Soğutucular hakkındaki normal kapsamımızdan uzaklaşarak, bugün kıyaslama konusuna yeni bir bakış atıyoruz. Tom’s Hardware için soğutucuları incelemeye başladığımdan beri, incelemelerimi nasıl daha iyi hale getirebileceğimi ve kullanıcıların gerçek dünya kullanımlarıyla ilişkilendirebilecekleri sonuçları nasıl gösterebileceğimi sık sık düşündüm.
Benimle başlayarak Arctic’in Liquid Freezer III’ünün ilk incelemesiTest metodolojisine ve zayıf olduğunu düşündüğüm test yöntemlerine daha fazla vurgu yapıyorum, çünkü piyasada daha soğukkanlı incelemeler için çıtanın oldukça düşük olduğunu düşünüyorum.
Geçtiğimiz yıl ve özellikle son birkaç haftadır, kendi test metodolojimi geliştirme amacıyla farklı test yöntemlerini keşfetmeye çok zaman harcadım. Bazen başkalarının testlerinin başarısızlıkları olarak gördüğüm şeyleri eleştirsem de, aynı düzeydeki eleştiriyi kendi yayınlanmış çalışmalarıma da uyguluyorum ve jave, daha soğuk incelemelerimin çok önemli bir kusuru olduğunu fark etti.
Sonuç olarak, soğutucuları test etme şeklimi güncelliyorum. Başlangıçta, yeni nesil AMD ve Intel CPU’lar piyasaya sürülene kadar bu yılın sonlarına kadar bekleyecektim, ancak beklenmedik bir fırsat nedeniyle yakın zamanda ülkenin diğer ucuna yeni bir yere taşındım ve bu da işleri programın biraz öncesinden değiştirme fırsatı sağladı. Soğutucu test etme yöntemlerimize dalmadan önce, birçok soğutucu incelemesinde bulunan ve test metodolojisinde başarısızlık olarak gördüğüm şeylere hızlıca bir göz atalım.
Kötü kıyaslama uygulamaları
❌ Zayıf Ortam Sıcaklığı Kontrolü
Soğutucunun sonuçlarını etkileyebilecek en büyük faktörlerden biri ortam sıcaklığıdır.
Soğutma konusunda uzman olan çoğu incelemeci bu faktörü iyi kontrol ederken, bazı sitelerde ortam sıcaklığında 4 santigrat dereceye (7,2 Fahrenheit) kadar bir değişkenlik listelendiğini gördüm; bu da test sonuçlarında büyük bir hata payına yol açıyor.
Bazı soğutucu incelemelerinde en büyük tehlike, ortam sıcaklığına ilişkin bilginin eksikliğidir.
CPU soğutucularını test ederken ortam sıcaklığını sıkı bir şekilde 23C’de tutuyorum.
❌ Açık Tezgah Testi
Bazı yorumcular CPU Soğutucularını açık bir test tezgahında test eder, fikir soğutucudan başka herhangi bir değişkeni kaldırmaktır. Bu tür testlerin sorunu, soğutucunun gerçek dünyada başa çıkacağı türden bir ortamı gerçekten temsil etmemesidir.
Bir kasanın kapalı yapısı nedeniyle, sisteminizin içindeki ortam sıcaklığı dışarıdakinden daha yüksek olacaktır – bu da bir CPU’yu soğutmanın zorluğunu artırır. Bir kasanın dışında test yapmak, soğutucunun işini yapmasını çok daha kolaylaştırır ve bu da zayıf soğutucuların gerçekte olduklarından daha güçlü görünmesini sağlar.
❌ Termal Plaka Testi
Bazı test CPU soğutucuları, bir CPU kullanmak yerine termal bir plaka kullanarak test edilir. Bu genellikle açık tezgah testinin dezavantajlarından muzdariptir ancak aynı zamanda bir CPU’dan gelen ısıyı etkili bir şekilde taklit etmez. Termal bir plaka genellikle düşük bir genel termal yoğunlukla ısıyı eşit şekilde dağıtır. Öte yandan CPU’lar, ısılarının çoğunu yoğun sıcak noktalarda üretir. Bunu soğutmak çok daha zordur.
Termal plakayı tipik bir çakmak gibi düşünebilirsiniz: o alevi alıp elinize koyabilirsiniz ve bu rahatsız edici olsa da ciddi bir şekilde yaralanmazsınız. Öte yandan, bir CPU mavi alev üreten konsantre bir bütan meşale çakmağı gibidir – eğer cildinize temas ederse, acı dolu bir zaman geçirirsiniz.
❌ Soğutucuları test etmek için eski CPU’ları kullanma
Eski nesil bir CPU kullanmak termal plaka kullanmaktan kesinlikle daha iyidir, ancak daha modern bir platformdaki bir soğutucunun performansını doğru bir şekilde temsil etmeyebilir. Sebep aynıdır: termal yoğunluk. Daha düşük saat hızları ve daha büyük üretim süreçlerinin birleşimi nedeniyle, eski CPU’ları soğutmak modern Intel “Raptor Lake” ve AMD Ryzen 7000 ve 9000 serisi CPU’lar kadar zor değildir.
❌ Ama durun, dahası da var!
Yaygın soğutucu testlerinde bir diğer önemli eksiklik daha var ve bu benim kendi incelemelerimde hesaba katılmayan bir eksiklik. Buna dalmadan önce, bu makale için kullandığım (ve bundan sonra da kullanacağım) test sistemine, soğutucu incelemelerimizde değişmeyen şeylere ve Arctic’in Liquid Freezer III’üne bakış açıma hızlıca bir bakalım.
İncelemelerimizde değişmeyen şey nedir?
✔ Gürültü normalizasyon testi
İncelemelerimde en popüler testlerden biri gürültü normalize edilmiş kıyaslamalardı. Bu, tüm soğutucuların gürültü çıkışlarının aynı seviyeye ayarlandığı zamandır. Bu, öncelikle soğutucunun ne kadar verimli olduğunu test etmenin bir yoludur, ancak aynı zamanda CPU soğutucularını çalıştırmayı kişisel olarak tercih ettiğim yöntemdir. Test dışında kullandığım bilgisayarların fanları düşük gürültü seviyelerine sahip statik bir hıza ayarlanmıştır.
✔ Güç CPU testi
Arctic’in Liquid Freezer III’ünden hayal kırıklığına uğramamın en büyük nedeni, maksimum güç CPU testinde performansının iyi hava soğutucularla kıyaslanabilir olması ve benim AIO sıvı soğutucuları genellikle tuttuğum standartları karşılayamamasıydı.
Bugün kullandığım test kurulumunda, ilk önce Tryx Panorama 360 ARGB AIO’yu Intel’in i7-14700K’siyle yeni test yatağında test ettim ve AIO, CPU’yu TJ Max’in (CPU’nun yavaşlatmadan önce işlemesi için tasarlandığı maksimum sıcaklık) altında tutabildi ve böylece kısıtlanmamış performansa izin verdi. Bu, Lian Li’nin yeni piyasaya sürdüğü Intel’in i7-13700K’siyle en güçlü sıvı soğutucularla elde ettiğim sonuçlara benzer. HydroShift AIO’lar.
Arctic Liquid Freezer III’ü Intel’in i7-14700K’siyle test ettiğimde sonuçlar ilk incelememle benzerdi: CPU maksimum sıcaklığına ulaştığı ve az miktarda termal daralma olduğu için bu testte “başarısız” oldu. Bu nedenle, soğutucunun soğuttuğu watt’ları ölçerek maksimum termal performansını ölçtüm.
Bugünkü yazımızda yeni test metodolojimizi açıklarken, Sıvı Dondurucuyu yalnızca sınırlı sayıda soğutucuyla test ettim, çünkü bu incelemenin temel amacı yeni test yöntemlerimizi açıklamak.
Yalnızca CPU’ya yönelik maksimum güç testinde, Liquid Freezer, Noctua’nın en son NH-D15 G2 hava soğutucusundan daha iyi performans gösteriyor. Önceki i7-13700K tabanlı test platformumla elde ettiğim sonuçlara dayanarak, şunu tahmin ediyorum: Thermalright’ın Frost Commander 140 veya ID-Cooling’in A720’si Bu senaryoda hava soğutucuların LF3 ile benzer performans sağlaması muhtemeldir – ancak tekrar test etmeden emin olamam.
✔ Düşük güçteki CPU testi
En kolay testimiz 125W iş yüküdür ve bu senaryoda sıcaklıklar başlı başına önemli değildir. Bu test daha çok kullanıcıların daha az stresli iş yüklerinde karşılaşabilecekleri maksimum gürültü seviyelerini göstermek içindir ve gelecekteki incelemelerimizin bir parçası olacaktır.
İncelemelerimizde neler değişiyor?
▶ Farklı Lokasyon, Daha Yüksek Nem
Çölde yaşıyordum, bağıl nem çok düşüktü – genellikle %25’in altında. Yeni evim nemli bir bölgede ve bağıl nem genellikle iç mekanlarda %60 ila %70 arasındadır. Bu, kuru bir iklimde soğutmanın daha kolay olabileceği için soğutmanın zorluğunu bir dereceye kadar artıracaktır.
▶ MSI’ın Project Zero Z790 ve Pano 100L PZ Siyah Orta Kule Bilgisayar Kasası
Son zamanlarda MSI’ın Project Zero Z790 anakartını ve Pano 100L PZ kasasını kullanarak soğutucuları test ediyorum. Yukarıdaki bağlantıdan tam yapım hikayemize göz atabilirsiniz, ancak uzun lafın kısası Project Zero, en deneyimsiz kullanıcının bile kablo yönetiminde ustalaşmasını ve kalabalığın arasından sıyrılan yapılar oluşturmasını kolaylaştırıyor.
Son CPU Cooler incelemelerimin çoğu Intel’in i7-13700K veya AMD’nin Ryzen 7 7700X’ini içeriyordu. Bugünkü testte, soğutma zorluğunu biraz artırdım ve test sistemimizdeki CPU için Intel’in i7-14700K’sini kullandım.
▶ Iceberg Thermal’in IceGale Silent PWM sistem fanları
Iceberg Thermal’in IceGALE Silent fanlarına karar vermeden önce birkaç farklı fan çiftini test ettim. Adlarına sadık kalarak düşük gürültü seviyelerine ve iyi termal performansa sahipler. Bu fanlar ayrıca oldukça ucuz – PWM versiyonlarının 3’lü paketi için sadece 21,95 dolar. Standart, sabit hızlı versiyon sadece 16,95 dolarla daha da ucuz.
Bileşenler bir noktada değişecektir, ancak aşağıda göstereceğim genel test metodolojisi, gelecekteki incelemelerle tutarlı kalmalıdır.
Soğutucu incelemelerini iyileştirmenin farklı yollarını düşündükten sonra, incelemelerimin de bu standardı başaramadığı sonucuna vardım, çünkü önemli bir husustan yoksundular. Daha önce, orta yoğunluklu iş yüklerini taklit etmek için yalnızca 175W CPU iş yükü kullanıyordum ve 125W iş yükümün oyun için temsili olduğunu düşünüyordum.
Ancak bu 125W testi oyun için gerçekten temsili olmamıştır, çünkü hayati bir bileşen eksiktir: bir grafik kartı. Bu önemlidir çünkü özel bir grafik kartından gelen ısının etkisi, bir hava soğutucunun ısıyı ne kadar iyi dağıtabileceğini etkiler.
Testten önce, bir oyun senaryosunu daha doğru bir şekilde temsil eden bir iş yükünün, Liquid Freezer III’ün hava soğutucularına kıyasla daha iyi öne çıkmasına neden olacağını teorileştirdim. Bu teoriyi test etmek için, birleşik CPU + GPU yükleriyle iki test çalıştırdım. Bu testler için, kıyaslama testleri çalıştırırken yaklaşık 275W tüketen, tam GPU yüküyle ASRock’ın Radeon 7900 GRE’sinin Steel Legend varyantını kullanıyoruz.
Tüm oyunlar aynı miktarda güç tüketmeyecektir. Bazıları daha fazla CPU yoğundur ve daha yüksek CPU sıcaklıklarına neden olur; diğerleri CPU’yu o kadar zorlamaz. Intel’in i7-14700K’siyle çeşitli oyunları kısaca test ettim ve bu oyunlarda gözlemlediğim en yüksek CPU güç tüketimi yaklaşık 170-175W idi. CPU yoğun oyunları taklit etmek için biraz daha düşük bir güç sınırı seçiyorum: 165W.
Bu daha zor senaryo için, öncelikle Arctic’in Liquid Freezer III’ünü Noctua’nın NH-D15’inin her iki versiyonuna karşı test ettim – ancak daha güçlü bir AIO da ekledim. LF3, rakip AIO’nun 2C gerisindeydi, ancak Noctua’nın amiral gemisi soğutucularını 8-10C geride bıraktı.
Çoğu kullanıcı fanlarını bir eğriye bağlayacağından, CPU’nun daha düşük sıcaklıkları, CPU’yu yoğun kullanan oyunlarda hava soğutuculara kıyasla çok daha düşük fan gürültü seviyeleriyle sonuçlanabilir.
Bu türün ikinci testi, Intel’in i7-14700K’sinde orta düzeyde CPU yoğunluklu oyunlarda göreceğiniz güç tüketimine benzer olan 110W’lık daha düşük bir CPU güç sınırıyla yapılır. Bu testte, giriş seviyesi bir Thermalright CPU soğutucusu CPU’yu 70 santigrat dereceye çıkardı. Arctic’in Liquid Freezer III’ü 59C’de önemli ölçüde daha soğuktu – 11C fark!
Bu, termal performansta oldukça önemli bir farktır. Çoğu anakart 70C’nin üzerinde orta düzeyde fan hızları kullanırken, fanları 60C’nin altına zor zorlarlar. Bu, oyun deneyiminiz sırasında çok daha sessiz gürültü seviyeleriyle sonuçlanır.
Çözüm
Önceki Arctic’in Liquid Freezer III incelemesi Sadece CPU iş yükleriyle test edildi, ancak bunlar bir soğutucunun nasıl performans göstereceği hakkında tüm hikayeyi anlatmıyor.
Oyun gibi özel bir grafik kartından önemli miktarda ısı çıkışının olduğu iş yüklerinde, Sıvı Dondurucu, Noctua’nın NH-D15 gibi üst düzey hava soğutucularına kıyasla CPU’nuzun daha serin çalışmasını ve gürültü seviyelerinizin daha düşük olmasını sağlar.
Bunu aklımda tutarak, Arctic’in amiral gemisi AIO’suna ilişkin görüşlerim daha ayrıntılı hale geldi. Liquid Freezer III 360, oyun oynamak veya iş yükleri öncelikli olarak GPU yoğun olan kullanıcılar için iyi bir değerdir.
Ancak, yalnızca CPU’ya yönelik maksimum güç testlerimde başarısız olduğu için, iş yükleri modern çok çekirdekli bir CPU’nun tüm gücünü kullanabilen kullanıcılara önermem. En yoğun CPU iş yüklerinin ısısı altında boğulmayacak, Liquid Freezer III’e benzer fiyatlı bir alternatif arayan kullanıcılar için şunu öneririm: Iceberg Thermal’in IceFLOE Oasis’i yerine.
Yeni test metodolojimiz hakkında ne düşünüyorsunuz? Herhangi bir düşünceniz veya öneriniz varsa lütfen yorum bırakın. İncelemelerimde verilen geri bildirimlere değer veriyorum ve dinliyorum ve bu makaleleri inşa etme ve yükseltme kararlarınızda yararlı bulmanızı umuyorum.
