NASA’nın yaklaşan Artemis II görevi Astronotların en geç Nisan 2026’da Ay’a geri dönmesi planlanıyor. Astronotlar en son 1972’de Ay’a ayak basmıştı. Apollo 17 misyonu.
Artemis II, NASA’nın teknolojisini kullanacak Uzay Fırlatma Sistemiİnsanoğlunun Dünya atmosferinin ötesinde uzay araştırmalarına olanak sağlayacak son derece güçlü bir roket. Dört kişilik mürettebat seyahat edecek Orion uzay aracıajansın ayın etrafında fırlattığı ve başarıyla geri döndüğü Artemis I görevi.
Ancak Artemis II’den önce NASA, insanın uzay yolculuğunu sürdürebilecek ve yeni bilimsel keşiflere olanak tanıyabilecek kaynakları bulmak için Ay’ın güney kutbunun yüzeyini araştırmak üzere iki misyon gönderecek.
Benim gibi gezegen jeologları Bu iki keşif görevinden biri olan Lunar Trailblazer’ın verileriyle ilgileniyorlar. Bu görevden elde edilecek veriler anlamamıza yardım et kayalık gezegenlerde ve aylarda suyun nasıl oluştuğu ve nasıl davrandığı.
Bilimsel keşifle başlamak
PRIME-1veya Polar Resources Buz Madenciliği Deneyi, aya iniş aracına monte edilecek. Ocak 2025’te piyasaya sürülmesi planlanıyor.
İniş aracında iki alet vardır: Yeni Arazileri Keşfetmek için Regolith ve Buz DeliciTRIDENT ve Ay Operasyonlarını Gözlemlemek için Kütle SpektrometresiMSOLO. TRIDENT 1 metreye kadar kazıp ay toprağı örnekleri çıkaracak ve MSOLO toprağın kimyasal bileşimini ve su içeriğini değerlendirecek.
Ay madenciliği deneyine, aynı yörüngede fırlatılan bir uydu olan Lunar Trailblazer da katılıyor. Falcon 9 roketi.
Bu kurulumu multimilyon dolarlık bir uydu olarak düşünün Uber havuzuveya birden fazla görevin bir roketi paylaştığı ve Dünya’nın yerçekiminden kaçarken yakıt kullanımını en aza indirdiği bir araç paylaşımı.
Bethany Ehlmann, gezegen bilimciLunar Trailblazer’ın baş araştırmacısıdır ve bir operasyon ekibine liderlik etmektedir. Caltech kampüsünden bilim adamları ve öğrenciler. Öncü bir NASA’dır Gezegen Araştırmaları için Küçük, Yenilikçi Görev veya SIMPLEx.
Bu görevler, daha düşük maliyetle pratik operasyon deneyimi sağlamayı amaçlamaktadır. Her SIMPLEx görevinin bütçesi 55 milyon ABD Doları ile sınırlıdır; Trailblazer ise 80 milyon ABD Doları olan bütçenin biraz üzerindedir. Bütçeyi aşsa bile bu görev, tipik bir robotik görevin yaklaşık dörtte birine mal olacak. NASA’nın Keşif Programı. Keşif Programı misyonları genellikle 300 milyon dolar civarındadır ve maksimum bütçe 500 milyon dolardır.
Küçük ama güçlü uydular inşa etmek
Küçük uydular üzerinde onlarca yıldır süren araştırma ve geliştirme çalışmaları veya SmallSatsTrailblazer’ın olasılığını açtı. SmallSats son derece spesifik ölçümler alır ve diğer cihazlardan elde edilen verileri tamamlar.
NASA’nın TROPICS’i gibi görevler, bir uydunun tek başına alabileceğinden daha fazla veri almak için küçük uydulardan oluşan bir ağ kullanıyor. Kredi: NASA Uygulamalı Bilimler
Bir takımyıldızda birlikte çalışan birden fazla SmallSat, Dünya’nın veya Ay’ın yüzeyinin yüksek çözünürlüklü bir görünümü için aynı anda çeşitli ölçümler alabilir.
SIMPLEx görevleri bu SmallSats’ı kullanabilir. Küçük ve daha uygun fiyatlı oldukları için araştırmacıların, daha yüksek teknik risk. Örneğin Lunar Trailblazer şunları kullanıyor: ticari kullanıma hazır parçalar maliyeti düşük tutmak için.
Bu düşük maliyetli, yüksek riskli deneysel görevler, jeologların güneş sisteminin kökenini, neyden oluştuğunu ve zaman içinde nasıl değiştiğini daha iyi anlamalarına yardımcı olabilir. Lunar Trailblazer özellikle ayın haritasını çıkarmaya odaklanacak.
Ay’daki su keşiflerinin kısa bir zaman çizelgesi
Bilim adamları uzun zamandır en yakın gök komşumuz olan Ay’ın yüzeyine hayran kalmışlardır. 17. yüzyılın ortalarında gökbilimciler antik volkanik patlamaları yanlış olarak tanımlamışlardı. ay kısrağıLatince “deniz” kelimesinden türetilmiştir.
Yaklaşık iki yüzyıl sonra gökbilimci William Pickering’in hesaplamaları Ay’ın atmosferinin olmadığını öne sürdü. Bu, suyun buharlaşacağı için ayın yüzeyinde su olamayacağı sonucuna varmasına yol açtı.
Ancak 1990’lı yıllarda NASA’nın Clementine misyonu ayda su tespit edildi. Clementine, ay kutupları da dahil olmak üzere ay yüzeyinin tamamen haritasını çıkaran ilk görevdi. Bu veriler buzun varlığını tespit etti kalıcı olarak gölgelenen bölgeler Ay’da düşük çözünürlükte.
Bilim adamlarının ilk su tespiti, daha fazla araştırmaya yol açtı. NASA başlattı Ay Arayıcısı 1998 yılında ve Ay Keşif Yörünge Aracı 2009 yılında. Hindistan Uzay Araştırma Organizasyonu, Chandrayaan-1 misyonu ile Ay Mineralojisi HaritalayıcısıM3, 2008’de cihaz. M3, sıvı suyu tespit etmek için tasarlanmamasına rağmen, beklenmedik bir şekilde onu ayın güneşli bölgelerinde buldu.
Bu misyonlar toplu olarak nasıl yapılacağını gösteren haritalar sağladı. sulu minerallerKimyasal yapılarında su molekülleri içeren mineraller ve buzlu su, Ay yüzeyinde, özellikle de soğuk, karanlık ve kalıcı olarak gölgede kalan bölgelerde dağılmıştır.
Su aya birkaç farklı yoldan ulaşabilir. Kredi bilgileri: Caltech/Lunar Trailblazer
Yeni misyon, yeni bilim
Peki aydaki suyun sıcaklığı ve fiziksel durumu, güneş ışığı ve krater gölgelerindeki değişikliklere göre nasıl değişiyor?
Lunar Trailblazer ev sahipliği yapacak iki enstrüman, Ay Termal HaritalayıcısıLTM ve M3 cihazının bir evrimi olan Yüksek Çözünürlüklü Uçucu Maddeler ve Mineraller Ay HaritalayıcıHVM3.
LTM cihazı yüzey sıcaklığını haritalayacak, HVM3 ise ay kayalarının ışığı nasıl emdiğini ölçecek. Bu ölçümler, sıvı ve buz formlarındaki suyu tespit edip ayırt etmesine olanak tanıyacak.
Bu cihazlar birlikte, sulu ay kayalarının termal ve kimyasal ölçümlerini sağlayacak. Suyu ölçecekler ay gününün çeşitli zamanlarıYaklaşık 29,5 Dünya günü olan bu çalışma, suyun kimyasal bileşiminin günün saatine ve Ay’ın neresinde bulunduğuna bağlı olarak nasıl değiştiğini göstermeye çalışıyor.
Bu sonuçlar araştırmacılara suyun hangi aşamada (katı veya sıvı) bulunduğunu söyleyecektir.
Bilimsel önemi ve sırada ne var?
Ay suyunun nereden geldiğine dair üç önemli teori var. Ayın oluşumundan bu yana içinde depolanan su olabilir. manto katmanında. Bazı jeolojik süreçler zamanla yavaş yavaş yüzeye çıkmasına izin vermiş olabilir.
Veya su olabilir asteroitler ve kuyruklu yıldızlara ulaştı Ay yüzeyine çarptı. Hatta öyle bile olabilir etkileşimler tarafından oluşturulan Güneşten gelen parçacıkların akışı olan güneş rüzgarı ile.
Lunar Trailblazer, bu teorilere ışık tutabilir ve araştırmacıların, suyun ay gibi kayalık cisimlerde nasıl davrandığı ve gelecekteki astronotların onu kullanıp kullanamayacağı gibi diğer birçok büyük bilim sorusunda ilerleme kaydetmesine yardımcı olabilir.
Bu makale şuradan yeniden yayınlanmıştır: Konuşma Creative Commons lisansı altındadır. Oku orijinal makale.
Alıntı: NASA’nın mikro-görevli Lunar Trailblazer’ı 2025’te ay yüzeyinin makro ölçümlerini yapacak (2024, 31 Aralık) 31 Aralık 2024 tarihinde https://phys.org/news/2024-12-nasa-micro-mission-lunar adresinden alınmıştır. -trailblazer.html
Bu belge telif hakkına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacıyla yapılan her türlü adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir kısmı çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgilendirme amaçlı sağlanmıştır.
