3,26 milyar yıl önceki dev göktaşı çarpması erken yaşama yardımcı olmuş olabilir

Milyarlarca yıl önce, bildiğimiz şekliyle hayata benzeyen herhangi bir şeyin varlığından çok önce, meteorlar sık ​​sık gezegene çarpıyordu. Böyle bir uzay taşı yaklaşık 3,26 milyar yıl önce düştü ve bugün bile Dünya’nın geçmişine dair sırları açığa çıkarıyor.

Eski Dünya jeologlarından ve Dünya ve Gezegen Bilimleri Bölümü’nde yardımcı doçent olan Nadja Drabon, gezegenimizin meteor bombardımanıyla dolu, yalnızca tek hücreli bakterilerin ve arkelerin hüküm sürdüğü eski çağlarda nasıl olduğunu ve sadece tek hücreli bakterilerin ve arkelerin hüküm sürdüğü zamanları doyumsuz bir şekilde merak ediyor. hepsi değişmeye başladı. İlk okyanuslar ne zaman ortaya çıktı? Kıtalar ne olacak? Levha tektoniği mi? Tüm bu şiddetli etkiler yaşamın evrimini nasıl etkiledi?

Bir çalışma Ulusal Bilimler Akademisi Bildirileri ışık tutuyor 3 milyar yıldan fazla bir süre önce gerçekleşen ve uğursuz bir şekilde adlandırılan “S2” göktaşı çarpmasıyla ilgili olarak bu soruların bazılarına yanıt arıyoruz ve jeolojik kanıtları bugün Güney Afrika’nın Barberton Greenstone kuşağında bulunuyor.

Drabon’un ekibi, santimetrelerce aralıklarla kaya örnekleri toplayıp incelemek ve bunların geride bıraktıkları sedimantoloji, jeokimya ve karbon izotop bileşimlerini analiz etmek gibi özenli bir çalışmayla, dört Everest Dağı büyüklüğündeki bir göktaşının öldüğü gün ne olduğuna dair bugüne kadarki en ilgi çekici tabloyu çiziyor. Dünya’yı ziyaret edin.

“Kendinizi Cod Burnu açıklarında, sığ sulardan oluşan bir rafta durduğunuzu hayal edin. Burası güçlü akıntıların olmadığı, düşük enerjili bir ortam. Sonra birdenbire dev bir tsunami geliyor, yanımızdan geçip deniz tabanını parçalıyor.” dedi Drabon.

Dinozorları öldürenden 200 kat daha büyük olduğu tahmin edilen S2 gök taşı, okyanusu karıştıran ve karadaki kalıntıları kıyı bölgelerine sürükleyen bir tsunamiyi tetikledi. Çarpmanın etkisiyle oluşan ısı, okyanusun en üst katmanının kaynamasına neden olurken aynı zamanda atmosferi de ısıttı. Kalın bir toz bulutu her şeyi kapladı ve gerçekleşen her türlü fotosentetik faaliyeti durdurdu.

Ancak bakteriler dayanıklıdır ve ekibin analizine göre darbe sonrasında bakteriyel yaşam hızla geri döndü. Bununla birlikte fosfor ve demir elementleriyle beslenen tek hücreli organizmaların popülasyonlarında keskin artışlar yaşandı.

Demir muhtemelen yukarıda bahsedilen tsunami nedeniyle derin okyanustan sığ sulara karışmış ve fosfor da meteoritin kendisi tarafından ve karadaki artan hava koşulları ve erozyon nedeniyle Dünya’ya taşınmıştı.

Drabon’un analizi, demiri metabolize eden bakterilerin çarpışmanın hemen sonrasında çoğaldığını gösteriyor. Demiri tercih eden bakterilere doğru olan bu değişim, ne kadar kısa ömürlü olursa olsun, Dünya’daki erken yaşamı tasvir eden önemli bir yapboz parçasıdır. Drabon’un çalışmasına göre, göktaşı çarpma olayları (66 milyon yıl önce dinozorlar da dahil olmak üzere) arkalarından gelen her şeyi yok ettiği söylense de, yaşam için umut verici bir gelişmeydi.

Drabon, “Etki olaylarının yaşam için felaket olduğunu düşünüyoruz” dedi. “Fakat bu çalışmanın vurguladığı şey, bu etkilerin, özellikle de erken dönemde, hayata faydaları olacağıdır… bu etkiler aslında hayatın gelişmesine izin vermiş olabilir.”

Bu sonuçlar, Drabon ve öğrencileri gibi jeologların, kendilerini yere gömmüş ve zamanla yer kabuğunda korunmuş olan ilk kaya serpintilerinin tortul kanıtlarını içeren dağ geçitlerinde yürüyüş yapan yıpratıcı çalışmalarından alınmıştır. İnce kaya katmanlarında saklanan kimyasal izler, Drabon ve öğrencilerinin tsunami ve diğer felaket olaylarıyla ilgili kanıtları bir araya getirmesine yardımcı oluyor.

Drabon’un mevcut çalışmalarının çoğunu yoğunlaştırdığı Güney Afrika’daki Barberton Greenstone Kuşağı, S2 dahil en az sekiz çarpışma olayının kanıtını içeriyor. O ve ekibi, Dünya’yı ve meteorların etkin olduğu tarihini daha da derinlemesine araştırmak için bölgeyi daha fazla incelemeyi planlıyor.