50.000 yıllık insanlık tarihine yayılan yüzlerce genom üzerinde yapılan araştırmalar, erken modern insanlarla Neandertallerin nispeten dar bir zaman aralığında çiftleştiğini, antik gruplar arasındaki etkileşimlere ışık tuttuğunu ve tüm modern insanları Afrika’yı daha önce terk edenlerden ayırdığını gösteriyor.
Bir kağıt yayınlandı bugün Doğa Neandertallerin birbirleriyle karışma zamanlamasını kısıtlayan en eski modern insan genomlarını tanımlıyor. Homo sapiensve başka bir kağıt yayınlandı içinde Bilim Modern ve antik insanlardan alınan genomlara dayanarak Neandertal ve insan etkileşimlerine ilişkin içgörüleri anlatıyor.
İskelet kalıntıları Bulgaristan ve Çekya’daki bölgelerde bulunan, genetik olarak farklı en az iki erken modern insan grubu vardı. Zlatý kůň adlı bir bireyin kafatasıyla temsil edilen ikinci grup, Avrupa’daki en eski modern insan topluluklarından biridir. Zlatý kůň’nın genomu, popülasyonunun Neandertallerle yalnızca bir kez karıştığını, Bulgar grubunun ise en yakın insan kuzenlerimizle iki kez karışmış olabileceğini gösteriyor.
Takımdaki takım Doğa ayrıca Zlatý kůň’un 41.000 ila 49.500 yıl önce Almanya’nın Ranis yakınlarında yaşayan iki bireyle akraba olduğunu buldu. Ekip, yaklaşık %3’ü Neandertal kökenli olan Ranis popülasyonunun günümüz soyundan geldiğini düşünmüyor. Genetik analize dayanarak, Neandertal DNA’sının Ranis popülasyonunun DNA’sına yaklaşık 80 nesil önce eklenmiş olduğu görülüyor.
Max Planck Evrimsel Enstitüsü’nden araştırmacı Arev Sümer şöyle konuştu: “Ranis ve Zlatý kůň bireylerinin zaman içinde Avrupa’daki Neandertallerle de örtüştüğünü biliyoruz, ancak onlar yalnızca bugün Afrika dışındaki tüm insanlar için ortak olan Neandertal atasını taşıyorlar.” Antropoloji ve başyazar Doğa Bu hafta başında düzenlenen bir basın toplantısında. “Bu, daha önce Avrupa’da yayınlanan, örneğin Bulgaristan ve Romanya’daki erken modern insan genomlarıyla çelişiyor.”
Ranis bölgesi ilk olarak 1930’larda kazılmıştı ve 2016 ile 2022 arasındaki ikinci tur kazılarda yeniden ziyaret edildi. [the 1930s] Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü’nden genetikçi Johannes Krause, basın toplantısı sırasında Gizmodo’ya “çoğunlukla fauna olarak görülüyor” dedi. Ve 1930’ların ortasındaki kazılar bittiğinde, Dünya II. Dünya başlamıştı. Parçalanan kemik kutulara konuldu ve Planck enstitüsünden bir ekip tarafından yaklaşık bir yüzyıl boyunca Almanya’nın merkezindeki bir müzede bekletildi. siteyi tekrar ziyaret ettim ve yeni kazılmış bir çukurda bazı kemik parçaları buldum.
Hélène Rougier, California Eyalet Üniversitesi, Northridge’de araştırmacı ve ortak yazar Bilim On binlerce kemik parçası içeren 100’den fazla kutunun elendiği kağıt, Almanya’daki bölgenin Avrupa’daki en eski modern insan gruplarından birine ait olduğunu doğruladı.
Krause, “Gerçekten muhteşem olan, eski kazılarda da yeni kazılarda da aynı kişinin bulunduğunun ortaya çıkmasıydı” dedi. “Parçalardan dördü aslında aynı kişiye aitti ve o kişi de çukurdandı ve eski kazı alanına yayılmıştı.”
Krause, “Bu kişinin neden birkaç metrekarelik bir alana yayıldığını, yalnızca 45.000 yıl önce orada ne olduğunu hayal edebiliyoruz” diye ekledi. “İnsanın bu kadar dağılmasına neyin yol açabileceğini düşünmek bile istemiyorum. ”
Nature makalesinden özellikle güzel bir bulgu: Afrika dışındaki 50.000 yıldan daha eski erken modern insan kalıntıları, bugün hayatta olanlardan tamamen farklı, Afrikalı olmayan popülasyonları temsil ediyor. Başka bir deyişle, Afrika dışında bulunan yaklaşık 50.000 yıllık erken modern insanın kalıntıları, modern insanın atasına ait olmayacaktır.
Bütün insanlar biraz Neandertaldir. Her ne kadar Dünya üzerinde ayrı bir tür olarak yaşamasalar da, Neandertaller bu türlerle yeterince yakından akrabaydı. Homo sapiens iki grubun melezleştiğini ve yavaş yavaş melezleştiğini. Doğu Asya’nın bazı bölgelerinde Neandertal DNA’sının insan genomundaki oranı dünyanın diğer bölgelerine göre %24’e kadar daha yüksek. Uzun burun şekliyle ilgili genlerin bile izi en yakın insan kuzenlerimize kadar uzanabilir.
Bilim Çalışma, insan evriminin son 50.000 yılına ait 300’den fazla genomu araştırdı. 59 genom, 2.200 ila 45.000 yıl önce yaşamış eski bireylere ait. Araştırma, insanların cilt rengi, bağışıklık tepkisi ve metabolizmayla ilgili Neandertal genlerini miras aldığını gösterdi.
Ekip, Neandertal karışımının zamanlamasını ve süresini anlamaya çalıştı ve bulgular, Neandertal gen akışının 43.500 yıl ile 50.500 yıl önce arasındaki bir melezleşme olayı sırasında meydana geldiğini gösterdi. Krause, erken modern insan popülasyonunun etkin büyüklüğünün yaklaşık 5.000 kişi olduğunu ve nispeten hızlı bir zaman diliminde (belki birkaç yüzyıl) bu popülasyona yaklaşık 200 Neandertalin karıştığını söyledi.
UC Berkeley’den moleküler biyolog ve araştırmanın kıdemli yazarı Priya Moorjani, “Bu zamanlamayı anlamak gerçekten önemli çünkü bunun Afrika’dan çıkış göçünün zamanlaması üzerinde etkileri var” dedi. Bilim basın toplantısında kağıt. “Analizimiz, Afrika dışına göçün 43.500 yıl önce tamamlanmış olması gerektiğini ve daha önceki dalgaların, Afrikalı olmayan, yaşamaya katkıda bulunmayan bireylerden gelmiş olabileceğini gösteriyor.”
Neandertallerin insanlarla karışmasının nispeten yeni olması, bu yılın başlarında genomu analiz edilen Thorin adlı yaklaşık 45.000 yıllık Neandertal fosilini akla getiriyor. Thorin’in kalıntıları Fransa’da bulundu ve bireyin genetik olarak bölgedeki diğer gruplardan yaklaşık 50.000 yıl farklı olduğunu gösterdi.
Yaklaşık 39.500 yıl önce Avrasya’daki durum, İtalya’dan Rusya’ya kül saçan Kampaniyen Ignimbrite patlamasıyla daha da karmaşıklaştı. Krause, “İlk insan gruplarının ve tabii ki Neandertallerin nesli tükendi ve genetik olarak Avrupalılarla bağlantılı olan ilk insanlar, yanardağdan sonra küllerin altına gömüldü” dedi. “Oldukça ilginç bir tesadüf ama açıklaması bu olabilir. Tabii bu şimdilik bir hipotez olarak kalıyor.”
Neandertaller fosil kayıtlarından yaklaşık 39.000 yıl önce, yani Neandertallerin işaret ettiği melezleşme olaylarından kısa bir süre sonra kayboluyor. Bilim Ve Doğa kağıtlar. Antik insan grubu bizim grubumuz tarafından kapsandı ve onlar (bir bakıma) DNA’ları aracılığıyla yaşamaya devam ediyorlar.
Moorjani, “Bunlar aslında iki tür değil, iki grup” dedi. “Bu gruplar arasında oldukça büyük olduğunu düşündüğümüz farklılıklar aslında genetik olarak oldukça küçüktü. Farklı olduğumuzdan çok daha benzerdik.”
