Halo ve Guitar Hero oynamak için yanında Xbox’ı olan bir Nintendo çocuğu olarak büyüdüm, ancak FromSoftware 2009’da orijinal Demon’s Souls’u PS3’te yayınladığında her şey değişti. İlk Souls hakkındaki söylem, cezalandırıcı zorlukla ilgili eleştirilerin bir birleşimiydi. ve genel olarak şımarıklık ve yenilikçiliğe yönelik övgüler – el tutma eğitimleriyle tanımlanan bir oyun çağında, Demon’s Souls tamamen sürtüşmeyle ilgiliydi. Bu beni ikna etmeye yetti ama ilk patrona ulaştıktan sonra hata yaptığımı fark ettim. Demon’s Souls eğlenceli değildi. Gereksiz derecede zalimceydi. On beş yıl sonra aynı şikayet yeniden gündeme geliyor Elden Ring: Erdtree’nin Gölgesi.
Temel oyundan Land of Shadow’a kadar zorluktaki ani artış çok büyük ama aynı zamanda tamamen gerekli. Soul benzeri oyunların özü, oyuncuya zorlu zorluklarla öğretmeye dayanır ve oyuncu bir kez öğrendiğinde oyun çok daha kolay yönetilebilir hale gelir. Elden Ring Shadow of Erdtree’de de durum farklı değil.
Benzerleriyle karşılaştırıldığında Bloodborne’un topyekün saldırganlığa odaklandığında nasıl aşılmaz hissettiği ve Sekiro: Shadows Die Twice’ın mükemmel şekilde ayarlanmış saptırma sisteminin başlangıçta çok fazla homurdanmaya yol açtığı gibi, Shadow of the Erdtree de Elden Ring hakkında bildiğiniz her şeyi Elden Ring’den çekip çıkarıyor. senin altında.
Burada Margit, The Fell Omen’ı yenmek için rünleri öğütüp Vigor istatistiğini yükseltemezsiniz. Blackgaol Knight gibi küçük boss’larla bile başa çıkma şansınız olması için Scadutree Fragments’ı keşfetmeniz gerekir. Land of Shadow’da belirlenmiş bir yol yoktur, bir legacy zindandan diğerine net bir ilerleme rotası yoktur. Bunun yerine, ilerleme bir easter egg avına sıkı sıkıya bağlıdır.
Yukarıda bahsi geçen Blackgaol Knight’ı ele alalım. İlk başta onu yenemedim çünkü saldırıları beni bir veya iki vuruşta öldürüyordu, ancak Scadutree seviyemi yükselttikten sonra geri döndüğümde pek tehdit oluşturmuyordu. Benzer şekilde, izlenecek yol rehberimi yazmak için saatlerce Messmer, the Impaler’ın duvarına kafamı vurdum, ancak onu yenmeden önce çok daha fazlasını keşfedebileceğimi fark ettim, bu da Scadutree seviyemi ilerleme sırasında yükseltti. Aslında, daha sonra ziyaret ettiğim alanlar fazla yönetimi daha kolay.
Shadow of the Erdtree’nin normal bir oyunun tersine işlediğini fark ettim, burada ön planda hafif sarsıntılar ve sona doğru sinsi zorluklar beklerdiniz. Elden Ring ve DLC’si bunun yerine yüzünüze aşılmaz zorluklar koyuyor ve bunları kolaylaştırmanın yollarını keşif ve yardımcı mekaniklerin arkasına saklıyor.
En kolay bulunabilen nimetler Ruh Külü ve çok oyunculu çağrılardır. Birçoğu bundan hoşlanmayabilir, ancak Shadow of the Erdtree çağırmak için dengelidir ve inatçı oyunculara isterlerse tek başlarına üstlenebilecekleri inanılmaz zorlu bir mücadele bırakır.
Ama bu sadece bir çağrı değil. Temel oyunun Lands Among’ında, dirençleri ve güçlendirme hasarı çıktısını yönetme ihtiyacını hiç bulamadım. Ancak Gölge Ülkesi’nde işe yaradığını öğrendiğimde Miquella’yı bulma arayışım çok daha kolaylaştı. Haşlanmış Karidesler ve Dragoncrest Greatshield gibi tılsımlar gibi öğeler, fiziksel hasarın %35’ine kadar engelleyebilir. Biraz daha sert vurmak için Alev Bana Güç Ver ve Altın Yemin gibi büyüleri kullanmaya başladım. Devasa Scadutree güçlendirmeleriyle birleşen Gölge Ülkesi, çok geçmeden Aradaki Topraklara benzemeye başladı.
Bununla birlikte, Shadow of the Erdtree eleştiriden muaf değildir. Aşırı agresif patronlar, Dragon Communion büyüleri gibi yavaş ama inanılmaz derecede eğlenceli büyülerin kullanımını cezalandırıyor ve ne kadar hazırlıklı olursanız olun uygulanabilir Elden Ring yapılarını büyük ölçüde sınırlıyor. Ve evet, DLC’nin son patronu gülünç bir şekilde aşırı güçlü, ancak çoğu kişinin daha yönetilebilir bir finali hayal kırıklığı olarak göreceğini iddia ediyorum.
Yine de öğrenme, Souls serisinin ve kuzenlerinin tam merkezinde yer almaya devam ediyor. FromSoftware’in aksiyon RPG türünü ileriye taşıyan ilgi çekici, zorlu maceralar yapmaya devam etmesinin tek yolu, oyunlarını zorlaştırmak için yeni yollar yaratmak ve sonrasında sundukları engelleri aşmak için yeni yollar icat etmektir.
Erdtree’nin Gölgesi dır-dir çok zor – ama sadece şimdilik. İçimde öyle bir his var ki, tıpkı on yıl boyunca FromSoftware’in dilini öğrendikten sonra Demon’s Souls’un iblislerin istila ettiği parkta bir yürüyüşe dönüşmesi gibi, Bloodborne 2 ortaya çıktığında hepimiz geriye dönüp şöyle diyeceğiz: “Aslında, ne yapacağımı biliyorum, Shadow of the Erdtree o kadar da zor değil.”
