Usta Japon yönetmen Kiyoshi Kurosawa, son psikolojik gerilim filmini üstlendiğini söyledi Bulut Sıradan insanların aşırı koşullar altında şiddete yönlendirildiği alışılmadık bir aksiyon filmi yapma girişimiyle.
Pazar günü Busan Uluslararası Film Festivali tarafından düzenlenen Kiyoshi ustalık sınıfında, tür filminin Japon ustası, 70’lerde izleyerek büyüdüğü, sıradan insanların hayatın kenarına itildiği ve sonunda onlara silah doğrultulduğu klasik Amerikan aksiyon filmlerini anlattı. birbirine göre.
Busan’da Yılın Asyalı Film Yapımcısı ödülüne layık görülen 69 yaşındaki yönetmen, “70’lerde izlediklerim gibi bir filmi günümüz Japonya’sının hikayesine dönüştürebilir miyim diye merak ettim” diyor. Asya film endüstrisinin ve kültürünün gelişimine önemli katkılarda bulunan film profesyoneli veya kuruluşu. “Hayatlarını şiddetle yaşamaya çalışan ve ardından bir ölüm kalım meselesinde aşırı koşullara itilen sıradan insanların öyküsünü yapmak istedim. Bazen hiç şiddete başvurmayan insanlar, yaşamdaki şiddetin bu kenarlarına itiliyor.”
Kiyoshi bunu açıkladı Bulut “havalı bir aksiyon filmi” değil. Aslında filmde Asya tarzı filmlerde görülen şık aksiyon sahneleri veya dramatik temalar yok. Bunun yerine, dijital iletişimin unutulmaz gerçekliğini yansıtan ve kapitalist bir toplumda etik sorununu gündeme getiren psişik sıkıntının görsel ipuçlarıyla doludur.
Film, beklenmedik bir duruma dönüşen bir olaya karışan bir internet satıcısı olan Yoshii’nin (Suda Masaki tarafından canlandırılıyor) hikayesini anlatıyor. Kurosawa filmi, internetin yarattığı küçük kin ve hayal kırıklıklarının nasıl gerçek hayattaki şiddete dönüşebileceğinin bir keşfi olarak tanımladı.
Filmin benzersiz hikaye anlatımı tonu ve estetik anlayışı, kısmen filmin baş karakterini canlandıran Masaki Suda’nın incelikli performansıyla ilgilidir.
“Orijinal senaryoda karakter hakkında çok az açıklama vardı ve tanıştığımızda bile Masaki’ye karakter hakkında çok detaylı açıklama yapmamıştım” diye açıkladı. “Fakat Masaki neyi yakalamaya çalıştığımı anında anladı ve ben de ancak o rolü oynadıktan sonra karakteri daha iyi anlamaya başladım. Pek çok dokunaklı an vardı ve onun varlığı filmin vazgeçilmeziydi.”
Kiyoshi, örneğin filmin ilk yarısında, Yoshii’nin kız arkadaşı Akiko’nun ona, çok parası olsaydı satın almak isteyeceği pek çok şey olduğunu söylediği bir sahne olduğunu açıkladı. Masaki sahnede sadece “emin” yanıtını vererek aynı fikirde.
“Senaryoda, Yoshii’nin sahneyi nasıl oynayacağına ve o anda ‘tabii ki’ cümlesini nasıl söyleyeceğine dair hiçbir şey yazmadım” dedi. “O da sormadı. Masaki karakteri kendi anladığı şekilde canlandırdı. Yanıtındaki nüans, gerçek olma ile kafa karışıklığı çizgisinin arasında bir yerdeydi. Onu sahnede oynarken gördüğümde onun Yoshii olduğunu anladım.”
Genç film meraklıları ve gelecek vaat eden yönetmenlerle dolu bir konferans salonunda Kiyoshi, filminin nasıl günümüz Japonya’sının ekonomisi çöktükten sonra karanlık bir yansıması olarak görülebileceğini de anlattı.
“Filmlerim kurgu ama bilinçli ya da bilinçsiz olarak topluma bakış açımın filmime yansıyacağından eminim” diyor. “Vurdum Yılanın Yolu 90’ların sonunda. O zamanlar daha gençtim ve daha rahattım. Yüzyılın başındaydık ve 20. yüzyılın yakında sona ereceğine ve her şeyin yeni olacağına dair bir iyimserlik vardı. Yeni dönem başlamadan istediğimiz her şeyi yapabileceğimize dair derin bir duygu vardı. Ama sonra 21. yüzyıl geldi ve bu bizim hayal ettiğimiz gibi değildi. Devam eden çözülmemiş sorunlar vardı ve gelecekte ne olacağı belli değil. O günden bugüne yaklaşık 20 yıl geçti.”
Kiyoshi, Japon toplumunun yüzyılın başından bu yana karşı karşıya olduğu mücadelelerden kendisini bir şekilde sorumlu hissettiğini açıkladı.
“Tüm bu kurgu filmleri hiçbir sorumluluk taşımadan yapmış olmamın gerçekten iyi bir şey olup olmadığı konusunda bir pişmanlık duyuyorum” dedi. “Şu anda bu duyguları filmime nasıl yansıtacağımdan emin değilim ama sanırım filmde görünecekler.”
Busan’a sık sık gelen Kurosawa, festivalin sürekli değişen yeni nesil izleyicilerle bağlantı kurmasına yardımcı olduğuna inanıyor.
“Film yapımcılığına başladığımdan beri birçok kişi bana artık kimsenin film izlemeyeceğini, sektörün sonunun geldiğini söyledi” dedi. “Ama sinema hâlâ yaşıyor ve pek çok insan tarafından seviliyor. Ne zaman buraya gelsem, bu kadar çok gencin sadakatle film izlediğini ve kendilerini yeni filmler yapmaya hazırladıklarını görmek içimi ısıtıyor.”
