Gözlemler, PDS 453 yıldızının buzlu protogezegen diskini keşfediyor

Uluslararası bir gökbilimci ekibi, ESO’nun Çok Büyük Teleskobu’nu (VLT) kullanarak, PDS 453 olarak bilinen genç bir yıldızın buzlu protogezegen diskini inceledi. Yeni çalışmanın sonuçları, yayınlandı ön baskı sunucusunda arXivBu diskin yapısı ve bileşimi hakkında önemli bilgiler verir.

Öngezegen diskleri gezegenlerin oluşumunda önemli bir aşamayı temsil eder. Gökbilimciler, gezegenlerin nihai bileşiminin disk içinde meydana gelen kimyasal sürece bağlı olduğuna inanıyor. Bu nedenle, disk oluşumunun başlangıç ​​aşamasına ilişkin çalışmalar, gezegenlerin, gezegenlerin ve diğer nesnelerin oluşumu ve evrimi hakkındaki bilgilerin geliştirilmesinde çok önemli olabilir.

PDS 453, Scorpius-Centaurus OB birlikteliğinde yaklaşık 424 ışıkyılı uzaklıkta bulunan genç, orta kütleli F tipi bir yıldızdır. Yıldızın yaklaşık 5 milyon yaşında olduğu tahmin ediliyor ve düşük kütleli bir T Tauri yıldızı ile Herbig Ae yıldızı arasında bir ara nesne olduğu varsayılıyor.

PDS 453’ün proto-gezegensel diski ilk olarak 2006’da tanımlandı. Bu, yakındaki aday bir yardımcı nesnenin kesmesi nedeniyle potansiyel olarak keskin bir dış kenara sahip, kenardan bakan bir disktir. Bu diskin önceki gözlemleri, orta düzlemin üzerindeki katmanlarında su buzu bulunduğunu ortaya çıkarmıştı.

Son zamanlarda Fransa’daki Grenoble Alpes Üniversitesi’nden Laurine Martinien liderliğindeki bir grup gökbilimci, PDS 453’ün diskini daha ayrıntılı olarak keşfetmek için VLT’nin Spektro-Polarimetrik Yüksek Kontrastlı Ötegezegen Araştırması (SPHERE) cihazını kullandı. Çalışma, Hubble Uzay Teleskobu’nun Yakın Kızılötesi Kamerası ve Çok Nesneli Spektrometreden (NICMOS) elde edilen verilerle tamamlandı.

Araştırmacılar, “Bu yazıda, diskin bugüne kadarki en keskin ve en yüksek kontrastlı görüntüsünü sağlayan arşiv HST/NICMOS ve yeni VLT/SPHERE verilerini sunuyoruz.” diye yazdı.

Gözlemler, PDS 453’ün proto-gezegen diskinin, iki yansıma bulutsusuna sahip oldukça eğimli bir sistemin tipik morfolojisine sahip olduğunu buldu. Görüntüler, diskin yıldız yüzeyinin yakınından yaklaşık 160 AU mesafeye kadar uzandığını ve 70 AU’da net halka benzeri bir özellik oluşturan keskin bir geçişin olduğunu gösteriyor. Diskin eğimi 80 derece olarak ölçüldü.

PDS 453’ün diski toz ve su buzu karışımından oluşuyor. Diskin iç kısmının %10’unun ve dış kısmının %20’sinin (hacimce) su buzu içerdiği bulunmuştur. Bu seviye, geniş bir eğim aralığındaki diskler için su buzu gözlemlerinde tipik olarak önerilen seviyeye benzer.

Gökbilimciler, sonuçlarının, PDS 453 diskinin, yıldıza olan görüş hattımızın diskin üst yüzeyinden geçtiği nadir bir konfigürasyonda olduğunu gösterdiği sonucuna vardı. Bu yapının parametrelerini daha iyi sınırlamak için bu diskin özellikle James Webb Uzay Teleskobu (JWST) veya Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizisi (ALMA) kullanılarak daha fazla gözlemlenmesinin gerekli olduğunu belirttiler.

© 2024 Science X Ağı