NASA’nın BioSentinel’i, Dünya kutup ışıklarını izlerken güneş radyasyonunu inceliyor

Mayıs 2024’te, jeomanyetik bir fırtına Dünya’yı vurdu ve gezegenin göklerine, nesilde bir kez görülen bir ışık gösterisiyle kutup ışıkları gönderdi. Bu göz kamaştırıcı manzaralar, koronal kütle püskürmelerinin (güneşten gelen plazma ve manyetik alan patlamaları) bizi türbülanslı fırtınalar sırasında güneşin yaydığı radyasyondan koruyan Dünya’nın manyetik alanıyla etkileşimi nedeniyle mümkün oluyor.

Peki Dünya’nın korumasının ötesinde insanlara ne olabilir? NASA’nın aya ve Mars’a insan göndermeyi planlaması nedeniyle bu soru çok önemli. Mayıs fırtınası sırasında küçük uzay aracı BioSentinel, radyasyonun derin uzaydaki etkileri hakkında daha fazla bilgi edinmek için veri topluyordu.

Sergio Santa Maria, “İçinde bulunduğumuz güneş döngüsünün benzersiz aşamasından (güneşin en aktif olduğu zaman olan güneş maksimumu) yararlanmak istedik, böylece uzay radyasyon ortamını izlemeye devam edebiliriz” dedi. NASA’nın Kaliforniya Silikon Vadisi’ndeki Ames Araştırma Merkezi’ndeki BioSentinel’in uzay uçuşu misyonunun baş araştırmacısı.

“Bu veriler sadece heliofizik topluluğuyla değil, aynı zamanda gelecekteki mürettebatlı misyonların derin uzaya yönelik radyasyon ortamını anlamak için de geçerlidir.”

Yaklaşık bir mısır gevreği kutusu büyüklüğünde küçük bir uydu olan BioSentinel, şu anda Dünya’dan 30 milyon milden fazla uzakta, güneşin yörüngesinde dönüyor ve burada Mayıs ayındaki koronal kütle atılımını gezegensel bir manyetik alandan korunmadan atlattı.

Toplanan verilerin ön analizi, bunun aşırı bir jeomanyetik fırtına, yani Dünya’nın manyetik alanını bozan bir fırtına olmasına rağmen, sadece orta düzeyde bir güneş radyasyonu fırtınası olarak kabul edildiğini, yani tehlikeli güneş parçacıklarında büyük bir artışa neden olmadığını gösteriyor. . Dolayısıyla böyle bir fırtına, BioSentinel gibi korunmasız olsalar bile karadaki yaşam formları için büyük bir sorun teşkil etmiyordu.

Bu ölçümler, güneş radyasyonu fırtınalarının uzayda nasıl hareket ettiğini ve etkilerinin (ve Dünya dışındaki yaşam üzerindeki potansiyel etkilerinin) en yoğun olduğu yerleri anlamaya çalışan bilim adamlarına yararlı bilgiler sağlıyor.

BioSentinel’in asıl görevi derin uzaydaki maya örneklerini incelemekti. Bu maya örnekleri artık canlı olmasa da BioSentinel, derin uzay koşullarının Dünya atmosferi ve manyetosfer korumasının ötesinde yaşam üzerindeki potansiyel etkilerini incelemek için yeni bir platform olmaya uyum sağladı ve olmaya devam ediyor.

Uzay aracının biyosensör cihazı derin uzaydaki radyasyonla ilgili verileri topluyor. BioSentinel, Kasım 2022’deki lansmanından bir buçuk yıldan fazla bir süre sonra Dünya’dan daha da uzaklaşarak bilim adamlarına değeri artan veriler sağlıyor.

Santa Maria, “BioSentinel misyonunun biyolojik kısmı lansmandan birkaç ay sonra tamamlanmış olsa da, göreve devam etmenin önemli bir bilimsel değer olduğuna inanıyoruz” dedi.

“CubeSat’ın çalışmaya devam etmesi ve onunla iletişim kurabilmemiz gerçeği, uzay aracının ve onun birçok alt sistemi ve bileşeninin alçak Dünya yörüngesinin ötesindeki gelecekteki uzun vadeli görevler için potansiyel kullanımını vurguluyor.”

Gökyüzünde auroraları gördüğümüzde, kozmik mahallemizi yöneten göremediğimiz tüm kuvvetlerin çarpıcı bir hatırlatıcısı olabilirler. NASA ve ortakları uzay ortamları hakkında daha fazla bilgi edinmeye çalışırken, BioSentinel gibi platformlar Dünya’nın koruma alanı dışında hayatta kalmanın riskleri hakkında daha fazla bilgi edinmek için hayati önem taşıyor.