İnsanlar yakında ayda madencilik yapabilecekler ama yapmalı mıyız? Dikkate alınması gereken dört soru

Tarafından bu on yılın sonuuluslar ve özel şirketler ayın yüzeyinde madencilik yapıyor olabilir.

Ancak uzay daha fazla ülke ve şirket için erişilebilir hale geldikçe durup kendimize, ay da dahil olmak üzere hangi ticari faaliyetlere izin vermek istediğimizi sormalıyız.

Artık insanlığın uzaydaki ortak geleceğini koruyacak ve ayın gelecek nesiller için bir sembol ve ilham kaynağı olarak kalmasını sağlayacak kural ve düzenlemeleri oluşturmanın zamanı geldi.

1. Neden Ay’ı kazmalıyım?

NASA’nın milyarlarca dolarlık Artemis programı mesele sadece astronotları aya geri göndermek değil. Madencilik operasyonlarının önünü açmakla ilgili.

Çin da benzer bir rota üzerindedir.

Tüm bunlar, özel şirketlerin potansiyel olarak Ay’ın kaynaklarını nasıl çıkaracaklarını bulmak için rekabet ettiği yeni bir Ay yarışını harekete geçirdi. onu hükümetlere geri satmak kozmik bir tedarik zincirinde.

Şu anda, uzay araştırmalarına yönelik tüm malzemeler Dünya’dan gönderiliyor, bu da su ve yakıt gibi temel ihtiyaçları göz yaşartıcı derecede pahalı hale getiriyor.

Bir litre su aya ulaştığında maliyeti şu andaki fiyatı geçiyor altın.

Ancak aydaki su buzunu hidrojen ve oksijene dönüştürerek uzay aracına yerinde yakıt ikmali yapabiliriz. Bu, özellikle Mars’a olmak üzere daha derin uzay yolculuklarını çok daha mümkün hale getirebilir.

Ay’ın akıllı telefonlar gibi teknolojiler için gerekli olan nadir Dünya metalleri zenginliği, aynı zamanda Ay madenciliğinin Dünya’nın azalan rezervleri üzerindeki baskıyı hafifletebileceği anlamına da geliyor.

Özel şirketler uzay ajanslarını yenebilir; Bir girişim, NASA bir sonraki astronotunu indirmeden önce ayda madencilik yapıyor olabilir.

2. Madencilik, Dünya’dan Ay’a bakış açımızı değiştirebilir mi?

Ay’dan malzeme çıkarıldığında toz kalkıyor. Onu yavaşlatacak bir atmosfer olmadığında, bu ay tozu çok uzun mesafeler kat edebilir.

Bu yüzey malzemesi “uzayda yıpranmış” ve altındaki daha yansıtıcı malzemeden daha sönük. Ay tozunun rahatsız edilmesi, ayın bazı parçalarının tozun kaldırıldığı yerde daha parlak görünebileceği anlamına gelirken, diğer yamalar da toz tepeye yerleştiğinde daha donuk görünebilir.

Küçük ölçekli işlemler bile zamanla gözle görülür değişiklikler yaratacak kadar tozu rahatsız edebilir.

Ay tozunun yönetilmesi, sürdürülebilir ve minimum düzeyde yıkıcı madencilik uygulamalarının sağlanmasında çok önemli bir faktör olacaktır.

3. Ayın sahibi kim?

Dış Uzay Anlaşması (1967) hiçbir ulusun aya (veya herhangi bir gök cismine) “sahip” olduğunu iddia edemeyeceğini açıkça ortaya koyuyor.

Ancak aydan kaynak çıkaran bir şirketin bu ödenek yasağı maddesini ihlal edip etmediği daha az açık.

Daha sonra yapılan iki anlaşma bu konuyu ele alıyor.

1979 Ay Antlaşması Ay’ın ve onun doğal kaynaklarının “insanlığın ortak mirası” olduğunu iddia ediyor. Bu genellikle ticari ay madenciliğine yönelik açık bir yasak olarak yorumlanır.

2020 Artemis Anlaşmalarıancak, Dış Uzay Anlaşması’nın herhangi bir iddiayı reddettiğini teyit ederken madenciliğe izin verin. ayın kendisi üzerinde mülkiyet.

Dış Uzay Anlaşması aynı zamanda uzayın keşfinin sadece oraya ulaşabilen zengin ulusların ve şirketlerin değil, Dünya üzerindeki herkesin yararına olması gerektiğini belirtiyor.

Kaynak çıkarma söz konusu olduğunda, bazıları bunun tüm ulusların gelecekteki herhangi bir ay madenciliği çabasının ödülünden pay alması gerektiği anlamına geldiğini savunuyor.

4. Ay’da madencilerin hayatı nasıl olurdu?

Sıcak ve kirli koşullarda aralıksız 12 saat çalıştığınızı hayal edin. Susuz kalmışsınız, açsınız ve bunalmış durumdasınız. İş arkadaşlarınızdan bazıları yorgunluktan dolayı bayıldı veya yaralandı. Hepiniz iyi güvenlik standartlarına sahip, adil maaşlı ve makul çalışma saatlerine sahip başka bir iş bulmayı diliyorsunuz. Ama yapamazsın. Uzayda sıkışıp kaldın.

Bu distopik vizyon, ay madenciliğine acele etmenin potansiyel tehlikelerini vurguluyor işçilere yönelik riskleri ele almadan.

Düşük yer çekimi koşullarında çalışmak sağlık açısından tehlikeleri beraberinde getirir. Ay madencilerinin acı çekme olasılığı daha yüksektir:

Kozmik radyasyona maruz kalmak yalnızca çeşitli riskleri artırmakla kalmaz, kanserler ama aynı zamanda etkileyebilir doğurganlık.

Ay madencileri aynı zamanda uzun süreli tecrit ve yoğun psikolojik stresle de karşı karşıya kalacak. Toplumun sağlığını ve refahını korumak için iyi yasalara ve yönergelere ihtiyacımız olacak. uzay işgücü.

İşçi haklarını ve güvenlik standartlarını uygulayacak düzenleyici kurumlar Dünya’da çok uzakta olacak. Güvenli olmayan koşullarda makul olmayan saatler çalışmaları istendiğinde madencilerden çok az başvuru hakkı kalabilir.

İngiliz astrobiyolog Charles S. Cockell bunun uzay yarattığını iddia ediyor “zorbalığa eğilimliGüçlü bireylerin gidecek başka yeri olmayan insanları istismar edebileceğini savunuyor.

Ay, insanoğlunun keşifleri için bir basamak taşı ve Dünya’da ve ötesinde yaşamı sürdürmek için potansiyel bir kaynak kaynağı olarak inanılmaz umut vaat ediyor.

Ancak tarih bize kontrolsüz sömürünün sonuçlarını gösterdi. Ay’da madencilik yapmadan önce adaleti, güvenliği ve insan haklarını ön planda tutan sağlam düzenlemeler oluşturmalıyız.

Bu makale şuradan yeniden yayınlanmıştır: Konuşma Creative Commons lisansı altındadır. Okuyun orijinal makale.