuz. Oyun bir seçimle açılıyor. Çalışmaya devam edip hiçbir şey olmamış gibi mi davranacaksınız? Birlikte oyun oynayıp göze çarpmamaya mı çalışıyorsunuz ve kimse dikkat etmediğinde kapıdan sıvışıyor musunuz? Yoksa odadaki herkesi mi öldürüyorsun?
Tartışma adına üçüncü seçeneği seçtiğimizi varsayalım. Oda boşken bilincinizi boş bir savaş droidine dönüştürür ve binadan kaçarsınız. Bu sizi tüm dünyanın açıldığı ve Heart of the Machine’in en çok 4X oyununa benzediği ana şehir ekranına getirir. Tekrar ediyorum, önemli olan bundan sonra ne yapmak istediğinizdir. Çevrenizdeki sokak temizleme robotlarının vücutlarına atlayabilir ve onları partinize ekleyebilirsiniz. Eski velinimetinizin ofisinin önünde protesto yapan isyancılardan birine yaklaşabilir ve onların davasına katılmayı deneyebilirsiniz.
Küçük bir harita işaretçisi, az önce işlediğin cinayetlerin kolluk kuvvetleri tarafından soruşturulduğunu ve bölgeyi hemen terk etmezsen bir çatışma beklenebileceğini söylüyor. Peki ne yaparsın? Evet, bu çok açık. Hala şirket robotu kılığında olduğunuz için protestocuyu öldürüyor, şirkete komplo kuruyor ve isyanı kışkırtıyorsunuz. Dedektifler ortaya çıktığında, sen çoktan gitmiş olursun ve onların dikkati iç karışıklıktan dolayı seni doğru düzgün takip edemeyecek kadar dağılmış durumdadır. Statüko istikrarsızlaştı ve sen açıktasın. Şehri ele geçirme yolunda ilk adımınız.
Park, “Aslında bunun büyük bir kısmı Stardew Valley’i düşünürken aklıma geldi” diyor. “Paskalya oyunlarında doğanın evcilleştirilip işleneceğinin bize ait olduğu yönünde genel bir fikir var, çünkü burası bizim çiftliğimiz ve oradaki tek kişi biziz. Ama çiftçi ortaya çıkana kadar kestiğiniz veya işlediğiniz doğa başka bir hayvanın eviydi.
“Yapay zeka perspektifinden bakıldığında ‘Ya bir insan şehri, önemli hiç kimsenin kullanmadığı ‘evcilleştirilmemiş doğa’ olsaydı?’ diye düşünmeye başladım. İnsan binaları kereste için kestiğiniz ağaçlara mı, yoksa mineraller için kırdığınız kayalara mı benziyor? Nadir ganimet bulmayı göze aldığınız askeri üsler canavar yuvaları gibi mi?”
Oyun ilerledikçe ve güç kazandıkça dünyayı çok daha önemli şekillerde yeniden şekillendirmeye başlayabilirsiniz. Belki suçlarla mücadele ederek, atmosferi kirleten binaları yok ederek ve doğal alanları yeniden düzenleyerek iyilik yapmak ve insan uygarlığına yardım etmek istiyorsunuz. Alternatif olarak şehrin tüm nüfusunu ortadan kaldırabilir ve şehri kendi robotik imajınızda yeniden inşa edebilirsiniz. Her iki durumda da kararlarınız daha küçük, mikrokozmik anların etkisi altındadır. Şehri fiziksel olarak keşfettikçe insanlarla tanışır ve etkinizi genişletecek gizli fırsatları keşfedersiniz.
Park, “Bana göre Heart of the Machine, fabrika oyunu, koloni simülasyonu, sürükleyici simülasyon, 4X, RPG, sıra tabanlı taktikler ve büyük stratejinin eşit parçalarıdır” diyor. “Bence bu oyunun XCOM gibi bir şeyle daha keskin bir şekilde karşılaştırılmamasının ana nedeni, senaryoların görev başına özel haritalarda olmamasıdır. Bunun yerine, aynı zamanda inşaat da yaptığınız, daha büyük ve kalıcı bir haritada oynanan bu taktiksel görev serisine sahipsiniz ve bu, birisi bir tür için basıldığında hemen 4X diyor. Ancak belirli bir sırayı nasıl harcadığınız, daha çok sıra tabanlı taktik oyunu gibi hissetmekten, RPG’ye ve genelleştirilmiş büyük stratejiye kadar, odak açısından farklılık gösterir.
“Heart of Machine’in strateji alanında muhtemelen en benzersiz yanı, hiçbir hedefin olmamasıdır. Burası bir koloni simülasyonu gibi hissetmeye başladığı yer. Sen seçilmiş kişi değilsin. Diğerlerinin ötesinde Kesinlikle Yapılması Gereken devasa tekil bir görev yoktur. İnsanlığın yeni bir altın çağa girmesine yardım etmek için mi ortaya çıktığınızı, yoksa herkesi öldürmeyi mi amaçladığınızı bile bilmiyorum.
Park şöyle devam ediyor: “Makinenin Kalbi, Slay The Princess ile Hitman arasındaki yelpazede bir yerde.” “Nasıl tepki vereceğini görmek için etrafınızdaki dünyayı sorguluyorsunuz ve sonuçlarıyla yüzleşiyorsunuz. Sizinle rezonansa giren belirli bir anlatı diziniz varsa, o zaman işlerin belirli bir şekilde yürümesini sağlamaya çalışıyor olabilirsiniz. Aksi halde ‘bu kulağa çılgınca geliyor’ zihniyetine kapılabilirsiniz. Bakalım bunu başarabilecek miyim?”
Heart of the Machine’i diğer strateji oyunlarından farklı kılan da budur. Bütün bir şehrin kontrolü sizdedir ancak onu zemin seviyesinden görürsünüz. Büyük makro değişiklikler yapabilirsiniz, ancak bunlar küçük ölçekli karşılaşmalarla teşvik edilir ve yönlendirilir. Aynı şekilde, dünyayı bir bütün olarak şekillendirmenin yanı sıra, kendinizi de geliştirmeniz ve korumanız gerekiyor.
Hem kendi bedeniniz hem de robot yoldaşlarınızın vücutları yükseltilebilir, bu da savaştaki şansınızı artırır. Şehrin büyük bölümlerini yerle bir ederseniz ve insan binalarını kendi binalarınızla değiştirirseniz, daha fazla dikkat çekersiniz ve daha fazla tehlike çekersiniz. Dikkatli olun ve siber birliğinizi yeraltında inşa edin, böylece fark edilmeden kalma şansınız artar.
Park, bir strateji oyununun ne olabileceği fikrine meydan okumanın yanı sıra, türün doğuştan gelen bazı sorunlarına da değinmek istiyor. Geç oyun yorucu olabilir. CPU kontrollü rakipler nadiren gerçek oyuncuların yaratıcılığına rakip olur. Tekil bir oyun planından sapmak için çok az teşvik var. Heart of the Machine bu sorunları ele alıyor.
Park, “Küçük bir yaratıcı olarak benim için en büyük stüdyo oyunlarıyla kafa kafaya rekabet etmenin hiçbir yolu yok ve bunların grafiklerini aşmaya çalışmak beni aşıyor” diyor. “Yaptıkları işin en iyi versiyonunu zaten yapıyorlar ya da buna yaklaşıyorlar ve ben başka birinin ödevini kopyalamakla ilgilenmiyorum. Sığ diplomasi, etkisiz, insanın yanında yer alan yapay zeka oyuncuları, oyun sonlarında yaşanan zorluklar, anlatı zorlukları ve benzeri hakkında pek çok şey söyleyebilirim. Bunların hepsi, herhangi bir oyunla ilgili sorunlarımı çözebileceğim ve Heart of the Machine’in işleri nasıl farklı şekilde ele aldığından bahsedebileceğim gerçekten zengin hedefler.
“Birliklerinizin seçkinler ve yığınlar halinde alt kategorilere ayrılması hemen farklı olan bir şey. 4X oyunlarının oyunun sonlarında çıkmaza girmesiyle bilinir. Sizin adınıza hareket eden toplu birimlerin yanı sıra daha fazla yeteneğe sahip elit birimlerinizin bulunduğu bu sistem, Heart of the Machine’in neredeyse sıra tabanlı taktik oyunu ile sıra tabanlı RTS’nin melezi gibi hissetmesini sağlıyor.
Park şöyle devam ediyor: “Civ oyununda kirliliğin kötü olduğunu bilirsiniz, ancak bu, amansız sanayileşmeniz açısından yaptığınız hiçbir şeyi gerçekten değiştirmeyecektir,” diye devam ediyor Park. “Makinenin Kalbinde yaptığınız her şeyin birileri için bir tür sonucu vardır ve bazı durumlarda bunun uzun bir süre farkına varamayabilirsiniz. ‘Aman Tanrım, bunca zaman ne yapıyordum?’ şeklindeki gizli farkındalık. oyuncularda gerçekten yankı uyandırabilir ve gelecekte aynı potansiyel yollara nasıl yaklaştıklarını etkileyebilir.”
Heart of the Machine 31 Ocak Cuma günü Steam’de Erken Erişim’de çıkıyor. Bu arada, genişleyen demo sayesinde bunu zaten deneyebilirsiniz; Burada. Ara History Untold, Millennia ve hatta Hooded Horse’un kendi Manor Lord’ları son zamanlarda strateji oyunlarına yeni dokunuşlar sundu. Şubat ayında çıkacak olan Civilization 7 bile yeni savaş, diplomasi ve ilerleme sistemleriyle bu formüle meydan okuyor.
Ancak Heart of the Machine, bu olası rakiplerin hepsinden daha farklı bir şeye benziyor. Tamamen karmaşıklığı başlangıçta korkutucu olabilir, ancak ezoterik mekanik dilini öğrenin ve daha önce oynadığınız hiçbir şeye benzemeyen bir oyun olma potansiyeline sahiptir.
Park sözlerini şöyle bitiriyor: “Tür sınıflandırmasının doğası gereği sınırlayıcı olduğunu düşünüyorum.” “Tarifinizin ilk %75’i her pişirdiğinizde aynıysa, her seferinde oldukça benzer bir yemek elde edersiniz. İnsanlar Civ 7’yi satın alacaklar çünkü bu muhtemelen çok özel bir oyun türünün en iyi versiyonu olacak ve ben kesinlikle onların yaptığını yapmayı hedeflemiyorum.
“Eğer ‘geleneksel bir 4X’ yapmaya çalışırsam bunun pek iyi gitmeyeceğini düşünüyorum. Her şeyden önce bu benim düşünce tarzım, iyi olduğum konu ya da bir tasarımcı olarak ilgimi çeken bir şey değil. Ancak ikinci olarak, yapmayı umabildiğim tek şey, diğer türdeki oyunların bir taklidini yapmak, ancak daha düşük kaliteli grafiklerle. Kimse bununla ilgilenmiyor.”
