Araştırmacılar uzay yolculuğunun astronotların göz sağlığı üzerindeki etkilerini araştırıyor

Uzay yolculuğu daha yaygın hale geldikçe, uzay uçuşunun ve değişen yerçekiminin insan vücudu üzerindeki etkilerini dikkate almak önemlidir. Texas A&M Üniversitesi’ndeki araştırmacılar Dr. Ana Diaz Artiles liderliğinde bu etkilerden bazılarını, özellikle de göz üzerindeki etkileri araştırıyorlar. Bulgular: yayınlanan dergide npj Mikro Yerçekimi.

Astronotların uzay yolculuğu sırasında yaşadığı yerçekimi değişiklikleri, vücut içindeki sıvıların değişmesine neden olabilir. Bu, göz içi ve çevresindeki damarlar da dahil olmak üzere kardiyovasküler sistemde değişikliklere neden olabilir.

Uzay uçuşunun ticarileşmesi yaygınlaştıkça ve bireysel uzay yolculuğu arttıkça, bu değişiklikleri yalnızca astronotlar deneyimlemeyecek. Ticari şirketlerle uzaya seyahat eden kişiler astronotlar kadar formda veya sağlıklı olmayabilir, bu da sıvı değişiminin kardiyovasküler ve göz sağlığında oynadığı rolün anlaşılmasını daha da önemli hale getiriyor.

Havacılık ve Uzay Bölümü’nde yardımcı doçent olan Diaz Artiles, “Mikro yerçekimi koşulları yaşadığımızda, kardiyovasküler sistemde değişiklikler görüyoruz çünkü yerçekimi, Dünya’da genellikle dik konumda olduğumuzda olduğu gibi tüm bu sıvıları aşağı çekmiyor” dedi. Mühendislik ve Williams Brothers İnşaat Şirketi Öğretim Üyesi.

“Dik durduğumuzda, sıvılarımızın büyük bir kısmı bacaklarımızda depolanıyor, ancak mikro yerçekiminde sıvıların üst gövdeye yeniden dağıtılmasını sağlıyoruz.”

Bu sıvı kaymaları, Uzay Uçuşu ile İlişkili Nöro-oküler Sendrom (SANS) olarak bilinen ve astronotların göz şeklindeki değişikliklere ve oküler perfüzyon basıncındaki (OPP) değişiklikler gibi diğer oküler semptomlara neden olabilecek bir fenomenle ilişkili olabilir. Şu anda araştırmacılar SANS’ın kesin sebebinden emin değiller ancak Diaz Artiles bunun arkasında yatan mekanizmaya ışık tutmayı umuyor.

Diaz Artiles ve ekibi, SANS’ın ileri doğru sıvı kaymalarına karşı koymaya yardımcı olacak potansiyel karşı önlemleri araştırıyor. Yakın zamanda yapılan bir çalışmada, SANS ile mücadelede alt vücut negatif basıncının (LBNP) potansiyel yardımını incelediler. Bu karşı önlem, sıvıyı alt gövdeye geri toplayarak mikro yerçekiminin etkilerini ortadan kaldırma potansiyeline sahiptir.

SANS gelişiminde oküler perfüzyon basıncının rolü henüz belirlenmemişken Diaz Artiles ve ekibi, mikro yerçekimine maruz kalmanın OPP’de hafif ancak kronik bir yükselmeye (dik duruşlara kıyasla) yol açabileceğini ve bunun da SANS gelişiminde rol oynayabileceğini öne sürdü. SANS.

Çalışmanın sonuçları, düşük vücut negatif basıncının, vücudun alt kısmına doğru sıvı kaymasını tetiklemede etkili olmasına rağmen, OPP’yi azaltmada etkili bir yöntem olmadığını gösterdi.

Yüksek oküler perfüzyon basıncının SANS ile kesin olarak bağlantılı olması durumunda LBNP’nin kullanımı teorik olarak bu sendroma karşı etkili bir önlem olmayabilir. Ancak gelecekteki çalışmaların OPP ile SANS arasındaki ilişkiyi ve karşı önlem gelişiminin bir parçası olarak LBNP’nin bu oküler tepkiler üzerindeki etkisini daha iyi anlamaya çalışması gerektiğini vurguluyorlar.

“Bu araştırma, vücuttaki sıvı değişiminin etkilerini ve bunun SANS ile ilişkisini daha iyi anlamaya yönelik üç bölümlü bir çalışmanın yalnızca bir deneyidir. Bu çalışmadaki önceki deneyler, araştırmacıların sıvı değişiminin kardiyovasküler etkilerini anlamaları için bir eğim tablosunun kullanımını içeriyordu. Diaz Artiles, “Farklı eğim açıları kullanılarak yeniden yaratılan, farklı değiştirilmiş yerçekimi seviyelerindeki sıvı değişimleri” dedi.

Yayınlanan çalışma ve gelecek araştırmalar, akışkan değişimine karşı alınacak önlemlere odaklanıyor; bu durumda vücut negatif basıncını düşürün.

Gelecekteki çalışmalarda araştırmacılar, sıvı değişimiyle mücadele etmek için santrifüj kullanmanın etkilerini ve etkilerini inceleyecekler. Diaz Artiles ve ekibi, her bir karşı önlemi kullanarak kardiyovasküler yanıtları toplamayı ve oküler perfüzyon basıncı ve mikro yerçekimi ortamlarından etkilenebilecek diğer kardiyovasküler işlevler üzerindeki etkileri karşılaştırmayı amaçlıyor.

Bu çalışmalar Dünya üzerinde yapıldığı için uzayda meydana gelen çekimsel değişimler farklı sonuçlara neden olabiliyor. Böylece gelecekteki çalışmaları parabolik uçuşlar gibi gerçek mikro yerçekimi koşullarında yürütmeyi umuyorlar.