Lorn’un CazibesiRubeki Games’in bu yıl piyasaya sürdüğü birinci şahıs bağımsız platform oyunu düpedüz dehşet verici. Korku, gizemli bir ışığın peşine düşmek için kendi kolonisinin güvenliğini terk eden ve onu bilinmeyen bir üst yapının şaşırtıcı derinliklerine götüren bir androidin anlatıldığı bilim kurgu senaryosunda yer almıyor. Sekiz seviye boyunca android, mağara boşluklarından, şehir büyüklüğündeki kanallardan aşağıya, karanlık mağaralara ve eski, çoktan ölmüş uygarlıkların kalıntılarının arasına doğru ilerliyor. Lorn’s Lure’un etkileyici topografyası ve imkansız ölçeği hayranlık uyandırıyor. Korkuyu hissedeceğiniz şey, bu boşlukları geçerken, cesur yapay bedeninizi onun düşmanca mimarisine dikkatlice fırlatırken hissedeceksiniz.
Lorn’s Lure’un ilk birkaç seviyesi, kolonisinin güvenliğinden ayrılırken – kozayla sarılmış ve son derece küçük bir parçası olduğu üst yapının geri kalanından habersiz – ve dipsiz derinliklerin üzerinde asılı duran dar yürüyüş yollarında yavaş yavaş ilerlerken androidinizi takip ediyor. Ancak çok geçmeden korku oyununun ortamı daralır ve kendinizi kafa karıştırıcı, zifiri karanlık mağaralarda sürünürken bulacaksınız; tek ışık kaynağınız, neredeyse boş hiçliğe fırlatabileceğiniz işaret fişeklerinin cılız parıltısıdır. Mağara tabanındaki boşluklardan siyah çamurdan bir nehir akıyor; Mağaranın duvarları arasından gizli sesler fısıldıyor gibi görünüyor.
Korku kurgusu, bilinmeyenin ham maddesinden canavarlar yaratarak işe yarar. Boşluğa şekil verir, ona dişlerini ve pençelerini verir. Lorn’s Lure’un, androidinizi seviyeleri boyunca kovalamak için bir canavar yaratmasına gerek yok (ancak karakterinizin zaman sınırlayıcı çevresel tehditler tarafından rahatsız edildiği birkaç unutulmaz an vardır). Lorn’s Lure’da, sizi hayatta tutan ve binlerce metre aşağıda yassılaşmış olmayan dar inşaat demiri parçası dışındaki her şey, ölümünüzü temsil eder; bütün dünya canavardır. Normalde ayaklarınızın yere sağlam basmasını sağlayarak rahatlık hissi veren yer çekimi, burada tehdide dönüşüyor, sizi sonunuza doğru sürüklemekle tehdit eden, bıktırıcı bir güç.
Birçoğumuz bu anın bir versiyonunu yaşadık: gizlice sigara içmek için birinin evindeki partinin balkonunda veya yangın merdiveninde dışarı çıktık, kötü güvenlikli bir çatının kenarından dışarı baktık veya yüksekte asılı bir asma köprünün korkuluklarının üzerinden eğildik. çalkantılı suların üzerinde. Yüksekliğinizi görüyorsunuz ve düşmenin gerçekte nasıl bir his olduğunu merak ediyorsunuz, görüş alanınızda tüneller açılırken ve kalbiniz çarparken rüzgar ıslık çalarak geçiyor. Ya da belki dik bir patikada yürüdünüz ve kayalar arasındaki boşluğun üzerinden atladınız, bu arada bunu yapamama, aşağıdaki kayalık zemin boyunca kırık ve yamuk yatma olasılığını hayal ettiniz.
Bu korkutucu vizyonlar hakkında hayal kurmak, kökleşmiş hayatta kalma içgüdülerimizi görmezden gelmenin ve imkansız ve ölüme meydan okuyan inanç sıçramaları yapmanın ne anlama geldiğini merak etmek insani bir davranıştır. Lorn’s Lure, bu çarpık fanteziyi keşfetmemize, tehdidi hissetmemize, sınırı hissetmemize ve bunun ötesine geçmenin ne anlama gelebileceğini hayal etmemize olanak tanıyor. Bunu, izleyicilerin avcı ve av arasındaki sadomazoşist alışverişi keşfetmesine olanak tanıyan slasher veya görünmez olana dair korkularımızı azaltmamıza olanak tanıyan hayalet hikayesi gibi korku türünün diğer temel öğeleriyle ortak noktası paylaşıyor. sessiz bir gecede duyulan o tuhaf sesin hayali kaynağı gerçek.
Ve, ruhlarımızın karanlık şeritlerini işlememize ve kovmamıza olanak tanıyan bu örnekler gibi, bu kendine zarar veren karşı içgüdüler; son kızın ya da bir baltanın ya da et kancasının talihsiz kurbanının ya da hatta maske takan delinin zayıf formunda yaşamamıza izin veren Lorn’s Lure, bize baş döndürücü korkularımızı kucaklama, dehşeti deneyimleme izni verir. tekrar tekrar düşmekten. Devasa ve umursamaz mimaride gezinirken, oyundaki her yeni alan, terörün zenginliğine başka bir yön katıyor; çevre, bunun üstesinden gelmeniz için sizi başka bir şekilde zorluyor; narin küçük formunuza yönelik tehlike başka bir şekilde artıyor.
Her yeni uzamsal platform bulmacası, başarısızlığın korkunç ihtimalini, sıçrayışınızı yanlış zamanlamayı, alçak bir duvara beceriksizce takılmayı, bir kıskacı kaçırmayı, parmaklarınızın çıkıntıdan kaymasını ve ardından kaçınılmaz hızlı düşüşü tekrar tekrar yaşamanıza olanak tanır. , ardından siyah ekran ve sıfırlama istemi, her şeyi yeniden denemenin dehşetini deneyimleme şansı.
Sayısız denemeden sonra inişi gerçekleştiriyorsunuz. Normalde pürüzsüz olan yüzeydeki dayanıksız kayalık üzerinde, karanlık boşluğun üzerinden çıkan borunun üzerinde sallanıyorsunuz, ayağınızın kenarı zayıf bir temas kuruyor, kavrıyor ve çok şükür ki sımsıkı tutuyorsunuz. Orada kalıyorsun, nefes almaya cesaret edemiyorsun. Herhangi bir yöndeki bir santimetre bile ayağınıza takılıp düşebilir, sizi kırılgan tüneğinizden düşürebilir ve bir kez daha uçuruma yuvarlanmanıza yol açabilir. İleriye doğru sürünürsünüz ve daha sağlam bir zemin bulursunuz; İleriye doğru ilerlemeden, aşağı doğru ilerlemeden, daha derine inmeden ve daha büyük tehlikelerle yüzleşmeden önce bir anlık dinlenme. Sınırlarınızı aşacağınızı ve dehşetin yeni derinliklerini bulacağınızı bilmek bir panik yaratır. Aynı zamanda kabusa doğru sürünmeye, onunla yüzleşmeye ve hayatta kalmanın bir yolunu bulmaya yönelik açıklanamayan bir dürtü de var.
