Mars göktaşları kızıl gezegenin yapısı hakkında bilgi hazinesi sunuyor

Mars’ın mantosu ve kabuğunda ayırt edilebilir rezervuarlara sahip farklı bir yapısı var ve bu, UC San Diego’daki Scripps Oşinografi Enstitüsü’ndeki bilim adamlarının ve meslektaşlarının Dünya’da analiz ettiği meteorlar sayesinde biliniyor.

Yaklaşık 1,3 milyar yıl önce oluşan ve daha sonra Mars’tan fırlatılan meteorlar, son yıllarda Antarktika ve Afrika’daki bilim insanları tarafından toplanıyor. Scripps Oşinografi jeologu James Day ve meslektaşları rapor 31 Mayıs dergisinde Bilim Gelişmeleri Kızıl gezegenden alınan bu örneklerin kimyasal bileşimlerinin analizi üzerine.

Çalışmanın öncüsü Day, bu sonuçların yalnızca Mars’ın nasıl oluştuğunu ve geliştiğini anlamak için değil, aynı zamanda Insight and Perseverance ve Mars Sample Return gibi son NASA misyonlarına bilgi verebilecek kesin veriler sağlamak açısından da önemli olduğunu söyledi.

Day, “Mars’taki meteorlar, Mars’tan elde edebildiğimiz tek fiziksel malzemedir” dedi. “Kesin ve doğru ölçümler yapmamızı ve ardından Mars’ta ve Mars yüzeyine yakın yerlerde meydana gelen süreçleri ölçmemizi sağlıyorlar. Mars’ın bileşimi hakkında, orada devam eden Perseverance gezici operasyonları gibi, gerçek görev bilimini temellendirebilecek doğrudan bilgi sağlıyorlar. “

Day’in ekibi, Mars’ın oluşumuna ilişkin açıklamasını, tamamı aynı yanardağdan (nakhlitler ve chquestitler olarak bilinen) gelen göktaşı örneklerini kullanarak bir araya getirdi. Yaklaşık 11 milyon yıl önce, Mars’a büyük bir meteor çarpması gezegenin bazı kısımlarını parçaladı ve kayaları uzaya fırlattı. Bunlardan bazıları Dünya’ya göktaşı şeklinde indi; bunlardan ilki 1815’te Fransa’nın Chsigny kentinde ve ardından 1905’te Mısır’ın Nahla kentinde keşfedildi.

O zamandan bu yana, Moritanya ve Antarktika gibi yerlerde bu türden daha fazla meteor keşfedildi. Bilim adamları, Mars’ı köken yerleri olarak tanımlayabiliyorlar çünkü bu meteorlar nispeten genç, yakın zamanda aktif bir gezegenden geliyorlar, Dünya ile karşılaştırıldığında bol miktarda bulunan oksijen elementinin farklı bileşimlerine sahipler ve yüzeyde ölçülen Mars atmosferinin bileşimini koruyorlar. 1970’lerde Viking çıkarmaları.

Ekip, iki kilit taşı nakhlite ve chquestite göktaşı türünü analiz etti. Nakhlitler, bugün İzlanda ve Hawaii’de patlayan lavlara benzer şekilde bazaltiktir ancak klinopiroksen adı verilen bir mineral açısından zengindir. Kristenitler neredeyse tamamen olivin mineralinden yapılmıştır. Dünya’da, bazaltlar, özellikle okyanusların altında, gezegenin kabuğunun ana bileşenini oluştururken, olivinler mantoda bol miktarda bulunur.

Aynı şey Mars’ta da geçerli. Ekip, bu kayaların, oluştukları yanardağ içinde fraksiyonel kristalleşme olarak bilinen bir süreç yoluyla birbirleriyle ilişkili olduğunu gösterdi. Bu kayaların bileşimini kullanarak, o zaman erimiş olan bazı naklitlerin yüzeye yakın kabuk kısımları içerdiğini ve aynı zamanda Mars’ın atmosferiyle etkileşime girdiğini de gösterdiler.

Day, “Nakhlites ve chquestitlerin aynı volkanik sistemden olduklarını ve bunların atmosferik etkileşimlerle değiştirilmiş Mars kabuğuyla etkileşime girdiğini belirleyerek, Mars’ta yeni bir kaya türü tespit edebiliriz” dedi. “Hepsi volkanik kökenli olan mevcut Mars göktaşları koleksiyonuyla, Mars’ın iç yapısını daha iyi anlayabiliyoruz.”

Ekip bunu, nakhlitlerin ve chquestitlerin ayırt edici kimyasal özelliklerinin yanı sıra diğer Mars meteoritlerinin karakteristik bileşimleri sayesinde yapabildi. Bunlar, Mars’ın atmosferik olarak değiştirilmiş üst kabuğunu, karmaşık daha derin bir kabuğu ve Mars’ın derinliklerinden gelen tüylerin kabuğun tabanına kadar nüfuz ettiği bir mantoyu ortaya koyarken, Mars’ın evriminin erken dönemlerinde oluşan iç kısmı da eriyerek farklı oluşumlar meydana getirdi. volkan türleri.

Day, “Dikkat çekici olan, Mars’taki volkanizmanın Dünya ile inanılmaz benzerliklere sahip olması, ancak aynı zamanda farklılıklara da sahip olmasıdır” dedi. “Bir yandan, Hawaii’deki Oahu gibi yerlerde nakhlitler ve chquestitler son zamanlardaki volkanizmaya benzer şekillerde oluştu. Orada, yeni oluşan volkanlar mantoya baskı yaparak daha fazla volkanizma üreten tektonik kuvvetler üretiyor.”

“Öte yandan, Mars’taki rezervuarlar son derece eskidir ve kızıl gezegen oluştuktan kısa bir süre sonra birbirlerinden ayrılmaktadırlar. Dünya’da levha tektoniği, rezervuarların zamanla yeniden bir araya gelmesine yardımcı olmuştur. Bu anlamda Mars, kızıl gezegen arasında önemli bir bağlantı sağlamaktadır. bugünkü görünümüne bakıldığında ilk Dünya nasıl görünüyor olabilir.”

Day’in yanı sıra, Scripps Oşinografisinden Marine Paquet ve Nevada Las Vegas Üniversitesi ile Fransız Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi’nden meslektaşları da çalışmaya katkıda bulundu.