Lütfen birçok büyük kitap ve gazete yayıncısının (New York Times dahil) ve bireysel yazarların (kitap ve grafik ürünleri), başta OpenAi olmak üzere büyük yapay zeka isimlerini kınadığını unutmayın.
İlk cümlelerin ne zaman geleceği, gelip gelmeyeceği belli değil; Bazı davaların savunma pazarlığıyla sonuçlanması mümkündür.
Ancak bazı uzmanlara göre müzik endüstrisinin çıkarlarını savunmak için oynayabileceği daha iyi kartlar var. Hem ekonomik açıdan daha güçlü olması, davalarda öne sürülmesi hem de müzik ortamında intihalin kanıtlanmasının edebi veya gazetecilik ortamına kıyasla daha kolay olması nedeniyle.
Müzik endüstrisinin kazanacağı bir zafer, mevcut yapay zeka şirketlerini iflasa sürükleyebilir ve belki de diğer sektörlerde devam eden davalar için de yararlı bir emsal teşkil edebilir. Ancak aynı zamanda yapay zeka, piyasa ve yazarlar arasında daha sağlıklı bir ilişkinin doğuşunu da teşvik edebilir. Haziran ayında Taranto’da düzenlenen Medimex’te de Fimi, Sony, Siae ve sanatçıların temsilcilerinin katıldığı bir masada ortaya çıkan bir konsept bu. Ve bu aynı zamanda Riaa’nın ışığa karşı şikayetinde de görülüyor.
“Yapay zeka hem umut verici hem de tehlikeli” diye okuyoruz. “Giderek daha güçlü ve sofistike yapay zeka araçlarının ortaya çıkmasıyla birlikte yapay zekanın kendisini müzik yaratma, üretim ve dağıtım süreçlerine dahil etme yeteneği artıyor. Telif hakkı sahiplerinin izni ve katılımıyla geliştirilirse üretken yapay zeka araçları, insanlara yeni ve yenilikçi müzik yaratma ve üretme konusunda yardımcı olabilecektir.” “Ancak bu aynı araçlar, temel telif hakkı korumaları dikkate alınmaksızın sorumsuzca geliştirilirse, kayıt sanatçılarına, plak şirketlerine ve müzik endüstrisine kalıcı ve onarılamaz zarar verme tehlikesiyle karşı karşıya kalır, kaçınılmaz olarak tüketicilere sunulan yeni müziğin kalitesini düşürür ve ortak kültürümüzü azaltır.”
