Büyük yakıt deposuna sahip ucuz bir uydu, gezegenler arası görevler için keşif yapabilir

Diğer gezegenlere ulaşmak için gerekli itici gücü sağlayabilen, aynı zamanda tekrarlanabilir, nispeten hafif ve ucuz olan bir uzay aracı, iç güneş sistemindeki daha büyük görevler için büyük bir nimet olacaktır.

Merkezi Hawthorne, Kaliforniya’da bulunan Micocosm Inc. tam da böyle bir sistem önerdi. Hummingbird uzay aracı, yakındaki gezegenleri ve asteroitleri ziyaret etmek için bir platform ve bunların bazı temel keşiflerini yapmak için bir yük sağlayacaktı.

Büyük uzay görevleri pahalıdır, dolayısıyla görev hedefine ilişkin ön verileri toplamak için çok daha ucuz bir uzay aracının kullanılması, potansiyel olarak daha büyük görevin nihai tasarımında paradan tasarruf edilmesine yardımcı olabilir. Hummingbird’ün oynayacağı rol budur. Temel olarak, radyasyonla sertleştirilmiş CubeSat bileşenleri için yuvaların yanı sıra teleskop gibi daha büyük bir değiştirilebilir yüke sahip bir tahrik sistemi olarak tasarlanmıştır.

Hummingbird’ün temel bileşeni itiş sistemidir. Hidrazin yakıtıyla çalışan bir roket motoru kullanıyor. Daha da önemlisi, bu yakıtın çoğunu tutar. Tamamen monte edilmiş bir sistemin 25 kg “Kuru” (yani itici gaz takılmadan) ağırlığında olması beklenirken, tamamen yakıtla doldurulmuş bir “Islak” sistemin ağırlığının tahmini olarak 80 kg olması beklenir.

Bu, Hummingbird’e bol miktarda “güç” kazandıracaktır; bu, yörünge hızını, Dünya’ya yakın bazı asteroitler gibi ulaşılması zor nesnelere ulaşmak için gerekli olan tahmini 3,5 km/s delta-V’ye çıkarmaya yetecek kadardır. Ancak Mars ve hatta Venüs gibi daha büyük yerlere, çeşitli Lagrange noktalarına ve hatta Mars’ın uydularına da ulaşabilir.

Oraya vardığında Sinekkuşu’nun prototipi bir kitapta anlatılmıştı. kağıt 2013 yılında sunulan uzay aracı, bir Exelis teleskopu kullanarak hedef dünyanın görüntülerini çekecekti.

Bu teleskopun üreticisi daha sonra Harris Systems tarafından satın alındı ​​ve bu şirket daha sonra Aerojet Rocketdyne’in sahibi L3Harris Technologies’e devredildi. Ancak yazarlar, yükün kendisinin değiştirilebilir olduğunu ve keşif yapmak istediği göreve göre özelleştirilebileceğini vurguluyor.

Hummingbird otobüsü aynı zamanda yakıt deposuydu ve CubeSat bileşenleri için ek yuvalara sahipti. Bu bileşenler daha fazla veri toplamak veya veri analizi için kullanılabilir. Ancak makalede Hummingbird’ün tutum kontrolü veya yer istasyonuyla iletişim gibi standart CubeSat operasyonlarını nasıl gerçekleştireceğinden mutlaka bahsedilmiyor.

Bunlar muhtemelen gelecekteki yinelemelerde çözülmüş olabilir. Ek olarak, nihai tasarım, yörüngeye çıkma maliyetinin önemli ölçüde azalmasından önce yayınlandı; bu artık mevcut; yazarlar, potansiyel bir fırlatma hizmeti olarak bir “Falcon”dan bile bahsetmiyor. Son 11 yılda uzay endüstrisinde çok şey değişti.

Yine de, iç güneş sistemindeki ilginç yerlere yönelik ön keşif misyonları için ucuz ve uyarlanabilir bir platform olan Hummingbird’ün ardındaki fikir henüz gün ışığına çıkmadı; proje, Faz II SBIR hibesi almış gibi görünmüyordu; gelişimini sürdürmüştür. Ama belki bir gün o veya benzeri bir sistem gezegenler arası uzayın ışığını görebilecek.