Ridley Scott’ın 1979 yapımı Alien filminde onu bu kadar kalıcı bir klasik yapan belirli bir şey var. İlişkilendirilebilir, mavi yakalı karakterlere yoğun odaklanması, karanlık, yaşanmış kapitalist uzay yolculuğu versiyonu ve takip eden, bilinmez derecede kötü niyetli yaratığıyla, diğer korku filmlerinin vizyona girmesinden bu yana geçen on yıllar boyunca tekrar tekrar kovaladığı ve kopyalamaya çalıştığı bir his yaratıyor.
Alien’ı bu kadar içgüdüsel, tekil bir şekilde korkutucu yapan şeyi yeniden yakalamaya yönelik son girişim, orijinal filmin devamı olan Alien: Romulus’tur. Evrenin en büyük öldürme makinesiyle korkutucu anlar yaratma konusunda en azından Alien külliyatının bazılarından daha iyi bir iş çıkarıyor, ancak serinin geri kalan devam filmlerinde olduğu gibi HR Geiger’ın xenomorph’uyla patlayıcı, abartılı anlara güveniyor.
Yeterince sağlam bir film, ancak Alien’ın korkutucu olduğu kadar korkutucu değil. Facehugger’lar saklandıkları yerden fırlayıp avlarını kovalarken birbirlerinin üzerinden atlarken, xenomorph’lar insanların peşinden tırmanıyor, tıslıyor ve dişlerini gösteriyor, kahramanların suratlarına olabildiğince çok kez vurmaya çalışıyorlar. Ve önemli anlarda, Romulus orijinalin yayınlanmasından bu yana geçen yıllarda Alien filmlerinin ve oyunlarının çoğunun yaptığı şeyi yapıyor: Yaratıkları makineli tüfeklerle havaya uçurulacak top yemlerine dönüştürüyor.
Orijinal filmin öz duygusunu yakalayan tek bir Alien devam filmi var ve bu devam filmi bir film değil, bir video oyunu. Alien: Isolation mükemmel bir Alien hikayesi değil, ancak inanılmaz derecede iyi bir şekilde tek bir şeye odaklanıyor: uzaylıyı hayata geçirmek ve onu kesinlikle korkutucu hale getirmek.
Alien: Isolation’da odak noktası yaratıkla anlık karşılaşmalar. Oyun, orijinal filmin son yoğun sahnelerini (Ripley’in elinde alev makinesiyle köşeden gizlice döndüğü, yaratığı gördüğü ve sonra dikkatlice gizlice kaçtığı sahneler) deneyimin tamamına dönüştürüyor. Bunda harika; Sevastopol istasyonunun yerlerinde gizlice dolaşıyorsunuz, hepsi orijinal filmin gerçek setlerinden ve konsept çizimlerinden büyük ölçüde ilham alıyor, tek bir devasa, durdurulamaz uzaylı havalandırma deliklerinde gizlice dolaşıyor ve koridorlarda dolaşarak sizi arıyor.
Alien: Isolation’da çoğu zaman yaratıkla başa çıkmanın tek yolu, bir dolaba saklanarak veya bir masanın altına eğilerek veya sizi bulmak için elinden geleni yaparken onu dikkatlice dinleyip etrafından dolaşarak onu atlatmak. Ancak arada sırada yaratık sizi koklayacaktır. Bu anlarda, alev makinenizden çıkan bir ateş sizi kurtarmaya yetebilir veya yetmeyebilir.
Başka bir şey değilse bile, Alien: Isolation tam olarak nasıl olduğunu anlıyor tehlikeli uzaylı. Zeki bir avcıdır, sizi bulup öldürmek için elindeki her şeyi kullanır. Bazen sizi bulmak için koridorlarda dolaşır, ancak zamanını havalandırma deliklerine sıkışarak, dinleyerek ve tuzaklar kurarak, açık bir boşluğun altına tökezlemenizi bekleyerek ve sizi ayaklarınızdan koparıp karanlığa sürükleyerek geçirir. İzolasyonda hiçbir şey uzaylıyı öldüremez ve onu vurmaya veya onunla dövüşmeye çalışmak çoğunlukla sizi öldürmesi için bir davettir. Bu, diğer kurtulanlarla karşılaşmayı daha da korkutucu hale getirir, çünkü eğer Onlar ateş etmeye başla Senmuhtemelen alacaklar herkes öldürüldü.
![Devasa ve durdurulamaz bir uzaylıya karşı kaçınılmaz olanı sadece geciktirebileceğinizi bilmek, Alien: Isolation'ı korkutucu kılıyor.](https://teknomers.com/wp-content/uploads/2024/08/1724351777_405_Uzgunum-Alien-Romulus-En-Iyi-Alien-Devam-Filmi-Hala-Alien.jpg)
Alien: Isolation’da zamanınızın çoğunu yalnız geçiriyorsunuz, sadece siz ve uzaylı, görüş alanından çıkmanızı veya az önce fırlattığınız doğaçlama gürültücünün onu oyalayıp kaçabilmeniz için yeterli olmasını umuyorsunuz. Sizi avlamadığı zamanlarda, Isolation’ın hikayesi bir Uzaylı hikayesinin olağan ritminde ilerliyor, çeşitli karakterler kendi çıkarları için birbirlerini beceriyorlar ve yaratık geldiğinde cezalarını çekiyorlar ve oyunun bu unsurları işe yarıyor ama özellikle heyecan verici değil.
Ancak Alien: Isolation’ın son derece iyi yarattığı şey, yaratığın kalp atışlarını hızlandıran anlardır. tam orada ve nefesini yeterince uzun süre tutabileceğini ve seni duymayacağını umuyorsun.
Orijinalden sonraki her Alien filminin gerçekten yakalamayı başaramadığı duygu budur. Aliens buna yaklaşıyor – Koloni Denizcilerinin yok edildiği an, Hudson’ın “Duvarlardan çıkıyorlar!” diye bağırmasıyla bu konuyu ele alıyor ve uzaylılarla ilgili gerçekten korkutucu olan şeyin gölgelerdeki rahatlıkları ve takipçilerinin zekası olduğu fikrini vurguluyor. Alien 3 aynı havayı yakalamaya çalışıyor ancak uzaylının ısırması için ilginç, ilişkilendirilebilir karakterler sağlamakta zorlanıyor. Hem Prometheus hem de Alien: Covenant adlı iki ön film, korkutucu bir yaratık fikrini alıp, kurbanlarına doğru koşan ve kafaları ısırmak için tarlalarda ilerleyen canavarlarla birlikte sonuna kadar gidiyor. Bu filmler, başlangıçta tasarlandığı gibi xenomorph’un soğuk, düzenli hassasiyetinden ziyade canavarlarının kaosuna odaklanıyor.
Ve sonra Alien: Romulus var ki, Alien: Isolation’ın da iyi olduğu birçok şeyde mükemmel. Alien’ın orijinal set tasarımının ve retro-gelecek ortamının özünü yeniden yakalıyor, hem yaşanmış hem de insanlar için rahatsız edici derecede rahatsız edici görünen aynı karanlık, endüstriyel türdeki yerleri yaratıyor – tamamen fazla Uzaylı gibi bir şey için rahat. Romulus, Uzaylı’nın görünümünü anlıyor ve filmin hissini yeniden canlandırmada harika.
![Alien: Romulus ve Alien: Isolation, Alien dünyasını mükemmel bir şekilde yakalayan ve onu rahatsız edici ve güzel kılan inanılmaz bir sanat yönetimi ve set tasarımına sahip.](https://teknomers.com/wp-content/uploads/2024/08/Uzgunum-Alien-Romulus-En-Iyi-Alien-Devam-Filmi-Hala-Alien.jpeg)
![Alien: Romulus ve Alien: Isolation, Alien dünyasını mükemmel bir şekilde yakalayan ve onu rahatsız edici ve güzel kılan inanılmaz bir sanat yönetimi ve set tasarımına sahip.](https://teknomers.com/wp-content/uploads/2024/08/Uzgunum-Alien-Romulus-En-Iyi-Alien-Devam-Filmi-Hala-Alien.jpeg)
Ancak Romulus canavarları tam olarak doğru şekilde yakalayamıyor. Yüz sarıcıyı, pusuda bekleyen, şaşırtıcı bir pusu kuran yaratıktan hızlı, kaçan bir tehdide dönüştürerek daha korkutucu hale getirmede iyi bir iş çıkarıyor, ancak aynı şeyi xenomorph’un kendisine de yapıyor. Romulus’ta, bir karakteri diğerleri için yem olarak kullanmaya yönelik yarım yamalak bir girişim dışında, uzaylı pusuda yatmaya pek ilgi göstermiyor, zekaya ve sürprize güveniyor, insanları şaşırtmanın ve sonunda onları yavruları için isteksiz kuluçka makineleri haline getirmenin yollarını arıyor. Yaratıklar asla gölgeli değil, bunun yerine büyük, sümüksü ve tehditkar olmaya güveniyor.
Alien: Isolation’da da uzaylının yüksek sesle etrafta dolaştığını ve ardından avına doğru koştuğunu görüyoruz, emin olun. Ancak fark şu ki, Isolation’da yaratık akıllı ve çevik olmasının yanı sıra neredeyse durdurulamaz. Etrafta dolaşıp sizi aktif olarak aradığını görmeniz onu Daha korkutucu. Ancak Romulus’ta, uzaylıyı bu kadar çok görmek gülün çiçek açmasını biraz azaltır. Romulus’un yaratıkları özellikle büyük, özellikle akıllı ve özellikle durdurulamaz değiller, filmde sonlara doğru Pulse Rifle ateşiyle birkaç xeno kolayca kesildiğinde gösterildiği gibi. O noktada, onlar hakkındaki en ölümcül şey, asitli kanlarının ve bağırsaklarının uzay istasyonu duvarlarına sıçraması olur.
Diğer Alien filmleri kendi tarzlarında iyi, her biri sohbete farklı bir şeyler katıyor ve buna Alien: Romulus da dahil. Yeni filme karşı ılımlı olduğum kayıtlara geçmiş olsa da, yine de oldukça iyi bir zamandı; Aliens benim en sevdiğim filmlerden biri ve Alien 3, Alien: Resurrection, Prometheus ve Alien: Covenant’a karşı bir tür sevgi, saygı veya en azından garip bir hayranlık duyuyorum.
![Alien: Isolation, Alien'daki bu sahnelerin verdiği duygunun, serinin kalbindeki gerçek dehşet olduğunu biliyor.](https://teknomers.com/wp-content/uploads/2024/08/1724351778_913_Uzgunum-Alien-Romulus-En-Iyi-Alien-Devam-Filmi-Hala-Alien.jpg)
![Alien: Isolation, Alien'daki bu sahnelerin verdiği duygunun, serinin kalbindeki gerçek dehşet olduğunu biliyor.](https://teknomers.com/wp-content/uploads/2024/08/1724351778_913_Uzgunum-Alien-Romulus-En-Iyi-Alien-Devam-Filmi-Hala-Alien.jpg)
Ama hepsinin seriye kendine özgü eklemeleri olsa da hiçbiri Alien’ın sahip olduğu özelliğe sahip değil.o yaratıkşoke olmuş Brett’e saldırmak için makinelerin arasında beklemek veya Dallas’a pusu kurmak için sıkışık karanlıkta saklanmak veya dehşete kapılmış Lambert’a ulaşmak için rakipsiz Parker’ı parçalamak. Hala aynı canavarı yeniden yakalayacak bir film bekliyorum: Alien’ı ilk gördüğümden beri rüyalarıma musallat olan canavar. Ama en azından o yaratığın, bilgisayarımı ve Alien: Isolation’ı her açtığımda Sevastopol’un harap sınırlarında beni beklediğini biliyorum.