uzaylılarla nasıl konuşulur

Steven Spielberg’in 1977 tarihli “Close Encounters of the Third Kind” filminde, dünya dışı varlıklar insanlarla akılda kalıcı bir beş nota dizisi aracılığıyla iletişim kurar. Spielberg’in 1982’de gişe rekorları kıran “ET” filminde, ufacık bir uzaylı, bir çocuk televizyon programından temel İngilizce öğreniyor. Daha yakın zamanlarda, 2016’nın “Varışı”nda, kalamar benzeri ziyaretçiler, yazı tahtalarını kelimelerle kullanan Amerikalı bilim adamlarına kendilerini anlamalarını sağlamak için piktogramlar kullanıyor.

Ama bir uzaylı türüyle doğrudan temas kursaydık gerçekten ne olurdu? Zekalarını nasıl tanır veya yorumlardık ve ne söylerdik? Bunlar, Harvard’ın Mind Brain Behavior Interfaculty Initiative tarafından desteklenen ve moderatörlüğünü Norman E. Vuilleumier Felsefe Profesörü Edward J. Hall’un yaptığı, Pazartesi öğleden sonra yapılan geniş kapsamlı bir sohbette tartışılan sorulardan sadece birkaçıydı.

Panelistler, bir psikoloji profesörü ve dil anlama uzmanı olan Jesse Snedeker ve astrofizikçi ve “Dünya Dışı: Dünyanın Ötesinde Akıllı Yaşamın İlk İşaretleri”nin (2021) yazarı Avi Loeb, “Varış”ı bir sıçrama tahtası olarak kullanarak, karşılaşabileceğimiz zorluklar.

Frank B. Baird Jr. Bilim Profesörü Loeb, uzun süredir uzaylı yaşamı arayışının bilim çevrelerinde daha ciddiye alınması gerektiğini savunuyor. Uzaylı bir ırkla karşılaşmamız durumunda göz önünde bulundurulması gereken bir dizi faktör olduğunu söyledi. (Loeb’in kitabı, gökbilimcilerin 2017’de Oumuamua adını verdiği, hızlı hareket eden, gözleme şeklinde bir uzay kayası öneriyor, aslında yıldızlararası teknolojinin bir parçası olabilir.)

Kurucu direktörü Loeb, ilk olarak, insanlar “yaratılışın zirvesinde” oldukları hissini fethetmeye çalışmalı ve bunun yerine muhtemelen “Samanyolu galaksisindeki zeka dağılımının ortasında bir yerde” olduklarını anlamalılar. Harvard’ın Kara Delik Girişimi. Dünya’nın sakinleri, insan ırkı ile güneş sisteminin ötesinden gelen bir haberci arasında var olması muhtemel olan “teknolojik uçurum” konusunda da dikkatli olmalıdır. (Böyle bir haberci, muhtemelen milyonlarca, hatta milyarlarca yıl sürecek bir yolculuk yapabilen bir yapay zeka nesnesi şeklinde gelecekti.)

Loeb, olası geniş bir bilgi boşluğu göz önüne alındığında, uzaylıların hepimizle iletişim kurmak istemeyebilecek olma olasılığına hazırlıklı olmalıyız, dedi Loeb, tıpkı “kaldırımdaki karıncalarla” iletişim kurma arzumuz olmadığı gibi.

Yine de, “Varış” bilim adamlarının yaptığı gibi doğrudan etkileşime girebilirsek, zorluk nasıl olur. Loeb, insanların herhangi bir temasın muhtemelen dünya dışı varlıklardan gelen radyo sinyalleri şeklinde geleceğini düşündüklerinde, bu tür bir sürecin, geçmiş yıllardaki uzaylı yaşamı arayışından büyük ölçüde farklı olacağını söyledi. “Ancak, arka bahçenizde bir ziyaretçiniz varsa, ne yaptığınızı daha iyi bilirsiniz” dedi ve “AI sistemlerini yorumlamamıza yardımcı olması için kendi AI sistemlerimize ihtiyacımız olabileceğini” de sözlerine ekledi.

Snedeker, dünya dışı varlıklarla iletişim kurmanın olası bir zorluğunun, bu tür varlıkların bizimkine benzer bir kavramsal sisteme sahip olmama olasılığı olduğunu söyledi. Bunu açıklamak için çocukların dili nasıl öğrendiğine dair bir örnek kullandı. “Çocuklar “Kedi hasırın üzerinde” gibi bir cümle duyduklarında, kabaca kedilere, kabaca paspaslara ve kabaca uzamsal ilişkilere benzer kavramlara sahipler” dedi. “Arrival”da, bir dilbilimciyi oynayan aktör Amy Adams, insanları ve eylemleri tanımlamak için temel kelimeler sunarak uzaylılarla “çocuk dili öğrenme durumunu” yeniden yaratmaya çalışır ve tüm bunlar uzaylıların “kavramsallaştırmasının” “makul bir şekilde” olduğunu varsayar. bizimkine benzer,” dedi Snedeker.

Ancak bu kavramlar “bu diğer türler için mevcut olmasaydı, bu kelimelerden herhangi birinin neye eşleneceği belli değil” dedi. Yine de Snedeker, biyolojik evrimin bir ürünü olabilecek zeki uzaylılarla bazı geniş düzeyli yapıları paylaşabileceğimiz konusunda iyimser olduğunu söyledi. “Kavramsal yapılarıyla yeterince ortak noktamız olacağından biraz umutluyum” dedi ve ekledi “eksik anlayış hala bir dereceye kadar anlamaktır. Onların kavramlarından biraz farklı veya hatta önemli ölçüde farklı kavramlarımız olsaydı, [still] anlamak için uzun bir yol alabilir.”

“Arrival”ın yapımcısıyla bir belgesel üzerinde çalışan Loeb, güneş sistemimizin ötesinde akıllı yaşam arayışından uzak durmanın dar görüşlü olduğunu söylüyor. “Yıldızların milyarlarca yıl önce güneşten önce oluştuğunu biliyoruz. Çevrelerinde Dünya gibi gezegenler olduğunu biliyoruz, bu yüzden sahip olduğumuz çevre nadir değil” dedi. Ancak uzaylı yaşamına dair kanıt bulmak, kozmik yerçekimi dalgaları veya karanlık madde arayışı gibi ödüllü büyük ölçekli projelere fon ve destek verilmesini gerektiriyor. “Halkın konuya olan ilgisi, insanlığın geleceği için yaratacağı etkiler göz önüne alındığında, bilimsel topluluk adına bir araştırma yapmamanın aslında akıllıca olmadığını düşünüyorum.”

Bu hikayenin izniyle yayınlanmıştır. Harvard Gazetesi, Harvard Üniversitesi’nin resmi gazetesi. Ek üniversite haberleri için, adresini ziyaret edin. Harvard.edu.