Bonobos’un kurucusu Andy Dunn, Pie adlı kişisel bir sosyal medya platformu üzerinde çalışarak inşaatçı koltuğuna geri döndü. Ancak 310 milyon dolarlık Bonobo çıkışından öğrendiği en büyük derslerin girişimcilikle olduğu kadar aklı başında kalmakla da ilgisi yok.
Dunn üniversitedeyken kendisine bipolar bozukluk tanısı konuldu ancak 2016 yılında ikinci kez manik atak sırasında hastaneye kaldırılana kadar yeterli tedavi görmedi.
“Manik durum tam bir felakettir; bu tıpkı psikozda olmak gibi, bilirsin, mesih sanrıları. … Bu durumda hiçbir şey başaramazsınız,” dedi Dunn, TechCrunch Disrupt 2024’te sahnede. Olay yeterince bir uyandırma çağrısıydı; ilk teşhisten 16 yıl sonra nihayet durumunu ciddiye aldı ve terapiye gidip ilaç almaya başladı. ve uykusunu izliyor.
Dunn, Bonobo’ları inşa etmedeki paralel süreçleri belgeleyen ve bipolar bozukluğunu nasıl kabul edip yöneteceğini bulmaya çalışan “Yakma Hızı: Bir Startup Başlatmak ve Aklımı Kaybetmek” adlı bir kitap yazdı. Ancak kitaptan alınan dersler, Dunn tanısına sahip olanların ötesindeki girişimciler için de geçerlidir.
“Hepimizin akıl sağlığı var değil mi? Acı çekmek ya da mücadele etmek için tanıya gerek yok” dedi.
Yine de girişimciler bir rapor verme eğilimindeler. daha yüksek insidans Yaşamları boyunca zihinsel sağlık sorunları ortalama bir insana göre daha fazladır.
“Nöro-diverjans ile yaratıcılık arasında kesinlikle bir ilişki var” dedi. “Girişimciliğin nöro-divergent insanları mı cezbettiğini yoksa onları daha nöro-divergent mi yaptığını bilmiyorum ama burada kesinlikle bir tür erdemli ve bazen de erdemsiz bir döngü var.”
Akıl hastalığı ile girişimcilik arasındaki bu etkileşim, hipomani durumunun (yıkıcı depresif dönemlerin aksine bipolar bozukluğun yüksek olduğu durum) bir startup kurmaya yardımcı olabileceğini söyleyen Dunn için daha da belirgindir.
“İşte DSM kriterleri: [hypomania]: hızlı konuşma, artan fikir yürütme, büyüklük, azalan uyku ihtiyacı, daha yaratıcı olma yeteneği… aşağı yukarı iyi bir gün geçiren bir girişimcinin temel özellikleridir” dedi. “Bundan faydalanabildim ama ödediğim bedel sonuçta çok yüksekti. Yılda iki ila üç ay boyunca intihar düşüncesi nedeniyle depresyondaydım ve sonunda mani ve psikoz yeniden ortaya çıktı ve bu felaketti.”
Ancak şaşırtıcı derecede üretken bir hipomanik durumda bile Dunn, kendisinin en iyi patron ya da meslektaş olduğunu düşünmüyor. Hipomaninin yan etkilerinden birinin, insanlar sizinle aynı fikirde olmadığında sinirli hale gelmek olduğunu ve bunun işbirlikçi bir şirketi yönetmek için çok önemli olduğunu söyledi. Şimdi Pie’ı yöneten Dunn bu tartışmayı memnuniyetle karşılıyor.
“Aynı fikirde olmadığımızda, hadi gidelim, daha da fazla fikir ayrılığına düşelim, çünkü bundan daha iyi bir karar verebileceğiz” dedi.
Akıl sağlığıyla ilgili tartışmalar daha yaygın hale gelirken, kurucular hâlâ teşhisin meslektaşlarına ve yatırımcılara açıklanmasının damgalanması konusunda endişeleniyor. Dunn bir danışmandır. Kurucu Ruh Sağlığı Taahhüdüyatırımcılardan yatırım yaptıkları kurucuların ruh sağlığını korumalarını istiyor. Ancak bu damganın hala mevcut olduğu konusunda saf değil; kurucular akıl sağlığıyla ilgili bir endişeyi yatırımcılara ne zaman açıklayacakları konusunda ondan tavsiye istediğinde altı beklemesini söylüyor anlaşmanın tamamlanmasına haftalar kaldı.
“Bonobo’larda 125 milyon dolar topladık; psikotik ya da katatonik depresyonda olabilen birine 125 milyon dolar verir miydiniz?” dedi Dunn. “Ama aynı zamanda benim yaptığımı yapıp saklamamalısın, çünkü o zaman, bilirsin, bir kriz olduğunda bu bir sürprizdir.”
Dunn’ın bipolar bozuklukla ilgili deneyimine ilişkin tartışması, bağış toplama becerisine zarar vermiş gibi görünmüyor – Pie az önce bir bağış topladı. 11,5 milyon dolar A Serisi. Bipolar bozukluğun ciddiyeti hakkında kamuoyuna açık olduğu kadar, terapi ve ilaç rejiminin istikrarlı bir yaşam sürmesine nasıl yardımcı olduğu konusunda da açık.
“Bipoları Olimpiyat rejimim olarak görüyorum. Simone Biles için önemli olan altın madalyayı nasıl kazanacağıdır” dedi. “Benim için altın madalya başka bir şeyden ölmek değil mi? Çünkü bipolarla ilgili en korkunç şey intihar oranıdır.”
Şimdi Dunn için bir sonraki sınav, istikrarından ödün vermeden Pie’ı başarıya ulaştırmak için gereken işi yapmaktır.
Dunn, “İşte zorluk burada” dedi. “İyi bir zihinsel sağlığa sahip olmak istiyoruz ve ekiplerimizin zihinsel sağlık açısından dengeli olmasını istiyoruz, ancak yine de 40 saatlik bir çalışma haftası buna yetmiyor. Haftada 40 saat çalışan bir avuç insanla dünyayı değiştiremezsiniz.”
Dunn’ın bu ince çizgide ilerlemesinin bir yolu, iş adaylarına işin neleri gerektireceği ve şirket avantajlarıyla onları nasıl destekleyeceği konusunda açık olmaktır.
“İşe alırken verdiğim yeni bir konuşma var, bu haftada 50 ila 60 saatlik bir iş ve karşılığında iki harika şey alacaksınız. Birincisi, daha fazlasını öğrenecek, daha çok büyüyecek ve daha çok gelişeceksiniz. İkincisi, eşitliğiniz var” dedi.
Her startup lideri gibi Dunn da ekibinin çok çalışmasını istiyor ama bunu geri tepmeden yapmanın bir yolu olduğuna inanıyor. Dunn, “Yakma Oranı”nda Bonobo’da geçirdiği zamanı anlatırken şöyle yazıyor: “Olgunlaşmamış bir startup kurucusunun klasik hatalı sonucuna vardım: eğer iş çalışmıyorsa, o zaman yeterince sıkı çalışmıyoruz demektir.”
Kurucuların çok çalışması gerektiği inkar edilemez; ancak kendine bakmak bu sıkı çalışmanın bir parçasıdır.
