Son zamanlarda Google’ın Gemini AI modellerini cihaz içi ve bulut tabanlı çözümlere nasıl ayırdığının perde arkasına baktım. Prensip çok basit: Bazı AI işlevleri tamamen cep telefonunuza kurulabilirken, diğerleri çok büyük ve çok fazla güç tüketiyor ve bu nedenle bulutta kalıyor. Google’ın “Flash” veya “Nano” sürümleri gizlilik, hız ve çevrimdışı rahatlığa odaklanmıştır. Daha güçlü olan “Pro” sürümü ise bilgi işlem gücünü artırmak için sunucu gruplarından yararlanıyor.
Bu kulağa mantıklı geliyor ve faydaları yadsınamaz: Eğer telefonum çevirileri ve hatta sohbet benzeri görevleri kendi başına yapabiliyorsa, bu gizlilik ve gerçek zamanlı yanıt verme açısından büyük bir kazançtır. Ancak telefonlarımızın şu anda üstesinden gelebileceği görevlerle, gerçek zamanlı video düzenleme veya bir akıllı telefonun sunduğundan daha fazla güç gerektiren (en azından şimdilik) ultra karmaşık etkileşimler gibi daha zorlu özellikler arasında hala bir boşluk var.
Donanım kazanımları ve cihaz içi yapay zeka yarışı
Bu ilerlemenin büyük kısmı 2024 yılındaki donanım iyileştirmelerinden kaynaklanmaktadır. Geçen yıl tamamen sinirsel işlem birimlerinin iyileştirilmesi, pil performansının artırılması ve konuşma tanıma ve görüntü analizi gibi şeyleri doğrudan yerel olarak yapan özel bileşenlerin geliştirilmesiyle ilgiliydi. Bu gizli iyileştirmeler, telefonlarımızı kesinlikle daha hızlı ve yapay zeka odaklı performanslara daha uygun hale getirdi. Bu örneğin geçerlidir. Örneğin, buluta ihtiyaç duymadan anında fotoğraf düzenleme, anında ses transkripsiyon veya dilbilgisi kontrolü için.
Aynı zamanda yapay zekanın çok daha yaratıcı şekillerde kullanıldığını görüyoruz. Çok sayıda üretken medya aracı var; karalamalarınızı fotogerçekçi bir tabloya veya mırıldanmanızı orkestra edilmiş bir parçaya dönüştüren uygulamalar, hepsi göz açıp kapayıncaya kadar. Ancak asıl soru, bu tür akıllara durgunluk veren özelliklerin sonsuza kadar buluttaki dev bir sunucuya bağlı olduğu bir geleceğe doğru mu ilerlediğimiz, yoksa cihazlardaki donanımın eninde sonunda bu deneyimlerin mümkün olduğu noktaya yetişip yetişmeyeceğidir. tamamen çevrimdışıdır.
Aynı bölünme, Google Gemini Live adlı bir şeyi tanıttığında da ortaya çıktı. Bu aslında gerçek zamanlı hız ve kapsamlı veri analizi gerektiren bir özelliktir; dolayısıyla Gemini’nin daha sağlam, bulut tabanlı bir sürümünde çalışması gerekir. Gerçek şu ki, günümüzün akıllı telefon işlemcileri bu kadar karmaşık yapay zekayı yerel olarak işleyemiyor. Elbette bu bir gün değişebilir, ancak kimse tam olarak ne zaman olacağını bilmiyor gibi görünüyor.
Telefonların, yüklemeler için daha az bekleme süresi, daha iyi kişiselleştirme, daha fazla mahremiyet ve tabii ki daha baş döndürücü üretken sanat veya müzik gibi gerçekten önemli yönlerden giderek daha akıllı hale gelmesi ihtimalinden heyecan duymadığımı söylersem yalan söylemiş olurum. Ancak endişelenmek için de bir neden var.
Yapay zekadan ne kadar vazgeçersek, akıllı telefonun aşağıdaki gibi temel işlevlerini gölgede bırakma riski de o kadar artar: B. telefon görüşmeleri yapmak veya cihaz maliyetlerinin artması. Dürüst olalım: Bu gösterişli yapay zeka özelliklerinin çoğu hiçbir zaman akıllı telefonlara gerçekten bütçe ayırmayı başaramadı; en azından oyunun kurallarını değiştiren diyebileceğimiz bir şekilde. Ve evet, veri koruma ile bulut tabanlı yapay zekanın sunduğu kolaylık arasında denge kurmak zor.
Silikonun ötesinde: Yapay zekanın ekolojik ve pratik zorlukları
Donanım engellerine ek olarak, yaklaşmakta olan bir çevre sorunu da var. Sunucu ordularının günün her saatinde uğultu yaptığı ve soğutma sıvısı pompaladığı devasa veri merkezlerini düşünün. Devasa AI modellerini tam hızda çalıştırmak çevre dostu olmaktan başka bir şey değildir. Pratik bir örneğe mi ihtiyacınız var? OpenAI o3’ü yeni başlattı – bugüne kadarki en güçlü yapay zeka – ancak tek bir komut bile çok fazla CO₂’ye neden olabilir.
Boris Gamazaychikov’a göreSalesforce’un Yapay Zeka Sürdürülebilirlik Lideri (şirketin maliyet verilerine atıfta bulunarak) ARC-AGI kriterleri), hesaplama açısından yoğun bir o3 görevi, yaklaşık olarak tipik bir ABD hanesinin iki ayda kullandığı kadar elektrik tüketir. Bu yaklaşık beş dolu depo gaza eşdeğerdir. Bir anlığına bunun içinize sinmesine izin verin.
Elbette hiç kimse dev bir yapay zeka modelinin bir gecede akıllı telefonunuzda görünmesini beklemiyor ve dürüst olmak gerekirse bu hiçbir zaman gerçekleşmeyebilir. Bu devasa modellerin tüketicilere ulaşmasından önce uzun bir test ve optimizasyon süreci bekleniyor. Bir akıllı telefonun CPU’sunun, pilinin ve belleğinin sınırlı kapasitelerini düşünün.
Yapay zeka işlemeyi yerel donanıma taşımak çevresel etkiyi azaltabilir. Bununla birlikte, gerçekten gelişmiş özelliklerin kilidini açmak, donanım teknolojisinde büyük bir sıçrama gerektirecektir; bu, şu anda gerçeklikten çok bilim kurgu olan bir şeydir.
Bu gerçekleşene kadar, hibrit yapay zeka bağlantıları 2025’in çözümü olacak: Görevleri cihaz ile bulut arasında paylaştırıyorlar, böylece cep telefonunuzun yük altında çökmemesi sağlanıyor. Bunun bir örneği yakın zamanda Miami’ye yaptığım seyahat: Apple’ın iPhone 16’daki cihaz içi istihbarat özelliği, onu kullanmaya çalıştığımda başarısız oldu Vitas Sağlık Binası Miami gökdelenlerinin arasına tünemiş kentsel sanat aktivizminin bir sembolü. Bu yüzden ChatGPT 4o’nun uygulama içi sohbetine geçtim.
Konuşma sorunsuz bir şekilde ilerledi: Telefonumu cebimde tutarken ve AirPod’larım aracılığıyla ses girişi ve çıkışı yaparken, tarihsel bağlam, düşündürücü sorular ve topluluğa dair içgörüler elde ettim. Elbette bu bir pil domuzuydu (arka planda yerel ve bulut tabanlı yapay zekanın bir karışımı) ama işe yaradı.
Akıllı telefonlarda bu tür sorunsuz, gerçek zamanlı yapay zeka deneyimi 2024’ün başlarında mevcut değildi. Artık ChatGPT ve Gemini Live aracılığıyla önemli sayıda kullanıcıya sunuluyor. Ancak modern modellerin çoğu bulut tabanlıdır ve kişisel verilerinizin aranmasından bilinçli olarak kaçınır. Bu, günlük rutininizi planlamak veya gelen kutunuzu kontrol etmek için Gemini Live’ı kullanmayacağınız anlamına gelir.
Apple Intelligence bazı kişisel verileri yerel olarak işliyor – ancak yalnızca belirli bölgelerde (yaşadığım Almanya’da bu veriler önümüzdeki Nisan ayına kadar kullanılamayacak). Şu anda kentsel sanata dair dinamik konuşmalar mümkün ancak tam teşekküllü kişisel yapay zeka asistanları henüz ufukta görünmüyor.
Ortaya çıkan yapay zeka trendleri aslında cep telefonlarını daha iyi hale mi getiriyor?
Sonuçta gerçekçilikle karıştırılmış sağlıklı bir iyimserlik dozuna sahip olma eğilimindeyim. Yapay zeka, telefonlarımızı ve hayatlarımızı gerçekten daha iyi hale getirebilir ancak bu, her yeni özelliği güveler gibi ateşe atmamız gerektiği anlamına gelmez. Beni heyecanlandıran şey, beni birden fazla uygulama veya hizmet arasında geçiş yapmaya zorlamayan kusursuz, kişiselleştirilmiş deneyimlere yönelik trend. Anlamlı hissettiren şey, yapay zekanın sessiz entegrasyonudur ve başka bir süslü pazarlama taktiğine benzemez.
Peki yapay zeka aslında akıllı telefonları daha mı akıllı hale getiriyor yoksa sadece hayatlarımızı daha mı karmaşık hale getiriyor? Şu anda her ikisinden de biraz var. Ancak bundan bir yıl sonra geriye dönüp baktığımızda asıl test, bu yapay zeka özelliklerinin günlük rutinlerimize entegre olup olmadığı, telefonlarımızı daha sezgisel hale getirip getirmediği ve etkileşimlerimizi her zamankinden daha insani hale getirip getirmediği olacak. Eğer durum buysa, belki artık birkaç abartılı moda sözcükle uğraşmaktan çekinmeyeceğim. Sonuçta her yenilik, tavada anlamsız bir parıltı değildir. Bazen bu, cihazlarımızın dev bulut sunucuları olmadan gerçekten kendimizin bir uzantısı gibi hissedeceği bir geleceğe doğru atılmış bir adımdır.
