Serbest bırakılması Çıkmak 2017’de Hollywood’u rahatsız etti – sadece gişede değil, aynı zamanda endüstrinin uzun süredir en istikrarlı para kazanan türü olan tüm korku türü. Film, 4,5 milyon dolarlık bütçesiyle 56 katına çıktı ve Blumhouse için bir atılımdan çok, yüksek getiri umuduyla düşük maliyetli korku filmlerini savunan stüdyo için bir zafer turu oldu.
Kısmen, Çıkmak olağanüstüydü – gerçek korkunun ırkçılık olduğu ilk film değildi, ancak dehşeti mizah ve saçmalıkla dengeleyen bir filmdi. Bu başarıyı tekrarlamak isteyen Hollywood, ırkçılık hakkında bir dizi korku filmine yeşil ışık yaktı. Birçoğu yetersizdi ve bazı durumlarda, korkunç. Çoğunlukla, yeniliğe dayanan bir türde bu kadar çok tekrar görmek yorucuydu. Ama en azından bu filmler hakkında bir şey. Şimdi, hiçbir şey hakkında olma eğiliminde olan bir sonraki korku filmi dalgasına geçiyoruz.
Bu yazın en büyük üç nispeten gösterişli, düşük bütçeli korku filmi — Maxxxxin, Uzun bacaklılarVe Guguk kuşu — büyük fikirlerden ziyade büyük ruh hallerine doğru bir hareketi temsil eder. Ayrıca boşa harcanmış bir fırsatı temsil eder. Üçü de gerçek korkular yerine atmosferle hareket eder. Bir korku filminin keyifli olması için akıllı olması gerekmez, ancak en azından bu kadar donuk olmamalarını istemek haksızlık mıdır?
(Bundan sonra bazı hafif spoiler’lar yer alacak.)
Demetin, MaXXXine bir fikre sahip olmaya en yakın olanı. Yönetmen Ti West’in X üçlemede de başrol oynayan Mia Goth, Hollywood filminde rol alan bir yetişkin film oyuncusunu canlandırıyor. En iyi sahne erken geliyor: Karanlık bir sokakta bir adam tarafından tehdit edildikten sonra Maxine bir silah çıkarıyor ve güç dinamiğini tersine çeviriyor. Saldırganı soyunmaya zorluyor, sonra da stiletto topuklarıyla testislerini eziyor — ekranda kısaca gösteriliyor, yaz boyunca göreceğiniz her şey kadar grotesk ve şiddetli. Sinema salonu soluk soluğa kaldı, inledi ve güldü. Gerçekten harika korku filmlerinin malzemesiydi. Ama daha da fazlası, aynı zamanda MaXXXine büyüleyici, sınırları zorlayan bir yöne doğru ilerleyecekti: Belki de bu tür absürt bir vahşetin filmin ahlaki evreninde haklı gösterilebileceği.
Hayal kırıklığı yaratan bir şekilde, hızla başka bir yöne doğru gidiyor. Oysa serinin ilk iki filmi X diziler heyecanlarını ve yaratıcılıklarını bütçe kısıtlamalarında buluyorlar, MaXXXine yüksek üretimli bir iştir ve bu paranın büyük bir kısmı görünüşe göre size 80’lerde geçtiğini hatırlatırımAma artık büyüleyici saygılar gitti X veya garip dönüşler İnci. MaXXXine ilk perdede kurduğu kibirden kaçınıyor — gerçek hırsın vahşet olarak gösterilmesi. Ne yazık ki, top ezme sahnesinden sonra, filmin geri kalanı mecazi anlamda kansız.
(Eğer çok sert davrandığımı düşünüyorsanız, size bir inceleme sunuyorum MaXXXine (Meslektaşım Charles tarafından bir karşıt görüş olarak sunulmuştur.)
Bu sırada Uzun bacaklılargişede sürpriz yaratan (ve stüdyo Neon’un şimdiye kadarki en büyük açılışı) bir şey hakkında olmaya bile zahmet etmiyor. Bir seri katili takip eden bir FBI ajanı hakkında basit bir kurguyla bile, filmin anlatısal gerilim yaratma konusundaki en iyi girişimleri tutarsızlığa varıyor. Karakterler, “Biraz karanlıktan korkmuyorsun çünkü sen karanlıksın.” gibi şeyler söylüyor. Hadi ama.
Onun lehine, Uzun bacaklılar grubun en güzel filmi. Kasvetli ve zaman zaman ürkütücü, yönetmen Osgood Perkins havayı yoğun hissettiren bir sahneyi nasıl oluşturacağını kesinlikle biliyor. Ancak çalışma süresini temalara (ebeveynlik, travma, belki 11 Eylül?) onları keşfetmek yerine, birbirinden farklı olay örgüsü öğelerinin (Şeytan, bir sürü el yapımı oyuncak bebek, ESP’li bir ana karakter) mantıklı olacak şekilde hiçbir zaman kesişmediği görülmektedir.
Beğenilecek şeyler var Guguk kuşubu hafta sonu vizyona girecek ve Alman Alpleri’ndeki ücra bir tatil köyünde yer alacak. Tanıdık kalıplara dayanıyor: yeni bir kasabadaki bir kız (Hunter Schafer), garip davranan yerliler, görünüşte arkadaş canlısı bir bilim insanı tipi (Dan Stevens). Schafer ve Stevens doygunlukla dolu bir sette koştururken çok eğleniyor gibi görünüyor ve en azından bir bisiklet kovalamacasını içeren akıllıca bir korkutma sahnesi var. Ancak film, adını aldığı karakterin ardındaki gizemi ortaya çıkardığında bile – hiçbir şey açıklamadan, bir şekilde hem tahmin edilebilir hem de hala belirsiz olan bir dönüş – iki güçlü performansın bile motivasyonu düşük ve hiçbir şeyi temsil etmeyen karakterleri telafi edemeyeceği açık. Bunun yerine, Guguk kuşubeğenmek MaXXXine Ve Uzun bacaklılarsinematografi alıştırmaları olarak en iyi şekilde değerlendirilir.
Son zamanlarda, iki korku şaheseri ile tanınan Kiyoshi Kurosawa’nın bir mini dizisiyle karşılaştım. Nabız Ve TedaviGösteri, Tövbe2012’de Japonya’da yayınlandı ve şu anda Mubi’de yayınlanıyor. Yönetmeninin soyağacı dışında hakkında pek bir şey bilmeme rağmen, görünüşüne hayran kaldım. Nabız Ve Tedavi titizlikle çekilmiş; özellikle iç mekan sahnelerinde koyu ve derin gölgelere ağırlık verilmiş, karakterler ve izleyiciler için klostrofobik bir ortam yaratılmış. Tövbeaksine, ucuz bir pembe dizi gibi çekilmiştir — parlak ve donuk ışıklandırılmış, yüksek kare hızının o itici görünümü. Bakması oldukça çirkin, ama yine de çok ürkütücü. Dikkatli çerçeveleme ve sıkı düzenleme sayesinde, Kurosawa filmlerinin tekinsiz merceği olmadan bile izleyiciyi çok fazla korkuyla ezmeyi başarıyor.
Ama bundan da fazlası var, Tövbe kibri üzerine çok fazla yaslanıyor: küçük bir kasabada genç bir kız öldürülüyor ve katille tanışan dört arkadaş onun yüzünü hatırlayamıyor. Anne arkadaşlara onları asla affetmeyeceğini söylüyor ve her bölüm hayatlarının ne hale geldiğini görmek için 15 yıl ileriye atlıyor. Kurosawa’nın mini dizisi her zaman tek bir fikre işaret ediyor: bir insan suçluluğundan kurtulabilir mi?
Bazı yerlerde eşitsizlikler olmasına rağmen, Tövbe yapısal ve tematik olarak her zaman tutarlıymış gibi hissettiriyor, oysa bu yazın korku filmleri dizisi — MaXXXine, Uzun bacaklılar, Guguk kuşu — söyleyecek hiçbir şeyiniz yok çünkü gerçek bir soruyla başlamadılar. Sinemada iyi vakit geçirebilirsiniz, ancak bu filmlerin çok azı aklınızda kalacaktır.
