Çarşamba günü yayınlanan yeni bir araştırma, Ozempic ve benzeri ilaçların beklenmedik yan etkilere sahip olabileceğini öne sürüyor. Massachusetts’teki doktorlar, ilacın aktif maddesi semaglutid ile körlüğe neden olabilen nadir bir rahatsızlık olan nonarteritik anterior iskemik optik nöropati (NAION) riskinin daha yüksek olması arasında bir bağlantı buldular. Ancak araştırmacılar, bulguların ikisi arasında nedensel bir bağlantı olduğunu kanıtlamadığını ve kesin olarak bilmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu söylüyor.
Çalışma Harvard Tıp Fakültesi’ndeki oftalmologlar ve Harvard’a bağlı göz sorunlarına odaklanan bir uzmanlık hastanesi olan Mass Eye and Ear tarafından yürütüldü. Ekip, bir hafta içinde NAION nedeniyle görme yetilerini kaybetmeye başlayan üç hastayla karşılaştıktan sonra olası bağlantıyı araştırmaya karar verdi. NAION çok yaygın olmadığı için bu zaten garip olurdu (tahminler tavsiye etmek (ABD’de her yıl yaklaşık 6.000 yeni vaka meydana geliyor) ancak üç hastanın da semaglutid kullandığı belirtiliyor.
Araştırmacılar mevcut verilerine derinlemesine bir dalış yapmaya karar verdiler. İlk semaglutid bazlı ilaç Ozempic’in tip 2 diyabet tedavisi olarak kullanılmasının onaylandığı 2017’ye kadar uzanan yaklaşık 17.000 Mass Eye and Ear hastasının tıbbi kayıtlarını analiz ettiler. Günümüzde Ozempic, kilo kaybı için etiket dışı bir ilaç olarak da kullanılıyor Wegovyobezite için onaylanmış semaglutidin daha yüksek dozlu bir versiyonu. Semaglutid ve benzeri ilaçların çok daha etkili İnsanların kilo vermelerine yardımcı olmada diyet ve egzersizden daha etkilidir.
Diyabet veya aşırı kilolu/obez teşhisi konmuş ancak daha önce NAION öyküsü olmayan yaklaşık 1.700 hastaya odaklandılar. Daha sonra semaglutid reçete edilen veya diğer diyabet veya obezite ilaçları reçete edilen benzer şekilde eşleştirilmiş hasta grupları arasındaki NAION teşhislerini takip ettiler.
Hastalar yaklaşık üç yıl boyunca takip edildi. Bu süre zarfında, eşleşen hasta grupları arasında 46 NAION vakası teşhis edildi. Ancak araştırmacılar, semaglutid reçete edilenlerin NAION teşhisi alma olasılığının önemli ölçüde daha yüksek olduğunu buldu. Bu desen her iki hasta grubunda da görüldü, ancak risk kilo kaybı için ilacı reçete edilenlerde daha yüksek görünüyordu. Diğer obezite ilaçları kullanan kişilerle karşılaştırıldığında, semaglutid reçete edilenlerde NAION riski yedi kat daha yüksekti.
Doktorlar makalelerinde, “Bu çalışmanın bulguları semaglutid ile NAION arasında bir ilişki olduğunu gösteriyor” diye yazdılar, yayınlanan Çarşamba günü dergide JAMA Göz Hastalıkları.
Araştırmacıların bildiği kadarıyla, bu semaglutidin NAION riskini artırabileceğini öne süren ilk kanıt. Ancak, çalışmalarının tek başına semaglutid ve NAION arasında bir neden-sonuç ilişkisi gösteremeyeceğini, özellikle de geriye dönük, gözlemsel verilere dayandığı için, hemen belirtiyorlar. Ve bulgulara dair başka uyarılar da var.
Mevcut veriler, örneğin, insanlara bu ilaçların reçete edilip edilmediğini takip ediyor, bunları alıp almadıklarını veya tüm çalışma süresi boyunca almaya devam edip etmediklerini değil. Odak noktası göz önüne alındığında, Mass Eye and Ear genel popülasyonda beklenenden çok daha fazla nadir göz vakası görüyor. Aynı zamanda, çalışmada görülen az sayıda NAION vakası, semaglutidin potansiyel olarak oluşturduğu gerçek ek riski ölçmeyi zorlaştırıyor (bir yönde veya diğerinde birkaç vaka bile risk oranını büyük ölçüde değiştirecektir). Bilim insanları ayrıca NAION’un neden meydana geldiğini tam olarak anlamıyor, bu ilaçların insanların bu riske nasıl yol açabileceğini hiç anlamıyor. Bununla birlikte, araştırmacılar semaglutidin optik sinir hücrelerinde bulunan reseptörlere bağlanan GLP-1 hormonunu taklit ettiğini ve potansiyel olarak komplikasyonların nasıl ortaya çıkabileceğini açıkladığını açıkladı.
Bilim insanlarına göre NAION genel olarak nadir görülse de optik sinir hasarına bağlı körlüğün ikinci en yaygın nedenidir. Ve bu GLP-1 ilaçlarının artan popülaritesi ve bu çalışmada görülen NAION’un çok daha yüksek göreceli riski göz önüne alındığında, bu olası komplikasyonun gerçek olup olmadığını bilmek için daha kapsamlı araştırmalara ihtiyaç vardır. Yazarlar, birden fazla lokasyondan toplanan verilerle daha büyük retrospektif çalışmaların, hastaları zaman içinde takip eden randomize klinik denemelerin veya tüm GLP-1 ilaçlarının bildirilen yan etkilerini izleyen analizlerin bulgularını doğrulamaya veya çürütmeye yardımcı olacak çalışmalara örnek olduğunu söylüyor.
“Bu gözlemsel bir çalışma olduğundan, nedenselliği değerlendirmek için gelecekte başka çalışmalara ihtiyaç var” diye yazdılar.
