Son ay misyonu tarihe yeni bir yansıma getiriyor

Temmuz 1969’da dört öğretim üyesi, kayda değer bir öğrenciye son dakika eğitimi vermek için College Park’tan Florida’daki Kennedy Uzay Merkezi’ne gitti: Dünya ötesine ayak basan ilk insanlardan biri olmak üzere olan bir Apollo 11 astronotu.

Sadece birkaç gün sonra, ay modülü pilotu Buzz Aldrin, UMD liderliğindeki bir deneyi gerçekleştirmek için görev komutanı Neil Armstrong’u ayın yüzeyine kadar takip edecekti. Bavul büyüklüğündeki retroreflektör dizisi (özenle hazırlanmış, ışığı herhangi bir açıdan doğrudan kaynağına geri yansıtabilen cam parçaları) Dünya’daki güçlü lazerler için bir hedef görevi görecek ve gezegen ile gezegeni arasındaki mesafenin ilk doğru ölçümlerini sağlayacak. uydu. Aldrin ile yaptığı toplantıda, lazer ışığı konusunda uzman olan o zamanki Yardımcı Doçent Douglas Currie, eski savaş pilotunun doktora derecesine sahip olup olmadığını sordu. uzay biliminde herhangi bir sorusu vardı.

Currie, daha sonraki bir ay çalıştayında Aldrin’in prosedür talimatlarıyla alay ettiğini hatırlıyor: “Ahh, o kadar kolaydı ki onu Armstrong’a verebileceğime karar verdim.”

Ancak esprili astronot ödevini yapmıştı ve son 55 yıl boyunca, bu dizi ve birbirini izleyen Apollo misyonları tarafından yerleştirilen iki dizi daha, NASA’nın Ay Lazer Ölçümü deneyi için bilim adamlarının ayımızın sıvı çekirdeğini tespit etmelerine yardımcı olarak Einstein’ın teorisini destekleyen zengin miktarda veri sağladı. diğer keşiflerin yanı sıra genel görelilik teorisi ve Dünya-ay sisteminin evriminin daha iyi anlaşılmasını sağlamak.

Şimdi üniversite, 2 Mart’ta aya inmesi planlanan bir görevin parçası olarak Yeni Nesil Ay Retroreflektörünün Çarşamba günü erken saatlerde lansmanı ile bunu bir kez daha yaptı. Bu kez Currie, retroreflektör projesinin baş araştırmacısı olarak görev yapıyor. Merhum fizik profesörü Carroll Alley’in Apollo 11 projesi.

Bu görev için eğitilecek astronot yok; Büyük “köşe küpü” retroreflektör, NASA’nın Ticari Ay Yükü Hizmetleri programının bir parçası olarak Firefly Aerospace şirketi tarafından fırlatılan mürettebatsız bir gemiye ulaşacak ve operasyonel ömrü boyunca iniş aracının üzerinde kalacak. (NASA tarafından UMD’nin yardımıyla Currie’nin genel tasarımına göre geliştirilecek sonraki reflektörlerin, bu on yılın sonlarında aya geri dönmeyi hedefleyen NASA’nın Artemis programındaki astronotlar tarafından kurulması bekleniyor.)

Currie, “NASA 2004’te aya geri döneceklerini duyurduğunda, 100’lük bir dizi yerine büyük bir diziye ihtiyacımız olduğunu söyledim ve o zamandan beri bununla oynuyorum” diyor. Fizik Bölümü’nde emekli profesör ve kıdemli araştırma bilimcisi.

O ve NASA, yeni nesil cihazın mesafe ölçümlerindeki hassasiyeti birkaç santimetrelik belirsizlikten bir milimetrenin altına kadar belki 30 kat artıracağını umuyor.

Mevcut cihazın belirsizliği, yerden izleyen gözlemcilerin, bir lazer darbesinin dizinin biraz farklı ve sürekli değişen mesafelerde bulunan yakın köşesindeki bir reflektörden mi yoksa uzak köşesindeki bir reflektörden mi geri yansıdığını bilmemesinden kaynaklanmaktadır. Ay’ın Dünya’ya göre hafif ileri geri hareketi nedeniyle yerden. Currie, tek bir aynaya sahip olmanın belirsizliği ortadan kaldırdığını söylüyor.

Yeni düzen aynı zamanda parlak ve yeni olma avantajına da sahip olacak. Hala işlevsel olmasına rağmen, kanıtlar Apollo 11 görev dizisinin ay tozu tarafından önemli ölçüde engellendiğini gösteriyor; NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde Uzay Jeodezi Projesi yöneticisi olarak ay lazerini denetleyen Stephen Merkowitz, hesaplamaların yeni cihazın mevcut dizilerden 10 kat daha parlak olacağını öne sürdüğünü söylüyor.

Ancak bu sorunların çözülmesi bir başka soruna katkıda bulunacaktır. Yeni tek retroreflektörlü aynayı oluşturan büyük cam parçası, soğuk ay geceleri ve parlak günlerde ısıyı daha fazla emer ve yayar, bu da sıcaklık değişimleri ve çarpık yansımalar için daha büyük bir olasılık yaratır. Currie ve İtalya’daki Frascati Ulusal Laboratuvarlarındaki ortakları, retroreflektörün muhafaza tasarımıyla bu durumu en aza indirmeye çalıştı.

Merkowitz, “Bugün yapmak istediğimiz şeylerin çoğu, doğrudan 50 yıldan fazla bir süre önce yapılanlara dayanıyor, bu nedenle Doug’ın Apollo üzerinde çalışma deneyimi şu anda değerlidir” diyor.

Currie, Fizik Binasındaki ofisinde sakladığı bir fotoğrafa bakarken kıkırdıyor: Aldrin’in ayın üzerinde gezindiğini, bir elinde orijinal UMD ayna dizisini, diğerinde ise başka bir paha biçilmez deneyi salladığını gösteriyor. Zaman değişti.

“Artık bize, Buzz’ın taşıdığı ağırlığın yalnızca küçük bir kısmı olmasına rağmen astronotların onu iki eliyle taşıması gerektiği söylendi” diyor. “Sanırım tek seferde tek bir şey yapmanı istiyorlar.”