Fransa hükümetinin yakın zamanda Atos’un büyük veri ve siber güvenlik bölümünü yaklaşık 750 milyon dolara satın alma teklifi, mali açıdan kuşatılmış şirketin ülkenin savunma çıkarları açısından hayati öneminin bir göstergesi.
Analistlerin söylediğine göre bu, hassas hükümete, savunma sanayii üs sistemlerine, nükleer bomba testlerini simüle etmek için süper bilgisayarlara ve bir dizi diğer kritik altyapıya entegre edilmiş teknolojiler üzerindeki yerel kontrolün sürdürülmesiyle ilgili. Atos aynı zamanda birincil yaklaşan Paris Olimpiyat Oyunları’nın siber güvenlik sağlayıcısı.
Fransız hükümetinin Air France, Airbus, Renault ve havacılık, uzay ve savunma devi Safran gibi diğer birçok kuruluşta da benzer hisseleri var. Dolayısıyla Atos’a yatırım yapma hamlesi eşi benzeri görülmemiş bir hamle değil. Öyle bile olsa bu, Fransız hükümetinin stratejik ulusal güvenlik açısından önem taşıyan bilgi teknolojisini yabancıların elinden uzak tutma konusundaki yoğun ilgisini gösteriyor.
Atos: Önemli Bir Hükümet. Fransa’da oyuncu
SentinelOne’ın baş güvenlik danışmanı Morgan Wright, Atos’un Fransa’da çok önemli bir kuruluş olduğunu söylüyor: “Nükleer caydırıcılık programı için süper bilgisayarları inşa etti, silahlı kuvvetler için büyük veri platformu kurmak üzere 2019 sözleşmesini imzaladı ve Scorpion savaş bilgi sisteminin geliştirilmesinde itici güç.” Wright şunu ekliyor: “Fransız hükümetinin [planned] bu varlıkların satın alınması [is] kontrolü sürdürmek ve potansiyel rakiplerin ülkeye veya müttefiklerine karşı kullanılabilecek teknoloji geliştirmesini önlemek için stratejik bir hamle.”
Atos geçen hafta açıklandı gelişmiş bilgi işlem, kritik görev sistemleri ve siber güvenlik ürünleri işleri için Fransız hükümetinden bağlayıcı olmayan bir teklif aldığını söyledi. Şirketten yapılan açıklamada, Atos’un yönetim kurulu ve şirketin üst yönetiminin 750 milyon dolarlık teklifi görüşeceği ancak müzakerelerin her iki taraf arasında kesin bir anlaşmaya varacağına dair bir garanti bulunmadığı belirtildi.
Yaklaşık 12 milyar dolarlık Atos, dünya çapında çok çeşitli bilgi teknolojisi ürünleri ve hizmetleri sağlıyor. Son yıllarda şirket mali açıdan sıkıntı yaşadı ve şu anda 5 milyar doların üzerinde bir borç yükü biriktirdi. Airbus bu yılın başlarında teklif verdi 1,65 milyar dolar ile 2 milyar dolar arasında Atos’un büyük veri ve siber güvenlik işletmesini 1,65 milyar ila 2 milyar dolar arasında bir fiyata, yani Fransız hükümetinin şu anda teklif ettiği tutarın iki katından fazlasına satın almak. Ancak havacılık devi aniden anlaşmadan çekildi Tartışmaların ortasında Atos’un zaten düşen hisse senedi değerleri bu süreçte geriledi. Bazı Avrupalı analistler, Airbus’ın teklifi yaptığında Fransız hükümetinin bir tür vekili gibi hareket ettiğini düşünüyorlardı.
Kişisel Çıkarları Koruma Teklifi
Fransız hükümetinin daha sonra Atos’un siber güvenlik işini satın almak için doğrudan teklif vermesi bu bağlamda pek de şaşırtıcı değil. Fransa’da bazıları aslında hükümete çağrıda bulunmuştu. Atos’u millileştirmek hükümetin bunu reddetmesine neden oluyor.
“Atos, Fransız hükümeti içindeki birden fazla departmana kritik hizmetler sunuyor; bunlardan bazıları son derece kritik veya belirli bir beceri seti veya yetki gerektiriyor.[like] BforeAI’nin kurucusu ve CEO’su Luigi Lenguito, “çok gizli güvenlik izni” diyor. “Atos’un oluşturduğu bilgi birikiminin ve iş gücünün mümkün olduğunca sağlam kalmasını sağlamak, Fransız hükümeti için öncelikli bir endişedir” diyor.
Air France ve ITA (eski adıyla Alitalia) gibi örneklere işaret ederek, Avrupa’da hükümetin kritik değer sağladığı düşünülen şirketlerde doğrudan hisse alma yönündeki hamlelerinin olağandışı olmadığını söylüyor. Kendisi, Atos gibi geniş yelpazede BT ve güvenlik hizmetleri sağlayan İtalyan Leonardo SpA’nın teknoloji alanında bile bir örnek olduğunu belirtiyor. İtalyan hükümeti şu anda Leonardo’da %30 hisseye sahip.
Lenguito, “Bu yeni değil; Avrupa’daki diğer büyük güvenlik örgütlerinin de bir tür kamusal ‘altın payı’ var” diyor. “Bu düzenlemeler telekomünikasyon ve kamu hizmetleri gibi diğer kritik sektörlerde zaten oluşturulmuştur.”
Diğer durumlarda hükümetlerin belirli hizmetleri kimin ihale edebileceğini sınırlayan mevzuatı kullandığını söylüyor.
ABD’nin ‘PubSec’e Yaklaşımı
ABD hükümetinin kritik öneme sahip bir özel sektör BT veya siber güvenlik şirketinden hisse satın almak için devreye girme şansı önemli ölçüde daha düşük. Bununla birlikte, hükümetin ABD’deki Yabancı Yatırımlar Komitesi aracılığıyla yabancı yatırımlar üzerinde yakın denetimi bulunmaktadır (CFIUS), SentinelOne’dan Wright diyor.
“Çin’in belirli ABD şirketlerini satın alması ulusal güvenlik nedenleriyle, ilgili oldukları teknoloji nedeniyle birçok kez engellendi” diyor, yani, Huawei’nin en iyi 5G altyapı sağlayıcısı olma teklifi engellendi ABD telekomünikasyon şirketleri için. Ancak federal hükümetin özel bir siber güvenlik şirketi satın almasının istisnai bir durum olacağını belirtiyor.
“Bu ABD’de de olabilir, ancak şirketin, mülkiyetin rakip çıkarlara devredilmesinin ülkenin ulusal güvenliğine zarar verecek kadar stratejik olması gerektiğini düşünüyorum” diyor.
Bugcrowd CEO’su Dave Gerry, ABD’de hükümetin bir siber güvenlik sağlayıcısı satın alması pek yaygın olmasa da, hangi teknolojilerin ve şirketlerin yabancı alıcıların mülkiyetine geçebileceğinin gözden geçirilmesine yönelik bazı emsallerin bulunduğunu söylüyor. Kendisi de ulusal güvenlik çıkarlarını etkileyebilecek işlemlerin gözden geçirilmesinde CFIUS’un rolüne dikkat çekiyor.
“Son zamanlarda bunun siber olmayan dünyada da gerçekleştiğini gördük. Japon Nippon Steel, US Steel’i satın almaya çalıştı” diyor. “Bu durumda Fransız hükümetinin, Atos’un yabancı bir alıcı tarafından satın alınmasının Fransa’nın ulusal güvenlik çıkarlarını tehlikeye atacağına inanmak için güçlü bir nedeni var gibi görünüyor.”
Daha da önemlisi, anlaşma gerçekleşirse Fransız hükümeti, teknoloji ve siber güvenlik yeteneklerini önemli ölçüde artırmaya yardımcı olabilecek bir şirkette doğrudan hisseye sahip olacak. DataTribe’ın kurucu ortağı Mike Janke, “Fransız hükümetinin savunmasını yükseltmesi mantıklı” diyor. “Yıllardır hükümetlerin kritik şirketlere çeşitli yollarla yatırım yaptığını gördük, ancak nadiren şirket satın alıyorlar. Bunun bir trend olarak ortaya çıkıp çıkmayacağını göreceğiz.”
