Gökbilimciler JWST ile NGC 891 galaksisinin doğasını araştırıyor

Uluslararası bir gökbilimciler ekibi, James Webb Uzay Teleskobu’nu (JWST) kullanarak NGC 891 olarak bilinen yakındaki bir sarmal gökadayı gözlemledi. Gözlem kampanyasının sonuçları, yayınlandı 15 Ağustos’ta ön baskı sunucusunda arXivbu galaksinin ve çevresindeki ortamın doğası hakkında daha fazla bilgi sağlayacaktır.

1784’te keşfedilen NGC 891 (ayrıca Caldwell 23 veya Gümüş Gümüş Gökadası olarak da bilinir), yaklaşık 30 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan, kenardan görünen, çubuksuz bir sarmal gökadadır. Yaklaşık 100.000 ışık yılı büyüklüğündedir ve Samanyolu’na benzer ancak biraz daha yüksek küresel yıldız oluşum oranına (SFR) sahip normal bir yıldız oluşturan sarmal gökada olarak sınıflandırılır.

Belçika’daki Gent Üniversitesi’nden Jérémy Chastenet liderliğindeki bir grup gökbilimci, NGC 891’in özelliklerine daha fazla ışık tutmayı amaçlayarak, JWST’nin Orta Kızılötesi Cihazı (MIRI) ve Yakın Kızılötesi Kamerası’nı (NIRCam) kullanarak bu galaksinin çevresini (CGM) araştırmaya karar verdi.

“Bu makalede, JWST’deki MIRI ve NIRCam araçları tarafından araştırılan prototipik kenardan görünen galaksi NGC 891’in disk-halo arayüzündeki toz ve yıldızların dağılımına odaklanıyoruz. JWST’nin benzeri görülmemiş çözünürlüğü ve hassasiyeti, bu dalga boylarında asla mümkün olmayan CGM’deki alt yapıları çözmemizi ve incelememizi sağladı,” diye yazdı araştırmacılar çalışmada.

JWST, Chastenet’in ekibinin NGC 891 diskinden yaklaşık 13.000 ışık yılı uzaklıktaki toz emisyonunu tespit etmesini sağladı. Bu emisyon, filamentler, yaylar ve süper kabarcıklar şeklinde tanımlandı.

Bu filamentlerden bazılarının NGC 891’deki yüksek yıldız oluşum oranına sahip bölgelere, yani orta düzleme bağlandığı ortaya çıktı. Bu bulgu, geri bildirimle yönlendirilen galaktik rüzgarların baryonik döngüyü düzenlemede önemli bir rol oynadığını gösteriyor.

Ayrıca, NGC 891’de küçük tanecikler halinde toz ve muhtemelen polisiklik aromatik hidrokarbonlar (PAH’lar) tespit edilen gözlemler. Tozlu malzemenin disk-halo arayüzünde galaktik rüzgarlar tarafından dışarı atıldıktan sonra birkaç on milyon yıl boyunca hayatta kalmasını açıklamaya çalışan gökbilimciler, en makul iki senaryoyu sunuyorlar.

Araştırmacılar, “Bu küçük tanecikler yoğun madde ceplerinde mevcut olabilir ve iyonlaştırıcı radyasyondan korunuyor olabilir; bu senaryo simülasyonlarla ve literatürdeki emisyon ve sönme arasındaki iyi bir eşleşmeyle uyuşuyor” şeklinde açıklama yaptılar.

Emisyonun, sıcak ve ılık gaz arasındaki rüzgar hızı farkının, sıcak gaz fazından gelen soğutma malzemesiyle doldurulan bir karışım tabakası oluşturmaya yetecek kadar olduğu bulutların yüzey katmanlarından da gelebileceğini eklediler.

Hangi hipotezin doğru olduğunu teyit etmek için NGC 891’deki CGM’nin daha ileri spektroskopik gözlemlerinin yapılması gerekmektedir.

© 2024 Bilim X Ağı