Bilim insanları TRAPPIST-1’i teknik imzalar açısından tarıyor

Dünya dışında akıllı yaşam arayacaksanız, TRAPPIST-1 yıldız sisteminden daha iyi birkaç aday vardır. Mükemmel bir seçim değildir. TRAPPIST-1 gibi kırmızı cüce yıldızlar gençliklerinde parlamalar ve sert X ışınları yaymalarıyla ünlüdür, ancak sistem sadece 40 ışık yılı uzaklıktadır ve yedi Dünya büyüklüğünde dünyaya sahiptir.

Bunlardan üçü yıldızın potansiyel olarak yaşanabilir bölgesindedir. Gelgit kuvvetlerini deneyimleyecek kadar yakın kümelenmişlerdir ve bu nedenle jeolojik olarak aktiftirler. Eğer kozmosta zeki yaşam kolayca ortaya çıkıyorsa, o zaman TRAPPIST-1 sisteminde de var olma ihtimali yüksektir.

Ancak uzak bir gezegende akıllı yaşam kanıtı bulmak zordur. Bay Mxyzptlk veya Büyük Gazoo aracınızın uzatılmış araç garantisi hakkında konuşmak istemediği sürece, tespit ettiğimiz herhangi bir sinyal muhtemelen Dünya’dan yaydığımız başıboş radyo sinyallerine benzer şekilde belirsiz olacaktır.

Yani zorluk, uzaylılardan gelen gerçek sinyalleri, yani tekno-imzaları, yıldızların ve gezegenlerin doğal olarak oluşan emisyonlarından ayırt etmektir. Yakın zamanda, bir ekip, yakalanması zor uzaylıları bulmak için TRAPPIST-1 sinyallerinin 28 saatini yakalamak için Allen Teleskop Dizisini kullandı.

Çalışma birkaç varsayımla başladı. En büyüğü, TRAPPIST-1’in zeki bir medeniyeti varsa, birden fazla dünyaya yayılmış olma ihtimalinin yüksek olduğu varsayımıydı. Sistemin ne kadar kompakt olduğu düşünüldüğünde, bu çok da uçuk bir varsayım değil. Bir dünyadan diğerine gitmek, bizim aya gitmemizden çok daha zor olmayacaktır.

Bu varsayımla, ekip daha sonra dünyaların birbirleriyle radyo mesajları ileteceğini varsaydı. Sinyallerin gezegenler arası mesafeleri aşması gerekeceğinden, sistemdeki en güçlü ve en net tekno-imzalar olacaklardı.

Bu yüzden ekip, gezegen-gezegen örtülmesi (PPO) sırasındaki sinyallere odaklandı. Bu, iki gezegenin bizim bakış açımızdan hizalandığı zamandır. Bir PPO sırasında, uzak gezegenden yakın gezegene gönderilen herhangi bir sinyal taşar ve sonunda bize ulaşır.

Bulgular şunlardır: yayınlandı üzerinde arXiv ön baskı sunucusu.

28 saatlik gözlem verisi elindeyken, ekip 11.000’den fazla aday sinyali filtreledi; bu sinyaller doğal sinyaller için beklenen aralıktan daha güçlüydü. Daha sonra, sistemin bilgisayar modellerini kullanarak 7 olası PPO olayı belirlediler ve daha da daraltarak bir PPO penceresi sırasında meydana gelen yaklaşık 2.200 olası sinyale indirdiler. Buradan, bu sinyallerden herhangi birinin akıllı bir kökeni önerecek kadar istatistiksel olarak alışılmadık olup olmadığını belirlemeye devam ettiler. Bunun cevabı ne yazık ki hayırdı.

Ne yazık ki, TRAPPIST-1 sisteminde uzaylılar varsa, henüz onları bulamadık. Ancak sonuç bu çalışmayı küçümsememeli. Bu, sistemin bugüne kadarki en uzun sürekli araştırması, ki bu oldukça harika. Ve bu çalışmayı yapabilecek noktaya gelmiş olmamız bir bakıma şaşırtıcı. Bilinen dış gezegenleri detaylı bir şekilde aktif olarak arıyoruz.