Rachel Yoder’in romanında Gece orospusuismi bilinmeyen bir kadının ev hanımı olarak geçirdiği tatmin edici olmayan hayat onu öylesine tüketir ki, sinirlenir. Öfkelidir, azgındır ve aç hisseder, bunların hepsi anlayabildiği duygulardır. Ama aynı zamanda bir köpeğe dönüştüğünden de şüphelenir, bu fikir onu hem korkutur hem de heyecanlandırır.
Tüm bu beat’ler ve Yoder’in düzyazısının çoğu, yazar/yönetmen Marielle Heller’ın 2021 romanının yeni uyarlamasında mevcut. Ancak kitap, kusursuzluğun sürekli talep edildiği ataerkil bir toplumda anne olmanın ne anlama geldiğini sorgulayan bir kadının derinlemesine tuhaf bir karakter çalışmasıyken, film daha çok dişlerini gerçekten göstermekten çekinen bir bayağı komedi. Ve Heller’ın yorumu Gece orospusu Kitabın annelik hakkındaki fikirlerinin özüne inmeye hazır gibi görünen birkaç an var, ancak hiçbir zaman çılgına dönme cesaretini gösteremiyor.
Bir zamanlar, ailesini kurmak için şehri terk etmeden önce, Anne (Amy Adams) eksantrikliğe meraklı, saygın bir sanatçıydı. Çürüyen hayvan leşleri gibi korkunç şeylerde derin bir güzellik görme yeteneği, Koca’yı (Scoot McNairy) ona çeken şeylerden biriydi ve onun yaratıcılığına duyduğu saygı, onların eşleşmesini mükemmel bir uyum gibi hissettirdi. Anne ve Koca, dünyaya bir bebek, Oğul (ikizler Arleigh ve Emmett Snowden) getirdikten birkaç yıl sonra bile evliliklerinin ardından hala aşk yaşıyor. Ancak Anne sanat galerisindeki işini bıraktığı ve Koca iş için sürekli seyahat ettiği için, günleri ve geceleri genellikle bebekle yalnız geçiyor – o kadar ki neredeyse bekar bir ebeveyn gibi hissediyor.
Anne, Oğlu’na kelimelerle ifade edebileceğinden daha çok hayrandır, ancak oyun randevularına takıntılı anne kültüründe anlam bulmakta zorlanır. Oğlu’nun diğer insanların çığlık atan, salyalı çocuklarıyla çevrili olduğu kütüphanede öğleden sonralarını geçirmekten nefret eder. Ve Koca’nın işe gitmektense bütün gün Oğlu’yla “takılmayı” tercih ettiği konusunda ısrar etmesi, Anne’ye bir çocuğu büyütmenin ne kadar fiziksel ve zihinsel emek gerektirdiği hakkında hiçbir fikri olmadığını açıkça gösterir. Annenin eski halinin gölgesine dönüştüğü hissi o kadar her şeyi tüketir ki, çoğu zaman kendini başarısız hisseder. Ancak hayatının tuzakları hakkındaki sessiz öfkesi beklenmedik bir şeye yol açar – Gece Kızı adında, Anne’nin genellikle kendine saklayacağı tüm çirkin, dürüst düşünceleri havlamaktan ve hırlamaktan zevk alan bir kişilik.
Anne, zoantropideki maceralarını gerçekçi bir şekilde anlatırken, Heller’ın (aynı zamanda senaryoyu da yazan) romanın radikal iç gözlem hikayesini ekran için daha okunabilir hale getirme zorluğunun üstesinden geldiğini duyabilirsiniz. Adams’ın Annesi, yeni keşfettiği uluma isteğiyle veya vücudunun her yerinden beklenmedik yerlerden çıkan tüylerle ne yapacağını bilmeyen karmaşık bir kadındır. Ancak Heller’ın Gece orospusu Anne’nin dönüşümünün duygusal eğrisini, hikayenin zihinsel gerginliğini bir nebze olsun azaltan çok daha yalın bir biçimde sunuyor.
Film, Nightbitch’in Anne’nin içindeki varlığının onu bir hayvana dönüşüyormuş gibi hissettirdiğini anlatmak yerine gösterdiği birkaç korkunç an ile canlanıyor. Çok konuşulan köpek dönüşüm sahnesi, filmin, bunun ne kadarının sadece Anne’nin zihninde gerçekleştiğini merak etmenizi sağlayacak olan sözde doğaüstü unsuruna katkıda bulunuyor. Ancak Anne, Koca’nın beceriksizliğine iç çekmek veya diğer insanların duygularıyla bu kadar ilgilenmese söyleyebileceği hafif sert şeyler hakkında fanteziler kurmak için dördüncü duvarı yıktığında, o lezzetli ve rahatsız edici enerji buharlaşıyor.
Adams mükemmel bir performans sergilese de, Mother ve Nightbitch kişiliğinde, olabileceği karmaşık ve zorlu karakter gibi hissetmesini engelleyen bir düzlük var. Nightbitch’in söylediklerinin çok azı, her şey. kötü veya itici ve film, onu sosyal normlara karşı gelen saldırgan bir varlık gibi hissettirecek şekilde asla gerçekten öne çıkmasına izin vermiyor. Anne daha sevimsiz bir karakter olsaydı, film toplumun kadınları kendilerinin bazı kısımlarını bastırmaya ve başkalarının ihtiyaçlarını kendilerinden önce koymaya nasıl teşvik ettiğine dair iyi bilinen fikirlerini göstermede daha etkili olabilirdi. Bunun yerine, film Anne’yi, bahislerin asla özellikle yüksek hissettirmediği bir komedi-dramın merkezindeki tuhaf bir kadın olarak çerçeveliyor.
Yine de Gece orospusu başlığının çağrıştırdığı yıkıcı kışkırtmaya özeniyor, iyi hissettiren bir film olma ısrarı onu hedefi tutturmaktan alıkoyuyor. Sizi güldürebilir, ama aya haykıracak bir şey değil.
Gece orospusu Ayrıca Zoe Chao, Mary Holland, Ella Thomas, Archana Rajan, Jessica Harper ve Roslyn Gentle da rol alıyor. Film 6 Aralık’ta sinemalarda.
