Nükleer füzyon öncüsü olmak isteyen Commonwealth Fusion Systems (CFS), TechCrunch’a özel olarak yaptığı açıklamada, özel mıknatıslarından bir çiftini Wisconsin-Madison Üniversitesi’ne göndereceğini söyledi.
Bu hareket yıllar önce gerçekleşti Yorgunluk Sendromu gösteri reaktörü SPARC’ı başlatmayı öngörüyor. Bu, muhtemelen son olmayacak olsa da ilk anlaşma, füzyon sektörünün araştırma ve geliştirme ortaklıklarına ek olarak tedarik anlaşmalarını da desteklediği noktaya kadar olgunlaştığını gösteriyor.
CFS CEO’su Bob Mumgaard, TechCrunch’a “Mıknatısların başka şeyler için de yararlı olduğunu biliyoruz” dedi. “Bir merdiven inşa edeceksek, merdiveni yıkmayalım. Başkaları arkadan gelirse, onlara nasıl yardım edebiliriz?”
Nükleer füzyon, güneşe ve diğer yıldızlara güç veren reaksiyondur; günümüzde dünyadaki nükleer santrallerin çoğu nükleer fisyonla çalışmaktadır. Füzyonun bir gün ucuz, neredeyse sınırsız güç sağlayabileceği fikri onlarca yıldır ortalıkta dolaşıyor, ancak dünyada bir reaksiyonu kontrol etmenin inanılmaz derecede zor olduğu kanıtlandı. Ancak son yıllarda bilim insanları füzyon reaksiyonlarını pozitif çıktıya ulaştırmada (yani onları başlatmak için gerekenden daha fazla enerji üretmede) ilerleme kaydetmeye başladılar ve bu alandaki birçok girişime risk sermayesi akıyor. CFS, MIT’de yapılan araştırmalardan türemiş ve 2 milyar doların üzerinde risk sermayesi içeren bir savaş fonuna sahip (Pitchbook’a göre) en dikkat çekenlerden biridir.
Mumgaard belki de Commowealth’in mıknatıslarının önemini hafife alıyor. Onlar olmasaydı, şirket muhtemelen var olmazdı. Girişim, inanılmaz derecede güçlü bir manyetik alan üreten yeni bir tür nadir toprak baryum bakır oksit (REBCO) mıknatısı geliştirmek için MIT’deki bilim insanlarıyla çalıştı.
Mıknatıslar çok güçlü olduğundan, daha küçük yapılabilir ve yine de beyaz-sıcak plazmayı reaktörün içinde tutabilir. Daha küçük mıknatıslar daha ucuzdur, daha az destekleyici malzeme ve ekipman gerektirir, vb. Bu tasarruflar santralin tamamına yayılır ve ticari bir versiyonu mümkün kılar.
Tüm bu avantajlar göz önüne alındığında, diğer tarafların Commonwealth’in mıknatıslarından bazılarını satın almakla ilgilenmesi şaşırtıcı değil. Şirket, en azından şimdilik, potansiyel rakiplerini içeri almıyor; UW-Madison’daki proje yalnızca bir araştırma deneyi değil, aynı zamanda tamamen farklı bir reaktör tasarımı. ŞAMReaktör, Commonwealth’in tokamakındaki gibi bir simit yerine bir plazma tüpü oluşturuyor.
Üniversitenin kullandığı fonlar federal hükümetin ARPA-E programından geliyor. (WHAM ayrıca deneyden türeyen Realta Fusion adlı başka bir girişimle de bağlantılı, ancak CFS ve Realta ortak değiller.)
Anlaşmanın bir parçası olarak Commonwealth, gerekli montajlar, soğutma ve kontrol sistemleriyle birlikte tamamlanmış mıknatısları gönderiyor. Girişim, yazılımının mıknatısların işlemlerini de kontrol edeceğini söyledi.
Elbette anlaşma tamamen cömertçe değil, çünkü üniversite mıknatıslar için Commonwealth’e ödeme yapıyor, ancak miktarı açıklamadı. Mumgaard, “Bu mıknatıslara sahip olmamız ve bunları geliştirmek için çok para harcamamız. Bu bizim için iyi bir iş,” dedi.
