Samanyolu’nun merkezindeki süper kütleli kara deliğin yeniden analizi, uzun yapıyı gösteriyor

Japonya Ulusal Astronomi Gözlemevi’nden (NAOJ) Yardımcı Doçent Makoto Miyoshi liderliğindeki bir araştırma ekibi, uluslararası ortak gözlem projesi Event Horizon tarafından elde edilen ve yayınlanan Samanyolu galaksisinin merkezindeki süper kütleli kara deliğin gözlem verilerini bağımsız olarak yeniden analiz etti. Teleskop (EHT). Yapının doğu-batı yönünde hafif uzatılmış olduğunu bulmuşlardır.

Bu araştırma, yayınlandı içinde Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimlerihalka açık EHT verilerine yeni bir bakış açısı getiriyor ve farklı araştırmacılar bir teoriyi incelemeye ve tartışmaya devam ettikçe cevabın kesinliğinin arttığı bilimsel süreci gösteriyor.

İçinde yaşadığımız Samanyolu galaksisinde 100 milyardan fazla güneş benzeri yıldız bulunmaktadır. Evrende bu kadar büyük sayısız galaksi var ve bunların çoğunun merkezlerinde Güneş’in milyonlarca ila milyarlarca katı kütleye sahip süper kütleli kara delikler olduğu düşünülüyor. Samanyolu galaksisinin merkezinde ayrıca Yay A* (A yıldızı) adı verilen süper kütleli bir kara delik vardır.

Kara delik, ışık da dahil olmak üzere her şeyi yutar, bu da süper kütleli kara deliğin kendisini görmeyi imkansız hale getirir, ancak kara deliğin etrafında yüksek hızda dönen yıldızların analizi, Yay A*’nın Güneş’in yaklaşık 4 milyon katı bir kütleye sahip olduğunu gösterir. Çevresini yakından gözlemleyerek görünmez kara deliğin doğasına dair ipuçları elde edebiliriz.

EHT, çeşitli teleskoplardan elde edilen sonuçları birleştirmek için radyo interferometri olarak bilinen bir teknik kullanarak, 2017 yılında Sagittarius A*’yı sekiz yer tabanlı radyo teleskop ağıyla gözlemledi. Bu gözlemlerin sonuçları 2022’de yayınlandı; bunlar arasında merkezi bir karanlık bölgeyi çevreleyen ve bir kara deliğin varlığına işaret eden parlak bir halka yapısının görüntüsü de vardı.

Tipik fotoğrafçılığın aksine, birbirinden geniş biçimde ayrılmış birkaç radyo teleskopunu birbirine bağlayan gözlemlerden elde edilen veriler, bütünlük açısından birçok boşluk içerir; bu nedenle, verilerden bir görüntü oluşturmak için özel algoritmalar kullanılır. Bu araştırmada ekip, EHT’nin kendi orijinal analiz yönteminin aksine, yaygın olarak kullanılan geleneksel yöntemleri EHT verilerine uyguladı.

Miyoshi şöyle açıklıyor: “Görüntümüz doğu-batı yönünde hafifçe uzamış ve doğu yarısı batı yarısından daha parlak. Bu görünümün kara deliği çevreleyen birikim diskinin döndüğü anlamına geldiğini düşünüyoruz.”

EHT’nin gözlemsel verileri ve analiz yöntemleri ücretsiz olarak mevcuttur ve birçok araştırmacı EHT analizinin sonuçlarını doğrulamıştır. Bu araştırma aynı zamanda bu düzenli doğrulama faaliyetlerinin bir parçasıdır.

Teleskopları dünya çapında birbirine bağlayan radyo interferometri gelişen bir teknolojidir ve istatistik ve diğer ilgili disiplinlerden gelen bilgileri birleştirerek veri analizi ve görüntü işleme üzerine araştırmalar devam etmektedir.

Bu araştırmada sunulan yapılar EHT ekibinin sonuçlarından farklıdır ancak her ikisi de ilgili yöntemler kullanılarak verilerden elde edilen makul yapılardır. EHT, bağımsız doğrulama talep ederek ve doğrulama için açık veri sağlayarak kara delik araştırmalarında önemli bir rol oynar.

Araştırmacıların, gelişmiş analiz yöntemlerine ve 2018’den bu yana gerçekleştirilen takip gözlemlerinden elde edilen verilere dayanan aktif tartışmalarıyla Yay A*’nın daha güvenilir bir tablosunun ortaya çıkacağı umulmaktadır.