Pekin, AMD ve Intel gibi Amerikan silikonlarının devlet tarafından kullanılmasını engellerken, Çinli çip üreticisi Phytium, 10 milyondan fazla Feiteng serisi işlemci sattığını bildirdi. Tayvanlı medya kuruluşu IT Home (makine çevirisi), bu çiplerin çoğunun önemli ulusal projelerde ve endüstrilerde kullanıldığını ve bulut sunucularından son kullanıcılar tarafından kullanılan terminallere kadar her yerde bulunabileceğini söyledi.
Phytium’un Amerikan yapımı bileşenleri yasal olarak ithal edemeyeceği ve kullanamayacağı anlamına gelen ABD varlık listesine alınmış olmasına rağmen, yine de gelişmiş çip çözümleri geliştirip üretebildi. Örneğin geçen yıl şirket, Arm’ın Neoverse N2 çipine rakip olan 64 çekirdekli Feiteng Tengyun S2500 sunucu CPU’sunu ve Phytium FTC870’i piyasaya sürdü. Ayrıca ofis ortamında kullanılmak üzere Feiteng Tengrui D3000 masaüstü işlemcisini de piyasaya sürdü.
Çin’in Batı çiplerinden uzaklaşmasıyla avantaj kazanan tek çip üreticisi Phytium değil. Loongson, Çin okullarına 10.000 çip göndererek daha geniş kabul gören başka bir çip üreticisidir. Şirketin ayrıca, Çin’in kendi geliştirdiği teknolojiyi kullanma çabasında bir dönüm noktası olan Tiangong Uzay İstasyonu’na işlemcilerinden birini yerleştirdiği de söyleniyor. Huawei ve Hygon gibi diğer çip üreticileri de, özellikle Çin telekom şirketlerinin Batı teknolojisinden uzaklaşmasıyla birlikte pazar paylarını genişletiyor.
Pek çok kişi bu Çin çiplerinin hâlâ en son Amerikan teknolojisinin yaklaşık on yıl kadar gerisinde olduğunu söylese de Çin, Washington’un ülkeye karşı yasaklarına ve yaptırımlarına rağmen kendi yerli işlemcilerini ilerletme konusunda hâlâ büyük adımlar atıyor. ABD Ticaret Bakanı Gina Raimondo’nun Çin’in çip üretimindeki ilerlemeyi engellemenin aptalca bir iş olduğunu söylemesinin nedeni muhtemelen budur. ABD Senatosu bile, Beyaz Saray’ın Çin teknoloji endüstrisine karşı hamlelerini uygulamanın, Ticaret Bakanlığı’nın finansman eksikliği nedeniyle büyük ölçüde yetersiz olduğunu tespit etti.
Çin endüstrilerinde kullanılan Phytium ve diğer yerli teknolojiler, Çin silikonunun geleceğini önemli ölçüde etkileyecektir. Çin hükümeti bu çipleri milyonlarca satın alırken, bu işlemcileri üreten şirketler, teknolojilerini daha da geliştirmek için kazançlarını araştırma ve geliştirmeye yeniden yatırabilirler. Çin özel sektörü de, özellikle bu yerel çip üreticilerinin doğru miktarda işlem gücüne sahip çipleri çok daha düşük bir maliyetle üretebilmesi durumunda aynı yolu izleyebilir.
Milyonlarca olmasa da yüzbinlerce devlet çalışanının bu bilgisayarları kullandığı göz önüne alındığında, yakında bireysel Çinli tüketicilerin bu işlemcileri satın almak istediğini görebiliriz. Sonuçta ABD tüketicisinin 1980’lerde ve 1990’larda bilgisayarlarla tanışması bu şekilde oldu ve Compaq, Dell ve HP gibi şirketlerin ofislerden birçok Amerikalının evlerine taşınmasına olanak tanıdı.
