İlk otomatik ödeme sistemi 1986 yılında Atlanta’nın hemen dışındaki bir Kroger marketinde kuruldu. Birkaç on yıl sürdü, ancak teknoloji sonunda ABD genelinde hızla yayıldı. Marketlerin otomatikleştirilmiş gidişatı göz önüne alındığında, robotik torbalamanın çok da geride olamayacağı görülüyor.
MIT’nin CSAIL departmanı bu hafta sergileniyor RoboBakkal. Bilgisayar görüşünü yumuşak bir robotik tutucuyla birleştirerek çok çeşitli farklı ürünleri paketler. Sistemi test etmek için araştırmacılar robotun bilmediği 10 nesneyi bir market taşıma bandına yerleştirdiler.
Ürünler üzüm, ekmek, lahana, kek ve kraker gibi hassas ürünlerden çorba kutuları, yemek kutuları ve dondurma kapları gibi çok daha katı olanlara kadar uzanıyordu. Görme sistemi önce devreye girerek nesneleri algılıyor ve ardından boyutlarını ve bant üzerindeki yönelimlerini belirliyor.
Grapper üzümlere dokunduğunda, parmaklardaki basınç sensörleri bunların aslında hassas olduğunu ve bu nedenle torbanın dibine gitmemesi gerektiğini belirler — çoğumuzun şüphesiz zor yoldan öğrendiği bir şey. Sonra, çorba kutusunun daha sert bir yapı olduğunu not eder ve onu torbanın dibine saplar.
Çalışmanın baş yazarlarından biri olan Annan Zhang, “Bu, robotların gerçek dünya ortamlarında bakkalları ve diğer ürünleri paketlemesine doğru önemli bir ilk adımdır,” dedi. “Ticari dağıtım için henüz hazır olmasak da, araştırmamız yumuşak robotik sistemlerde birden fazla algılama biçimini entegre etmenin gücünü gösteriyor.”
Ekip, kavrayıcı ve görüntüleme sistemindeki yükseltmeler de dahil olmak üzere hala iyileştirme için çok fazla alan olduğunu belirtiyor, böylece şeyler nasıl ve hangi sırayla paketlenecek daha iyi belirleniyor. Sistem daha sağlam hale geldikçe, marketin dışında geri dönüşüm tesisleri gibi daha endüstriyel alanlara da ölçeklenebilir.
