Google’ın arama algoritması belki de internetteki en önemli sistemdir; hangi sitelerin yaşayıp öleceğini ve web’deki içeriğin nasıl görüneceğini belirler. Ancak Google’ın web sitelerini tam olarak nasıl sıraladığı uzun zamandır gazeteciler, araştırmacılar ve arama motoru optimizasyonu alanında çalışan kişiler tarafından bir araya getirilen bir gizem olarak kaldı.
Şimdi, gösterme iddiasında olan bir patlayıcı sızıntısı binlerce sayfalık dahili belge Arama’nın nasıl çalıştığına dair benzeri görülmemiş bir bakış sunuyor gibi görünüyor ve Google’ın bu konuda yıllardır tamamen dürüst olmadığını öne sürüyor. Şu ana kadar Google, belgelerin meşruluğuna ilişkin yorum yapılmasına yönelik çok sayıda talebe yanıt vermedi.
SEO’da on yıldan fazla çalışan Rand Fishkin, bir kaynağın kendisiyle 2.500 sayfalık belge paylaştığını ve sızıntıya ilişkin haberin, Google çalışanlarının arama algoritmasının nasıl çalıştığına dair paylaştığı “yalanlara” karşı koyacağını umduğunu söyledi. Fishkin’e göre belgeler, Google’ın arama API’sinin ana hatlarını çiziyor ve çalışanlara hangi bilgilerin sunulduğunu gösteriyor.
Fishkin tarafından paylaşılan ayrıntılar yoğun ve tekniktir; geliştiriciler ve SEO uzmanları için sıradan kişilere göre muhtemelen daha okunaklıdır. Sızıntının içeriği, Google’ın arama sıralamaları için bahsettiği belirli verileri ve sinyalleri kullandığının da mutlaka kanıtı değildir. Bunun yerine sızıntı, Google’ın web sayfalarından, sitelerden ve arama yapanlardan hangi verileri topladığını özetlemekte ve SEO uzmanı Mike King’in belirttiği gibi, Google’ın neye önem verdiği konusunda SEO uzmanlarına dolaylı ipuçları sunmaktadır. yazdı belgelere genel bakışında.
Sızan belgeler, Google’ın ne tür veriler toplayıp kullandığı, seçimler gibi hassas konular için Google’ın hangi siteleri öne çıkardığı, Google’ın küçük web sitelerini nasıl ele aldığı ve daha fazlası gibi konulara değiniyor. Fishkin ve King’e göre belgelerdeki bazı bilgiler, Google temsilcilerinin kamuoyuna yaptığı açıklamalarla çelişiyor gibi görünüyor.
King, “‘Yalan söylemek’ sert bir kelime ama burada kullanılacak tek doğru kelime bu” diye yazıyor. “Google’ın kamu temsilcilerini özel bilgilerini korumaları konusunda mutlaka suçlayamasam da, pazarlama, teknoloji ve gazetecilik dünyasında tekrarlanabilir keşifler sunan kişileri aktif olarak itibarsızlaştırma çabalarına karşı çıkıyorum.”
Google yanıt vermedi Sınır’yorum talepleri meşruiyetlerini çürütmeye yönelik doğrudan bir talep de dahil olmak üzere belgelerle ilgili. Fishkin anlattı Sınır Şirketin sızıntının doğruluğuna itiraz etmediğini ancak bir çalışanın kendisinden, bir olayın nasıl tanımlandığına ilişkin gönderideki dili değiştirmesini istediğini belirten bir e-posta.
Google’ın gizli arama algoritması, Google’ın kamuya açık yönlendirmelerini yakından takip eden ve bunu dünya çapında milyonlarca şirket için uygulayan pazarlamacılardan oluşan bir endüstri doğurdu. Yaygın, çoğu zaman sinir bozucu taktikler, Google Arama sonuçlarının daha da kötüleştiği, web sitesi operatörlerinin sitelerinin görülmesi için üretmeleri gerektiğini düşündükleri önemsiz şeylerle dolu olduğu yönünde genel bir anlatıya yol açtı. Cevap olarak Sınır‘nin SEO odaklı taktiklerle ilgili geçmiş raporlarında, Google temsilcileri sıklıkla tanıdık bir savunmaya başvuruyor: Google yönergeleri söylemek.
Ancak sızdırılan belgelerdeki bazı ayrıntılar, Google’ın Arama’nın nasıl çalıştığına ilişkin kamuoyuna yaptığı açıklamaların doğruluğunu sorguluyor.
Fishkin ve King’in aktardığı örneklerden biri sıralamada Google Chrome verilerinin kullanılıp kullanılmadığıdır. Google temsilcileri defalarca belirtilen sayfaları sıralamak için Chrome verilerini kullanmadığını, ancak Chrome’un bölümlerde özellikle bahsedilen web sitelerinin Arama’da nasıl göründüğü hakkında. Örnek olarak çektiğim aşağıdaki ekran görüntüsünde, belgelere göre vogue.com ana URL’sinin altında görünen bağlantılar kısmen Chrome verileri kullanılarak oluşturulmuş olabilir.
Ortaya çıkan bir diğer soru da EEAT’in sıralamada oynadığı rol (varsa). EEAT deneyim, uzmanlık, otorite ve güvenilirlik anlamına gelir. sonuçların kalitesini değerlendirmek için kullanılan bir Google metriği. Google temsilcileri daha önce EEAT’nin bir sıralama faktörü olmadığını söylemiştim. Fishkin, belgelerde EEAT’in isminden söz eden fazla bir şey bulamadığını belirtiyor.
Ancak King, Google’ın bir sayfadan yazar verilerini nasıl topladığını ve sayfadaki bir varlığın yazar olup olmadığına ilişkin bir alanın bulunduğunu ayrıntılı olarak açıkladı. King tarafından paylaşılan belgelerin bir bölümünde, alanın “esas olarak haber makaleleri için geliştirildiği ve ayarlandığı… ancak aynı zamanda diğer içerikler (örneğin bilimsel makaleler) için de doldurulduğu” belirtiliyor. Bu, imzaların açık bir sıralama ölçütü olduğunu doğrulamasa da, Google’ın en azından bu özelliği takip ettiğini gösteriyor. Google temsilcileri daha önce ısrar etti yazarların imzalarının Google için değil, web sitesi sahiplerinin okuyucular için yapması gereken bir şey çünkü sıralamaları etkilemez.
Her ne kadar belgeler tam olarak kesin olmasa da, sıkı bir şekilde korunan kara kutu sistemine derinlemesine, filtresiz bir bakış sağlıyorlar. ABD hükümetinin Google’a karşı açtığı (Arama etrafında dönen) antitröst davası da şirket içi belgelerin kamuya açık hale gelmesine ve şirketin ana ürününün nasıl çalıştığına dair daha fazla bilgi sunmasına yol açtı.
Google’ın Arama’nın nasıl çalıştığına dair genel ihtiyatlılığı, web sitelerinin, SEO pazarlamacılarının, şirketin sunduğu ipuçlarına dayanarak Google’ı alt etmeye çalıştıkları gibi görünmesine yol açtı. Fishkin ayrıca, Google’ın kamuya açık iddialarını çok fazla analize gerek kalmadan gerçek olarak saf bir şekilde destekleyen yayınlara da sesleniyor.
“Tarihsel olarak, arama sektörünün en yüksek seslerinden bazıları ve en üretken yayıncılar, Google’ın kamuoyuna yaptığı açıklamaları eleştirmeden tekrarlamaktan mutluluk duymuştur. ‘Google XYZ’yi İddia Ediyor’ yerine ‘Google XYZ’nin doğru olduğunu söylüyor’ gibi başlıklar yazıyorlar; Kanıtlar Aksini Gösteriyor’” diye yazıyor Fishkin. “Lütfen daha iyisini yapın. Eğer bu sızıntı ve DOJ davası tek bir değişiklik yaratacaksa, umarım o da budur.”
