Hayatın formülü mü? Yeni model, evrenimizdeki ve ötesindeki akıllı varlıkların şansını hesaplıyor

Evrenimizde (ve onun ötesindeki varsayımsal evrenlerde) akıllı yaşamın ortaya çıkma şansı, ünlü Drake Denklemi’nin yankılarını taşıyan yeni bir teorik modelle tahmin edilebilir.

Bu, Amerikalı gökbilimci Dr. Frank Drake’in 1960’larda Samanyolu galaksimizdeki tespit edilebilir dünya dışı uygarlıkların sayısını hesaplamak için bulduğu formüldü.

Durham Üniversitesi liderliğindeki astrofizikçiler, 60 yıldan fazla bir süre sonra, evrenin genişlemesinin hızlanmasının ve oluşan yıldız miktarının yarattığı koşullara odaklanan farklı bir model ürettiler.

Bu genişlemenin, evrenin üçte ikisinden fazlasını oluşturan, karanlık enerji adı verilen gizemli bir güç tarafından yönlendirildiği düşünülüyor.

Hesaplama nedir?

Yıldızlar bildiğimiz yaşamın ortaya çıkması için bir önkoşul olduğundan, bu model, evrenimizde ve farklı varsayımsal evrenlerden oluşan çoklu evren senaryosunda akıllı yaşamın oluşma olasılığını tahmin etmek için kullanılabilir.

Yeni araştırma evrendeki mutlak gözlemci sayısını (yani akıllı yaşamı) hesaplamaya çalışmıyor; bunun yerine rastgele seçilmiş bir gözlemcinin belirli özelliklere sahip bir evrende yaşamasının göreceli olasılığını dikkate alıyor. Çalışma şu tarihte yayınlandı: Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimleri.

Tipik bir gözlemcinin, kendi evrenimizde görülenden çok daha büyük bir karanlık enerji yoğunluğunu deneyimlemeyi bekleyeceği sonucuna varıyor; bu da, sahip olduğu bileşenlerin onu çoklu evrende nadir ve olağandışı bir durum haline getirdiğini öne sürüyor.

Makalede sunulan yaklaşım, farklı karanlık enerji yoğunlukları için evrenin tüm tarihi boyunca yıldızlara dönüşen sıradan maddenin oranının hesaplanmasını içeriyor.

Model, bu oranın yıldız oluşumunda en etkili olan evrende yaklaşık %27, kendi evrenimizde ise %23 olacağını öngörüyor.

Bu, akıllı yaşam formları oluşturma ihtimalinin en yüksek olduğu varsayımsal bir evrende yaşamadığımız anlamına geliyor. Ya da başka bir deyişle, modele göre evrenimizde gözlemlediğimiz karanlık enerji yoğunluğunun değeri, yaşam şansını maksimuma çıkaracak değerde değil.

Karanlık enerjinin varlığımız üzerindeki etkisi

Durham Üniversitesi Hesaplamalı Kozmoloji Enstitüsü’nden baş araştırmacı Dr. Daniele Sorini şunları söyledi: “Karanlık enerjiyi ve evrenimiz üzerindeki etkisini anlamak, kozmoloji ve temel fizikteki en büyük zorluklardan biridir.

“Karanlık enerjinin yoğunluğu da dahil olmak üzere evrenimizi yöneten parametreler, kendi varlığımızı açıklayabilir.

“Fakat şaşırtıcı bir şekilde, çok daha yüksek bir karanlık enerji yoğunluğunun bile hâlâ yaşamla uyumlu olabileceğini bulduk, bu da en muhtemel evrenlerde yaşamayabileceğimizi gösteriyor.”

Yeni model, bilim adamlarının farklı karanlık enerji yoğunluklarının evrendeki yapıların oluşumu ve evrende yaşam koşullarının gelişmesi üzerindeki etkilerini anlamalarına olanak tanıyabilir.

Karanlık enerji, evrenin daha hızlı genişlemesini sağlar, yerçekiminin çekişini dengeler ve hem genişlemenin hem de yapı oluşumunun mümkün olduğu bir evren yaratır.

Ancak yaşamın gelişebilmesi için, maddenin yıldızları ve gezegenleri oluşturacak şekilde bir araya gelebileceği bölgelerin olması ve yaşamın gelişebilmesi için de milyarlarca yıl boyunca sabit kalması gerekir.

En önemlisi, araştırma, yıldız oluşumunun astrofiziğinin ve evrenin büyük ölçekli yapısının evriminin, akıllı yaşamın oluşumu için gerekli olan karanlık enerji yoğunluğunun optimal değerini belirlemek için incelikli bir şekilde birleştiğini öne sürüyor.

Cenevre Üniversitesi ve çalışmanın ortak yazarı Profesör Lucas Lombriser şunları ekledi: “Farklı evrenlerde yaşamın ortaya çıkışını araştırmak ve kendi evrenimiz hakkında kendimize sorduğumuz bazı temel soruların yanıtlanmasının zorunlu olup olmadığını görmek için bu modeli kullanmak heyecan verici olacak.” yeniden yorumlandı.”

Drake denklemi açıklandı

Dr. Drake’in denklemi, bir tahmin aracı ya da doğru bir sonuç belirlemeye yönelik ciddi bir girişimden ziyade, bilim insanları için yaşamı nasıl arayacakları konusunda bir rehberdi.

Parametreleri arasında Samanyolu’ndaki yıllık yıldız oluşum oranı, yıldızların yörüngelerindeki gezegenlerin oranı ve potansiyel olarak yaşamı destekleyebilecek dünyaların sayısı yer alıyordu.

Karşılaştırıldığında yeni model, evrendeki yıllık yıldız oluşum hızını yukarıda bahsedilen karanlık enerji yoğunluğu gibi temel bileşenlerle ilişkilendiriyor.

Çalışma Edinburgh Üniversitesi ve Université de Genève’deki bilim adamlarını içeriyordu.